Persoonlijk

Wat voor moeder wil ik zijn in 2019?

Ik keek al terug op 2018, keek vooruit naar 2019 maar deelde nog niet welke dingen ik als moeder zijnde anders wil doen of aanpakken. Wat voor moeder wil ik zijn in 2019?

Op Instagram en andere social media is iedereen altijd de beste versie van zichzelf. Hartstikke leuk, en logisch ook, maar het maakt ook onzeker. Want: waarom lukt het die ene moeder wel om alle ballen in de lucht te houden maar mij niet? En meer van dat soort gedachten. Niet erg productief voor andere moeders, maar ik ben gelukkig nuchter genoeg om me daar niet teveel van aan te trekken.

Maar toch weet ik dat ik, ondanks dat ik een verdomd goede moeder ben, ook mijn minpunten heb. Punten die ik best anders kan doen. Ik heb een aantal van deze aandachtspunten voor mezelf op een rijtje gezet:

  1. Meer geduld hebben: Geduld is niet per sé mijn sterkste punt, en dat zorgt nogal eens voor botsingen. Met name met mijn peuterzoon, die behoorlijk koppig is, en volop in zijn ‘nee’ en ‘zelf doen’-fase zit. Enorm leuk, behalve als je moe, gehaast, gestresst, druk of anderszins bezig bent en je gewoon wilt dat dingen gaan zoals jij dat ziet. Het leven met kinderen is allesbehalve gestructureerd of overzichtelijk (soms), en dat betekent: aanpassen. Aanpassen in de zin van: rekening houden dat dingen niet zullen gaan zoals je ze voor ogen hebt. En dat is soms gewoon kut. Ik zeg het maar even grof. Want soms heb je gewoon haast, omdat iedereen op tijd de deur uit moet zijn ’s ochtends, of omdat je alles goed gepland had maar beide kinderen besloten nog hun luier vol te poepen. Ik noem maar wat. Op zulke momenten, en met name aan het einde van een drukke (werk)dag is het moeilijk altijd maar je geduld te bewaren. Dat is ook niet menselijk. Maar ik wil wel proberen geduldiger te zijn. Die bloedjes van me kunnen er vaak ook niets aan doen. Toch?
  2. Meer genieten: Ik wil meer genieten. Het leven gaat zo ontzettend vlug voorbij, en dat besef je je vaak achteraf. Dat je terugkijkt op een bepaalde periode en denkt “Jeetje, wat ging dat snel”. Dat heb ik zelf vaak ook, zeker nu ik kinderen heb, en dat beangstigt me soms. Ik wil daarom meer ‘in the moment’ leven, en gewoon, meer genieten. Van de alledaagsheid van dingen. Van de manier waarop mijn kinderen naar de wereld kijken, en wat ik daarvan kan leren. Om me bewuster en dankbaarder op te stellen, want het leven dat ik leid is een kadootje. Het is lang niet voor iedereen weggelegd, dus ik mag in mijn handjes knijpen. Dat zal ik dan ook vaker doen.
  3. Vaker ‘ja’ zeggen: Hoe vaak komt het wel niet voor dat je ‘nee’ zegt, terwijl ‘ja’ best had gekund? Het zeggen van ‘nee’ is vaak meer een kwestie van zelf geen zin ergens in hebben, dan dat iest écht niet kan. Laatst bijvoorbeeld, was Mason aan het spelen met een wc-rol. Het was een kleine wc-rol, met weinig velletjes eraan, maar mijn eerste reactie was ‘nee’ zeggen. Kon ik de bende later zeker weer opruimen? Mijn moeder was er toen ook en die suste me toen toe: Ah joh, laat ‘m lekker. En inderdaad. Waarom ook niet? Hij vond het hartstikke leuk, en zoveel opruimwerk had ik er uiteindelijk toch niet van.
  4. Meer meespelen: Ik doe het nu al veel, en met liefde, maar er zijn toch nog genoeg momenten waarop ik had kunnen meedoen en meespelen, maar ervoor koos om dit niet te doen. Zonde, want Mason vindt het juist zo ontzettend leuk om met mij en zijn vader te spelen. Om ons mee te nemen in zijn fantasiewereld, met krokodillen op de gang, waarvoor je onder de dekens moet schuilen, en dan vooral heel stil moet zijn. Of in een zelfgebouwde tent (twee plaids over twee eettafelstoelen heen), die hij ziet als een ambulance, waarin wij de patient moeten zijn. Of gewoon met blokken. Waarom ik soms nee zeg? Omdat het huishouden ook gedaan moet worden, omdat Evi ook verzorgd moet worden, omdat ik moe ben, omdat ik gewoon even geen zin heb of… vul maar in. Dat brengt me meteen bij punt 5:
  5. Meer delegeren: Ik trek nu steeds alles naar mezelf toe, qua taken en dingen ‘moeten’, en dat hoeft natuurlijk helemaal niet. Ik ben geen alleenstaande moeder, er is ook een vader thuis die zijn handen uit de mouwen kan steken en (zorg)taken over kan nemen. Daar moet ik écht meer gebruik van maken, en dat neem ik me bij deze ook zeker voor! Ik hoop dat ik daardoor meer uitgerust en relaxter ben, waarmee ik punt 1 en 2 ook veel sneller kan realiseren.

Voor de rest blijf ik gewoon realistisch: ik ben een normaal mens, met normale emoties en gevoelens, en ja, soms verhef ik mijn stem teveel (sorry buren), soms ben ik inderdaad niet te genieten als moeder, soms heb ik inderdaad even nergens zin in omdat ik gewoon een baaldag heb. Dat mag. Dat is oké. En het is ook goed om me dat te beseffen en me daar niet al te schuldig over te voelen. Wat voorop staat, en ook hoort te staan, is mijn liefde voor mijn kinderen. Die zal er altijd zijn, ook op die baaldagen. Morgen weer een nieuwe dag!

Advertenties

2 gedachten over “Wat voor moeder wil ik zijn in 2019?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s