Recensie

Recensie: De jongens van Nickel

Colson Whitehead De jongens van Nickel uitgeverij Atlas Contact

Dit is alweer het tweede boek van Whitehead, die debuteerde met het bijzonder aangrijpende De ondergrondse spoorweg. Zijn debuut ging over slavernij en de onderdrukking van Afro-Amerikaanse burgers. Dit tweede boek gaat weliswaar niet over de slavernij, maar des te meer over de onderdrukking en uitbuiting van Afro-Amerikanen.

Nickel is een tuchtschool in Florida. En niet zomaar een tuchtschool, maar eentje waar zware lijfstraffen niet geschuwd worden en misbruik en mishandeling aan de orde van de dag zijn. De jonge Elwood Curtis wordt hier na een misverstand heen gestuurd. Hij past er totaal niet tussen. In tegenstelling tot veel van de jongens die hier zitten opgesloten, is hij een gevoelige, rechtschapen jongeman die zijn nieuwe thuis vol angst tegemoet treedt. Nadat hij bij een pesterij tussenbeide komt, komt hij erachter hoe wreed Nickel werkelijk is. Het gaat al zijn verbeeldingskracht te boven.

Enkele jaren na het sluiten van de tuchtschool beginnen de horrorverhalen van de oud-leerlingen de wereld in te stromen. De een na de ander vertelt over de mishandelingen maar Elwood houdt zijn lippen stijf op elkaar. Hij vertelt niemand over de wreedheden, over de jongens die verdwenen nadat ze ‘mee naar achteren waren genomen’ en al helemaal niet over zijn eigen verhaal. Maar waarom niet? Wat let hem?

De jongens van Nickel komt binnen als een mokerslag. Het is amper te bevatten hoe wreed een deel van de Amerikaanse bevolking werd behandeld, zo kort geleden nog maar. Natuurlijk sluit ik mijn ogen ook niet voor het grote verschil dat ook nu nog overheerst in Amerika, en hoe onrechtvaardig Afro-Amerikanen nog steeds worden behandeld. Verhalen als deze zijn helaas geen fictie, het is zelfs op een echte, beruchte tuchtschool gebaseerd. Een tuchtschool waar een geheime begraafplaats achter zat, waar jongens werden mishandeld en misbruikt. Je moet er toch niet aan denken, en toch gebeurde het.

Colson Whitehead brengt deze onrechtvaardigheid bij je op de radar. Hij maakt je er deelgenoot van en zorgt er mede daardoor voor dat je niet kunt wegkijken. Zijn stijl is daarbij, net als in De ondergrondse spoorweg subtiel: gruwelen worden niet tot de kleinste details beschreven, maar het is eerder alsof er ‘over’ wordt geschreven. Als een vanzelfsprekendheid. En dat is misschien des te aangrijpender. Het boek kent tevens een verrassend einde, iets waar je als lezer geen moment rekening mee houdt. Erg knap gedaan en het maakt het boek des te mooier.

Colson Whitehead is een schrijver die voor mij nu al onmisbaar is, deze eeuw. Hij weet onrechtvaardigheid op zo’n intrigerende, knappe en heftige manier te beschrijven dat je niet anders kunt dan je ontzettend kwaad maken op de wereld. Ik hoop dat hij nog lang en veel blijft schrijven. Ik sta klaar om alles te verslinden. Wat een belangrijke schrijver!

De jongens van Nickel Colson Whitehead €22,99

Een gedachte over “Recensie: De jongens van Nickel

  1. Dank voor je tip en recensie. Ik heb in 2017 zijn eerste boek vijf sterren gegeven in mijn persoonlijke ‘ranking’. En dat doe ik uiterst zelden. Benieuwd dus naar zijn tweede boek.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s