Recensie

Recensie: Ik weet een geheim

Tess Gerritsen – Ik weet een geheim: uitgeverij The House of Books

Het is lang geleden dat ik voor het laatst een thriller van Tess Gerritsen las. ‘Vroeger’ las ik ze stuk, de boeken over Rizzoli en Isles. Geen idee eigenlijk wanneer en waarom dat stopte. Ik weet wel dat ik de tv-serie, die op Net5 was, verschrikkelijk vond. Er werd een soort vertrutte kijk op de vriendschap tussen beide vrouwelijke personages gebracht waar ik me helemaal niet in kon vinden. Ja, Rizzoli en Isles zijn bevriend, maar nee, ze zitten in de boeken niet continu te keuvelen en wijntjes te drinken. Misschien dat dat mijn aversie ook ietwat in stand hield.

Geheel onterecht overigens, want het een heeft weinig met het ander te maken. Via Bookchoice (ik blijf fan van het concept) voegde ik laatst weer een thriller van Gerritsen toe aan mijn reader: Ik weet een geheim. En dat beviel eigenlijk best wel weer heel goed. Het verhaal gaat snel van start, en houdt dat tempo er ook goed in. Een jonge vrouw wordt dood aangetroffen in haar bed. Haar ogen zijn uitgesneden, en liggen als morbide accessoire in haar hand. Een doodsoorzaak is echter niet zo 1,2,3 aan te wijzen. Daarna wordt een jonge man dood aangetroffen. Zijn lichaam is doorboord met drie pijlen. Maar ook bij hem is de doodsoorzaak moeilijk vast te stellen: de verwondingen zijn namelijk, net als bij de jonge vrouw, na het overlijden toegebracht.

Forensisch patholoog Maura Isles is er zeker van dat beide zaken een connectie hebben, en komt al snel op het spoor van het katholieke geloof, en met name het vereren van martelaren. Rechercheur Isles en haar collega’s duiken ondertussen in een onderzoek waar maar geen schot in lijkt te zitten, tot er een connectie wordt gevonden met gebeurtenissen van twintig jaar geleden: Apple Tree. Wat gebeurde er destijds en hoe heeft dat met de zaak in het heden te maken?

Wat ontzettend fijn is aan deze thriller is dat het erg lekker leest. Er zit, zoals ik net al noemde, een lekker tempo in de verhaallijn, en dat blijft zo. Ook al duik je soms ook in het privéleven van Rizzoli en Isles, het leidt niet af. En het voelt ook zeker niet vervelend. Ik denk ook dat ik, omdat ik tijden de boeken niet las, juist blij was met de informatie over de levens van zowel Rizzoli als Isles. Daarnaast waren de moorden en het onderzoek naar de dader en de motieven ook gewoon erg interessant. Ik vond het boeiend om te lezen over de vele martelaren die het katholieke geloof rijk is, en de twintig jaar oude zaak van Apple Tree vond ik ook een erg goede toevoeging aan het verhaal.

Het vertelperspectief wisselde tussen Rizzoli, Isles en een in het begin onbekende jonge vrouw, die nogal bizar over dingen denkt. Het maakt je als lezer alert: wat heeft zij met het verhaal te maken? Welke connectie bestaat er tussen haar en de slachtoffers en wanneer wordt haar identiteit bekend? Wat dat betreft scoort Gerritsen zeker punten. Sterker nog, ik heb eigenlijk niet zo heel gek veel op te merken aan dit verhaal. Ik heb er eigenlijk gewoon enorm van genoten. Het was spannend, onderhoudend, had boeiende personages en wist me steeds geïnteresseerd te houden. Jammer dus, dat het boek zo snel uit was.

Maar, er komt vast snel weer een nieuw boek en daar kijk ik best naar uit want het boek eindigde met een belofte voor een nieuwe ‘schurk’, die op geheel eigen wijze een kat-en-muis-spel met het politiekorps van Boston zal hebben. Spannend!

Ik weet een geheim – Tess Gerritsen €12,50

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s