Recensie

Recensie: Hot mess

Lucy Vine – Hot mess: uitgeverij A.W. Bruna

Soms heeft een boek humor die geforceerd overkomt. Dan is het leuk om het leuk doen. Ik prik daar nagenoeg altijd direct doorheen. Gelukkig zijn er ook uitzonderingen, zoals in Nederland Lisette

Geforceerde humor?
Hot mess
van Lucy Vine lijkt op het eerste gevoel een boek van een schrijfster die leuk doet om het leuk doen. De voorvallen waarin hoofdpersoon Ellie Knight direct bij het begin van het lezen in terecht komt zijn weliswaar grappig, maar het komt geforceerd over. Alles met de intentie de lezer voor zich te winnen – wat iedere auteur uiteraard doet, maar hierbij ligt het er wel erg dicht bovenop. Maar je maakt wel direct goed kennis met Ellie Knight. Ze is een jonge twintiger dat haar leven op meerdere vlakken probeert op de rails te houden dan wel krijgen. Aan haar baan heeft ze een hekel -maarja; wat moet ze anders?- ze woont in een superklein huisje met vreselijke huisgenoten waar ze helemaal niet meer wil wonen ware het niet dat haar baan te weinig inkomen verschaft om elders te wonen, en in de liefde wil het ook maar niet vlotten.

En dat is zachtjes uitgedrukt. Ellie stort zich van de ene op de andere date, probeert liefde te vinden, en stoort zich enorm aan haar vrienden die zich lekker lijken te settelen, met huwelijken en kinderen en al. Haar twee beste vrienden zijn haar steun en toeverlaat, en via hen wordt ze uitgedaagd om via Tinderdates een perfecte vriend te vinden. Om zich eindelijk eens te settelen, want is dat niet voor iedere vrouw het summum? Hoewel Ellie daar niet van overtuigd lijkt, laat ze zich wel steeds meeslepen door haar vrienden en stelt ze zich kwetsbaar, en onhandig, op. Maar wat levert het haar uiteindelijk op?

Afbeeldingsresultaat voor hot mess lucy vine

Geluk in de liefde als summum
Zoals ik al kritisch begon, voelt de humor in het begin van het verhaal geforceerd aan. Dit stagneert gelukkig naarmate het verhaal vordert. Vine duikt meer de diepte in, toont haar personage op een kwetsbaardere, menselijkere manier die mij als lezer zeker voor haar innam. Voor Ellie hoeft al dat daten niet zo nodig. Zij is eigenlijk wel tevreden met haar solo leven, maar krijgt dat maar niet aan het verstand van haar naasten. En dat is precies waar de schoen wringt, in zoveel verhalen: het is pas een gelukkig einde als de hoofdpersoon met een partner is geëindigd. Want alleen? Nee, dat kan niet hoor! Wel in Hot mess. Wat Ellie ook doet; ze heeft steeds ongeluk in de liefde en daardoor gaat ze steeds meer twijfelen aan haar eigen pogingen: moet ze wel doorzetten? Ten koste van alles? Of kan ze eindelijk tevreden zijn met alleen zichzelf?

Dat is een mooie zoektocht, die mij als lezer zeker behaagde en mij meer voor het boek innam. Dat deden sommige bijpersonages niet. De zus van Ellie is verschrikkelijk! Ze is bazig, arrogant, kwetsend en ronduit lomp. Maar ook van haar krijg je uiteindelijk een menselijker kant te zien, gelukkig. Maar er zijn ook geweldige, grappige, lieve bijpersonages. Zoals de vader van Ellie. Na het overlijden van zijn vrouw is hij alleen, maar smacht, net als zijn dochter, naar liefde. Hij zet zijn gevoelens en emoties op papier, in de vorm van een Vijftig Tinten Grijs-aandoend verhaal over een machoman die elke vrouw om zijn vingers windt met zijn goedgevormde kuiten, hippe outfits en vlotte babbel.

“Een mooi boek over jezelf vinden en voor jezelf opkomen”
In mails aan zijn dochters ontwikkelt dit amateuristische verhaal zich, en algauw zijn dit passages om naar uit te kijken: wat een geweldige humor heeft Lucy Vine! Hoewel de ‘roman’ van Ellies vader vooral hilarisch is, is het ook een weerspiegeling van zijn diepste gevoelens en onzekerheden en de mix die Vine hierin aanbrengt vind ik erg mooi gedaan. Het raakt precies de juiste snaar. En dat geldt ook voor het boek Hot mess zelf. De gevatte humor terzijde is dit vooral een mooi boek over jezelf vinden, voor jezelf opkomen en je eigen weg bepalen, ongeacht wat de buitenwereld daarvan vindt.  Met een mild Bridget Jones-sausje, dat dan weer wel. Maar er is en blijft maar een Helen Fielding, en dat is Lucy Vine niet. Lucy Vine is gewoon Lucy Vine, en dat is meer dan genoeg.

Hot mess – Lucy Vine €17,50

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s