Recensie

Recensie: Oktober

Soren Sveistrup – Oktober: uitgeverij A.W. Bruna

Tijdens mijn zwangerschapsverlof van Evi ben ik als een blok gevallen voor de Deense serie The Bridge. Ook The Killing kende ik al, en ook daarvan keek ik –ooit- eens een paar afleveringen. Maar feit is dat Scandinavische series en boeken altijd een streepje voor hebben bij mij. De sfeer, de grimmigheid, de rechercheurs met hun excentrieke trekjes: het spreekt me gewoon enorm aan. Toen ik zag dat de bedenker van The Killing, Soren Sveistrup, zijn eerste thriller had geschreven, wist ik dat ik die wilde lezen. Maar, zoals het zo vaak gaat, kwam het er steeds niet van. Tot nu!

Verschillende verhaallijnen
In Oktober lopen verschillende verhaallijnen door elkaar. Allereerst is er het verhaal van minister van Sociale Zaken, Rosa Hartung. Haar dochter verdween een jaar geleden en sindsdien is ze niet meer aan het werk gegaan. De zaak is afgesloten, omdat een psychisch gestoorde man de moord op haar dochter bekende. Haar lichaam is echter nooit teruggevonden. Na een jaar keert ze terug op haar werk. Dan is er het verhaal van rechercheur Thulin: een alleenstaande moeder die op de afdeling Moordzaken werkt, maar daar liever zo snel mogelijk vertrekt. Haar ambities liggen elders, maar voor ze vertrekt moet ze nog één zaak oplossen. Een jonge vrouw is op brute wijze vermoord in haar huis. Een van haar handen is eraf gehakt, en meegenomen door de moordenaar. Als souvenir laat hij een kastanjepoppetje achter op de crime scene. Tot slot is er het verhaal van rechercheur Hess, een uit de gratie geraakte Interpol-rechercheur die korte tijd het bureau in Kopenhagen komt versterken, in afwachting van een beslissing over zijn carrière door zijn baas in Den Haag. Hij is niet van plan zich op de moordzaak te richten, maar gaandeweg raakt hij steeds meer geïnteresseerd.

Dan wordt er opnieuw een moord gepleegd. Ook dit vrouwelijke slachtoffer mist een ledemaat. En ook hier wordt een kastanjepoppetje aangetroffen. Thulin en Hess beseffen dat ze te maken hebben met een seriemoordenaar, maar welke connectie hebben de vrouwen? Waarom kiest de moordenaar hun uit? Als er een schokkende ontdekking wordt gedaan bij één van de kastanjepoppetjes, begint Hess te vermoeden dat de vermissingszaak van Hartungs dochter hier weleens een rol in zou kunnen spelen. Maar hoe?

Fijne afwisseling na ietwat trage start
Oktober
komt ietwat traag op gang, maar als de vaart er eenmaal in zit, is er geen houden meer aan. De intriges stapelen zich op, je wordt als lezer steeds onzekerder over de afloop en je brein maakt overuren om erachter te komen hoe de zaak in elkaar steekt. Dat maakt de trage start meer dan goed, alhoewel ik dat ook eigenlijk niet als nadeel zag. Scandinavische boeken komen vaak iets anders, iets rustiger, op gang dan bijvoorbeeld Amerikaanse thrillers, waar je meteen middenin de actie lijkt te zitten. Voordeel van een rustiger start is dat je de personages beter op je kunt laten inwerken. En dat was wel nodig, want er doen nogal wat spelers mee. Toch wordt het nergens onoverzichtelijk. Ik vond de afwisseling van verhaallijnen – en daarmee ook vertelperspectief- juist erg prettig. Al was het soms wel vervelend dat de ene verhaallijn op een doorbraak zat, en je dan werd teruggeworpen in een andere verhaallijn. Aargh!

De personages vond ik verfrissend eenvoudig. Het komt zo vaak voor bij thrillers dat de hoofdpersonages de verhaallijn overschaduwen, en dat werkt niet altijd even prettig. In dit geval heeft Sveistrup er goed aan gedaan om het onderzoek en de moorden centraler te stellen dan zijn personages. Het houdt het geheel mysterieuzer, je blijft op de moordzaken gefocust, en je wordt niet afgeleid met persoonlijke ontwikkelingen van personages die eigenlijk niets aan het verhaal zelf toevoegen. De aandacht ligt op het juiste punt, en dan heb je dat als lezer ook sneller. Ik vond dit zeer aangenaam.

Een Grote Plotwending
Dat, plus gewoon een hele fijne schrijfstijl, zorgde ervoor dat ik redelijk obsessief het boek heb uitgelezen. Vooral de laatste –pak ‘m beet- 100 bladzijdes gingen razendsnel. En toch wordt je, net tegen de Grote Plotwending, nog even van je stuk gebracht. Ik kan dus concluderen dat Sveistrup niet alleen een kei is in het bedenken van spannende thrillerseries, maar ook in het schrijven van thrillerboeken. En nu maar duimen dat dit boek vertaald wordt naar het scherm –hetzij als film, hetzij als serie.

Oktober – Soren Sveistrup €20,99

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s