Persoonlijk

Geluksmomenten februari/maart

Laten we voorop stellen dat dit hele bijzondere, gekke tijden zijn. De wereld is even niet zoals we ‘m gewend zijn en dat vergt nogal wat aanpassingen. Van iedereen. Ik zal in een andere blogpost uitgebreider vertellen hoe wij hier de quarantainetijd beleven, maar voor nu wil ik even stilstaan bij de mooie momenten die niet alleen maart, maar ook februari, ons brachten. Lezen jullie mee?

  • Samen met mijn moeder, Mason en Evi ging ik begin februari ’s avonds de stad in voor Compagnie Carabosse, een prachtige vuurshow. Ons centrum was gevuld met duizenden lichtjes, en Mason en Evi keken hun ogen uit. Het was ook zo indrukwekkend en speciaal!
  • Februari was de maand van de etentjes: met mijn vriend naar de Mexicaan én sushi eten, met 2 vriendinnen sushi eten en met mijn team vierden we Sint Piter, de Grou-versie van Sinterklaas. Het is een jaarlijkse traditie van het team, en er worden lootjes getrokken: voor 5 euro worden kadootjes gekocht en een (hilarisch) gedicht geschreven. Zo gezellig! Ik heb me krom gelachen!
  • Dat Mason een grote jongen wordt, werd maar weer eens extra duidelijk toen ik het eindgesprek over hem had bij de opvang. Het was een lief, mooi verwoord verslag waarin duidelijk naar voren kwam hoe leuk, lief, sociaal, nieuwsgierig, speels en slim kind hij is. Ik was echt ontroerd!
  • Mason is zo heerlijk aanhankelijk. Hij zegt meerdere keren tegen me: Mama weet je wat Mason vindt? Ik vind jou heel lief, en mooi, en schattig. En ik hou heel veel van jou.” Echt, veeg me op! Zo lief!
  • Ik mis de zon, warmte, er echt even tussenuit zijn. Kortom: ik mis vakantie! De laatste keer echt vakantie vieren was toen Mason 1,5 was. Het is dus de hoogste tijd om weer te gaan. En lucky for me hebben we deze maand onze vakantie uitgezocht. YAY! Ik kan niet wachten!! We gaan lekker all inclusive naar Mallorca, zo fijn! *update maart: dit gaat niet door. Helaas, dan maar verderop in het jaar kijken hoe we dit alsnog gaan doen*
  • Het stormt flink, in februari, en dat vergt echt iets van onze parenting skills. Laat staan onze geduld skills! Want echt, de muren komen soms echt op ons af.. Gelukkig is daar een tent, die ik met liefde op zet en waar Mason vol overgave speelgoed, kussentjes, kleedjes en knuffels in plaatst. Even later zit hij, omringd door een paar knuffels, een boekje voor te lezen. Als een volleerd mama. Smelt!
  • Geluk zit echt in de kleine dingen. Op een donderdag zit ’t allemaal tegen op ’t werk en ik voel me totaal niet fit wegens een zware verkoudheid. Ik besluit mezelf iets eerder vrij te geven en ga om half 4 naar huis. Kids bij de opvang, vriendlief aan het werk, dus ik even languit op de bank. Snacks en frisdrank erbij en vooral: stilte in huis. Stilte in mijn hoofd. Zo. Zalig!
  • Op mijn werk ben ik steeds meer bezig met visuele verslaglegging, oftewel tekenen! Ik ben aanwezig bij een heel interessante kick off en mag daar een paar ‘praatplaten’ van maken. Zo tof! Ik geniet daar echt intens van!
  • Qua lezen is februari echt een wisselende maand. Het ene moment verlies ik mezelf compleet in een boek, het andere moment wil geen enkel boek echt ‘pakken’. Wel gaan we weer naar de bieb, kiezen we leuke boekjes uit voor Mason én Evi en kunnen we op die manier in ieder geval genoeg leesmeters maken ;-) (Dit geldt overigens ook voor maart)
  • In maart krijgen we natuurlijk allemaal bericht van de overheid dat er strenge maatregelen worden genomen in verband met het coronavirus. Dit treft ons allen, maar het is ook absoluut noodzakelijk. Als wij nu met zijn allen zo veel mogelijk thuis blijven, dan is dat -overall gezien- toch niet zo’n groot offer? Laten we dit met zijn allen zo goed mogelijk doen zodat we ook sneller met zijn allen weer terug naar een normale situatie kunnen. Please? Waar zit ‘m dan het geluksmoment, hoor ik je je afvragen? Nou, dat zit ‘m erin dat de focus op wat belangrijk is weer eens op de juiste zaken staat afgesteld: onze gezondheid, de kinderen, het gezin, liefde, familie. Is het worstelen met thuiszitten en ondertussen de zorg voor verveelde kinderen en thuiswerken verdelen? Ja. Zonder meer. Maar laten we ook onthouden dat dit een tijdelijke situatie is, en niet permanent. We can do this!
Hiep hiep HOERAAAA onze kleine jongen al 4 jaar!
  • Het is prachtig lenteweer in maart. Dat betekent bij ons: ruimte om -dicht bij huis- naar buiten te kunnen. We gaan ’s ochtends (nu het qua zonnig weer nog kan) bijna dagelijks even een wandeling in de buurt maken. Vinden Mason en Evi heerlijk, vaak eindigen we met een speeluurtje op het pleintje voor huis (lang leve de grote voorraad stoepkrijt die ik bestelde!) en daarna lekker naar binnen voor een broodje en iets te drinken. In de middag, na Evi’s slaapje, gaan we lekker de tuin in. Onze loungehoek met zachte kussens hebben we tijdenlang staan en aangezien het vrijwel windstil in onze achtertuin is, zitten we daar heel, heel erg lekker! Kopje thee en een boek erbij: klaar.
  • Mason is 4 jaar geworden! HIEPERDEPIEP HOERAAA!! Natuurlijk had het allemaal anders moeten gaan, met een grootse viering met veel vriendjes, nichtjes, ooms, tantes, opa’s en oma’s om hem in het zonnetje te zetten en te verwennen met aandacht en kadootjes, maar het was zoals het was. In een losse blogpost sta ik hier nog wel iets langer bij stil. Voor nu volstaat het met te zeggen dat we een leuke dag hebben gehad en dat Mason zich heel erg jarig heeft gevoeld.
  • We halen een week na zijn verjaardag nog Masons verjaardagstaart op. Die hadden we bij een lokale ondernemer laten maken, en was te mooi om niet te laten bezorgen. Mason is gek op alles van Paw Patrol, en zijn lievelingsfiguurtje is Chase. Hij was dolblij met zijn taart, en zeg nou zelf: hij is toch ook prachtig??

  • Ik mis mijn collega’s best wel. We werken nu natuurlijk vanuit huis, en dat maakt het best onwennig. Gelukkig bestaan er vele digitale mogelijkheden om met elkaar in contact te blijven en daar maken we dan ook gretig gebruik van. Skype voor vrijdagmiddagborrels, MS Teams voor wekelijkse groepsvergaderingen, videobellen met de ene of andere collega zodat je elkaar toch nog ziet..best gezellig! En: ik ben over mijn angst voor videobellen (want: je bent altijd zo stom in beeld) af. Gewoonste zaak van de wereld nu!
  • Al dat thuis zijn zorgt er natuurlijk voor dat je om je heen gaat kijken en projecten voor je huis en tuin bedenkt. Daar is Nederland op vrije dagen sowieso goed in, en we hebben allemaal in het nieuws gezien hoe druk tuincentra en bouwmarkten het hadden. Wij waren alle drukte gelukkig lang en breed voor en haalden mooie planten en bloemen voor in de tuin. De tuin zelf hebben we behoorlijk lenteklaar gemaakt, en is nu een fijne plek om te spelen (helaas ligt er nog heel veel tuinafval en verwaarloosd speelgoed maar dat kan qua wegbrengen nog wel even wachten). Ook in huis zijn we lekker aan het uitruimen en aanmodderen. Heerlijk, om te zien dat je huis al best heel erg gezellig is, en extra fijn om de tijd en middelen te hebben om het nog gezelliger te kunnen maken.
  • Dit langzamere tempo was in eerste instantie even wennen voor ons allemaal, maar na 3 weken hebben we er al redelijk een ritme in zitten. Ik baken af wat we doen qua activiteiten (meestal is dat: ontbijten, spelen, fruitmoment, spelen, lunch, evi op bed, snacken, spelen/buiten spelen, avondeten, bad, slapen) en ik merk echt dat dat goed helpt. Vooral Mason, die echt toe is aan meer uitdaging -zo jammer dat hij nu niet naar school kan!-, gedijt daar goed op. Met zijn allen maken we er iets moois van, de komende maanden!

Tot zover. Pas goed op jezelf, iedereen! Enne.. Blijf zoveel mogelijk thuis en houd je zo goed mogelijk aan de maatregelen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s