Recensie

Recensie: Altijd dichtbij

Paula Daly – Altijd dichtbij: uitgeverij Fontein

Van Paula Daly las ik eerder Ontaard, en dat vond ik een erg sterke, goede thriller. Ik hoopte dan ook dat Altijd dichtbij van hetzelfde kaliber zou zijn. Maar of dat ook werkelijk zo is?

In Altijd dichtbij komt het leven van Natty op zeer onaangename wijze op zijn kop te staan. Ze leidt een succesvol, ogenschijnlijk gelukkig leven met haar man Sean en twee tienerdochters. Wanneer haar jongste dochter op een schoolkamp ernstig ziek wordt, en Natty alleen naar haar toe reist om voor haar te zorgen is het haar beste vriendin Eve die aanbiedt bij te springen in haar huishouden tijdens haar afwezigheid. Maar Natty beseft niet dat ze hiermee de deur heeft geopend voor een gewiekste slang, die erop uit is alles wat Natty heeft, eigen te maken. Koste wat kost.

Wanneer Natty thuiskomt, is Sean al verliefd. Op Eve. Totaal ontredderd en maar amper bekomen van de schrik, staat Natty er ineens alleen voor. Natty probeert de eindjes zo goed als maar kan aan elkaar te knopen, en vindt veel steun bij haar vader, maar het is constant Eve die roet in het eten gooit. Constant Eve die haar op een of andere wijze weet te blokkeren. Dan ontvangt Natty een anoniem briefje van iemand die beweert dat dit geenszins de eerste keer is dat Eve dit bij iemand heeft gelikt. Voor Natty is de maat vol. Ze besluit terug te vechten. Voor zichzelf, maar op de eerste plaats voor haar gezin. Maar is het niet al te laat? Hoe ver reikt de invloed van Eve?

Ik vond deze thriller helaas erg tegenvallen. Dat kwam naar mijn bescheiden mening vooral door de geloofwaardigheid. Die ontbrak veelal. Ik vond alles iets teveel over the top, iets te bombastisch qua opzet. Dat mannen zwakke wezens zijn die zich laten leiden door hun lusten is nog tot daar aan toe, maar wat er daarna gebeurde, vind ik wel erg overdreven. Vooral binnen het tijdsbestek waarbinnen het gebeurt. Het leidde mij in ieder geval enorm af van de verhaallijnen, en ik las niet met veel plezier. Niks ten nadele van de fantasie van de schrijfster, maar ik vond het geheel teveel. Het is en, en, en; zonder een pauze of nuancering. Jammer.

Want het verhaal heeft wel veel potentieel. Een niet te vertrouwen vriendin, je vertrouwde leven dat langzaam van je afgepakt wordt; het kan werken, mits er de tijd voor wordt genomen. Dat gevoel had ik bij Altijd dichtbij niet. Het is ook niet een erg dik boek. Misschien dat als Daly haar tijd meer had genomen om bepaalde zaken in te leiden of uit te werken, dat het geheel dan als geloofwaardiger overkomt. Maar nu voelt het afgeraffeld; alsof ze een deadline van haar uitgeverij perse moest halen.

Is er dan niks goed aan deze thriller? Heus wel, ik ben niet totaal verdorven. Het einde bijvoorbeeld vond ik erg sterk. Het voelt ook als gerechtigheid. Iedereen krijgt wat hij of zij verdient, linksom of rechtsom. Wat ik ook fijn vond is dat Daly meerdere personages een stem geeft, in plaats van zich alleen op een of twee personages te focussen. Je hebt hierdoor een breder beeld van hoe iedereen de veranderingen en gebeurtenissen beleeft, en dat zorgt voor een overzichtelijker geheel. Maarja, die geloofwaardigheid. Dat is toch wel heel belangrijk bij een boek; een auteur moet de lezer mee zien te krijgen in zijn of haar verhaal. En dat is in dit geval helaas niet gelukt. Jammer, erg jammer.

Altijd dichtbij – Paula Daly €19,99

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s