Persoonlijk

Een voorzichtig hallo

Hoi. Ja, daar ben ik weer. Opgestaan na maanden van stilte. Ik miste het. Het schrijven. Het van me af schrijven, beter gezegd. Dus ik ben terug. Min of meer. In beperkte mate. Want he, laten we wel wezen: er is nog steeds geen baby, en ik heb straks vermoedelijk al mijn energie nodig om me op mijn nieuwe rol als moeder van niet 1 maar 2 kinderen te richten. Me aan te passen, om te schakelen, voor beiden met evenveel liefde en zorg te waken.

Dus wat is dit dan wel? Een voorzichtig hallo. Zo zou je het kunnen zien. Ik mis het schrijven, zei ik al. Meer dan ik vermoedde. Het is natuurlijk lange tijd stil geweest, dus ik neem jullie graag mee achter de schermen: hoe is het met mij? Wat zijn mijn plannen? En vooral: wat kunnen jullie vanaf nu weer verwachten?

Hoe is het met mij?
Dat is een moeilijk te beantwoorden vraag maar ik ga zo eerlijk mogelijk zijn. Eigenlijk komt het erop neer dat ik een zware zwangerschap heb, met veel bekkenpijn, vermoeidheid en maagzuurklachten, en dat zorgt ervoor dat ik al maanden niet honderd procent happy ben. Ik ben een mindere versie van mezelf, zogezegd. Een versie die minder spontaan, vrolijk en fit is (waarvoor sorry, directe omgeving!). Maar aan de andere kant ben ik ook nog steeds volop mezelf. Ik zit nog steeds vol plannen, ideeën en wensen.
Ik ben inmiddels al met verlof -met 34 in plaats van 36 weken in verband met die nare bekkenklachten- en ik merk dat dat me enorm goed doet. Mason is nog steeds geen fantastische slaper (en dan druk ik me zacht uit!) en dat breekt me behoorlijk op, zeker nu de eindstreep zo dichtbij komt. Gelukkig kan ik nu de dagen die ik alleen thuis ben -drie stuks- gebruiken om bij te komen. Uit te rusten. Kracht te sparen. Dat lukt de ene keer beter dan de andere keer, maar ik merk dat dit me goed doet. Zowel fysiek als mentaal begin ik weer op mijzelf te lijken.

Wat zijn mijn plannen?
Tja, dat is dé vraag hè? Voor nu kan ik alleen zeggen dat ik het schrijven voor mijn blog mis. Maar in welke zin ik terug wil keren als boekblogger, of dat ik het ook persoonlijker maak, meer lifestyle/mommyblogger of op de oude voet verder ga: ik weet het (nog) niet exact, maar ben wel vergevorderd in het brainstormen. Ik neig ernaar om niet op de oude voet verder te gaan, maar hoe dan wel? Elke keer als ik dacht: ik ga weer bloggen, dan kwam automatisch de vervolgvraag: maar waarover dan? Want puur alleen over boeken kan, maar is voor mij niet meer een heel aantrekkelijke optie.
Ik heb meer te vertellen, merk ik. Ik wil meer vertellen. Over mezelf, mijn ei kwijt kunnen, over hoe mijn leven als moeder me bevalt, waar ik tegenaan loop, etc. Maar misschien ook dingen delen over het bloggen zelf. Wekelijkse fotosamenvattingen van hoe mijn leven eruit ziet, inkijkjes bieden, etc. Met nog steeds een belangrijke rol voor boeken -want he: eens een blije boeknerd, altijd een blije boeknerd- maar niet meer alleen maar boeken. Ik heb veel nagedacht de afgelopen dagen (ha, ik besef hoe stom dat overkomt, slechts ‘dagen’ brainstormen maar het heeft me echt al veel opgeleverd!) en mijn bevindingen uitgewerkt. Ik zal een eventuele definitieve blog-terugkeer niet tot de kleinste details voorbereiden, zo ben ik niet, maar ik heb wel nieuwe richtlijnen.

Wat kunnen jullie vanaf nu weer verwachten?
Had je me een maand geleden gevraagd of ik weer wilde bloggen, dan had ik resoluut ‘nee!’ gezegd, puur omdat ik me zo ontspannen voelde in mijn nieuwe rol als vrijetijdslezer en niet meer als blogger-lezer (want dat is een groot verschil qua ervaring, geloof me!). Maar die vlieger gaat niet langer op. Ik kreeg de vraag steeds vaker, en ik begon er steeds meer over na te denken. Ja, ik wil nog steeds schrijven. Absoluut. Ik zei al: daarvoor moet ik teveel van me af schrijven.
Maar in welke frequentie? Ik gok hooguit 3, misschien wel 2 keer per week. Misschien vaste dagen: maandag, woensdag en vrijdag bijvoorbeeld. Ik ga na mijn verlof ook terugzakken naar drie dagen werken in plaats van vier, wat ik nu nog steeds deed, maar ik denk dat ik eerst maar moet aankijken hoe energiek ik me voel, na de bevalling en het nieuwe leven als moeder van twee.
Wat ik op korte termijn in ieder geval ga doen is jullie bijpraten. Een uitgebreider artikel over hoe het met mij en mijn zwangerschap gaat, over hoe het mij tijdens mijn blogstilte is vergaan en natuurlijk hoe ik mijn blog vanaf mijn herstart ga inrichten. Een uitgebreider artikel over wat jullie kunnen verwachten, zogezegd.

Maar voor nu hou ik het nog even bij dit voorzichtige ‘hallo’. De rest ga ik uitwerken, en erop terugkomen bij jullie. Beloofd.

Advertenties

22 gedachten over “Een voorzichtig hallo

  1. Fijn om dit te lezen. Maar zorg a.u.b goed voor jezelf als jij lekker in je vel zit heeft dat zijn weerslag op de kids. Als het lukt ben ik weer nieuwsgierig nar je blogs. Sterkte met alles.

  2. Hallo Tessa,
    Fijn weer wat van je te lezen. Doe vooral kalm aan. Geniet van je rust. Iedere blog is er 1. Ook al zit er veel tijd tussen. Neem lekker je tijd en vooral geen verplichting er van maken. Als ik lees dat je zegt misschien 2 of 3 per week, dan leg je jezelf al een soort van verplichting op. Ik zou zeggen……gewoon wanneer je het uit komt. Wij zien vanzelf wel wanneer er weer een blog is. Ik lees ze in ieder geval met veel plezier!

    1. Dank je wel Tanneke!
      Je hebt gelijk: ik wil ook zeker niet te fanatiek of te snel van start. Dus die blogposts, die komen wel. Ik heb nu in ieder geval de afgelopen dagen de nodige posts kunnen schrijven dus ze komen inderdaad vanzelf wel online. Wanneer ik het wil. Niet wanneer anderen/ikzelf het nodig achten. Ik ben echt heel zen in mijn hoofd, nu :-) En dat wil ik ook dolgraag zo houden. Reacties als deze doen me goed, erg goed. Dus dank daarvoor. liefs!

    1. Dank je wel! Ik hoop er inderdaad weer veel plezier uit te halen. Tot nu toe- ik heb meerdere artikelen alvast geschreven de afgelopen dagen- lukt dat. Zodra ik merk dat dat niet zo is, doe ik het weer een stuk rustiger aan. Komt goed! Dank je wel voor je lieve reactie! Doet me goed. Liefs!

  3. Zorg goed voor jezelf en je geliefden.En als er af en toe iets te lezen valt over een boek … leuk voor je volgers. Doe rustig aan. Pin je niet vast op driemaal per week.

    1. Dank voor je reactie Koen! En idd: ik ga me er zeker ook niet op vastpinnen. Wellicht als het lekker loopt, mijn bloglust en energie maar voor nu is het vooral een maximum aan dagen die ik überhaupt wil bloggen.

  4. Ik schreef het Sue ook al eens: geniet vooral van je kids! Ze worden veel te snel groot, ontdekte deze oma. Wij zijn jou niet snel vergeten. We zien wel wat er komt. Sterkte de komende weken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s