Recensie

Recensie: Kom je spelen?

M.J. Arlidge – Kom je spelen?: uitgeverij Boekerij

M. J. Arlidge is de schrijver van de Helen Grace-thrillers. Het is een thrillerreeks waar ik erg fan van ben, maar wat wellicht ook al als iets te vertrouwd voelt. Het is steeds hetzelfde vormpje waarin het verhaal gegoten wordt. Tijd voor iets anders, dus.

Opnieuw Arlidge, maar nu met een verhaal zonder Helen Grace. Zonder het vertrouwde vormpje. Outside the box. Ik was zeer benieuwd. Zou het Arlidge gelukt zijn om los te breken van zijn fameuze succesformule? In deze thriller staan twee personen centraal: forensisch psycholoog Adam Brandt en Cassie, een tiener met veel problemen. Cassie is een bijzonder meisje, die niet wordt begrepen door haar moeder, de enige familie die ze nog heeft. Cassie heeft namelijk visioenen, waarin ze mensen dood ziet gaan. Wanneer de visioenen komen, weet ze niet. Ze kan op straat iemand aankijken en diens dood in zijn of haar ogen zien. Wanneer Cassie een man probeert te waarschuwen voor diens dood, komt ze verward en agressief over. Maar binnen 24 uur overlijdt de man alsnog, op gruwelijk wijze vermoord. De politie ziet Cassie als verdachte, en stuurt Adam naar haar toe om haar te observeren.

Adam is een rustige, professionele man, die op het punt staat zijn eerste kindje te krijgen met zijn vrouw. De ontmoeting met Cassie zorgt er onbewust voor dat het leventje dat hij kende, voorgoed zal veranderen. In eerste instantie gelooft hij haar verhaal, over het ‘zien’ van de dood van anderen, niet. Waarom zou hij ook? Er is geen enkele manier om te staven of haar verhaal klopt, en zoiets is ook nooit eerder bewezen. Maar dan wordt er nog iemand vermoord, iemand van wie Cassie ook de dood heeft voorzien. Terwijl Cassie erop gebrand is meer doden te voorkomen, en Adam steeds meer twijfelt of ze nu gek is of de waarheid spreekt, ziet de politie Cassie steeds meer als verdachte. Hoe kan Cassie voorkomen dat de moordenaar opnieuw toeslaat? Kan ze Adam overtuigen van haar gave? En lukt het Adam om werk en privé gescheiden te houden?

Dit is echt een geheel ander boek dan de Helen Grace-reeks. De nadruk ligt hier veel meer op de psychologie. Wat speelt er in het leven van Adam? Hoe voelt hij zich? Hoe voelt zijn vrouw zich? Hoe zwaar is het leven voor Cassie? Arlidge neemt ruim de tijd om deze aspecten van het verhaal op papier te zetten, en als lezer kun je je enkel afvragen: waarom? Wat voegt dit toe aan het verhaal? Laat ik je alvast waarschuwen: al deze aspecten zijn ontzettend belangrijk, en zoals het een echte Arlidge-thriller betaamt, loopt niet alles even goed af.

Dat gezegd hebbende, is het verder een thriller vol ontwikkelingen, plotwendingen en actie. En dat voelt erg vertrouwd. Je blijft maar lezen, want ook de stijl is snel, actief en gehaast. Alsof Arlidge niet kon wachten dit verhaal te schrijven. En daar ben ik hem dankbaar voor. Want Kom je spelen? is een sterke thriller. Een zeer geslaagd uitstapje buiten zijn vertrouwde Helen Grace-serie. Sterker nog: dit mag hij wel vaker doen. Want de personages die hij hier neerzet zijn minstens zo boeiend als de personages in zijn andere boeken, en het is wel eens verfrissend om Arlidge een ander schrijfjasje te zien aantrekken.

Ik heb hier echt van genoten. En alhoewel een nieuwe Helen Grace-thriller nooit vervelend is, hoop ik dat Kom je spelen? een voorbode is voor meer stand-alones. Want in tegenstelling tot bijvoorbeeld enkele stand-alones van Karin Slaughter, boeit Arlidge buiten zijn vertrouwde kader wél op het zelfde niveau.

Kom je spelen? – M.J. Arlidge €19,99

Advertenties

4 gedachten over “Recensie: Kom je spelen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s