Recensie

Mama Leest: Achtste-groepers huilen niet

Jacques Vriens – Achtste-groepers huilen niet: uitgeverij van Holkema & Warendorf

Kinderen en ziektes: ik haat het. Zeker nu ik zelf moeder ben. Maar sommige verhalen spreken zo tot de verbeelding, dat je ze wel moet lezen. Zo ook Achtste-groepers huilen niet, van oud-meester en nu schrijver Jacques Vriens. Hierin worden de leerlingen van een groep acht geconfronteerd met een zieke klasgenoot.

Akkie is een meisje van twaalf die zonder angst of scrupules in het leven staat: ze is stoer, goedgebekt en voor de duivel niet bang. Ze is lief, attent en grappig en zorgt altijd voor veel vermaak in de klas. Maar ze is ook bemoeizuchtig: ze heeft overal een mening over, en o wee als je haar tegenspreekt. Ze is de laatste persoon van wie je zou verwachten dat ze ziek zou worden. Maar toch gebeurt dat: Akkie wordt gediagnosticeerd met leukemie. Niet alleen de wereld van Akkie en haar ouders, maar die van de hele klas, onder leiding van juf Ina, staat op zijn kop. Wat moeten ze nu? Wordt Akkie wel weer de oude?

Achtste-groepers huilen niet

Pff, achtste-groepers mogen dan wel niet huilen, ik wel. Wat een prachtig verhaal. Vriens heeft dit verhaal geschreven na een leerlinge van hem, Anke, dit overkwam. Hoe het met haar -en dus Akkie- afliep, vertel ik hier niet. Voor degenen die dit bijzondere jeugdboek nog moeten lezen. Mij werd in de boekhandel het einde al verklapt door een overenthousiaste boekverkoper – dat wil ik jullie niet aandoen. Het is namelijk een te mooi verhaal om je in onder te dompelen, zonder het einde te kennen.

Achtste-groepers huilen niet is mooi geschreven. Erg mooi. Ingetogen, lief, vol positiviteit en onschuld en Akkie en haar klasgenootjes sluit je direct in je hart. De dynamiek in de klas wordt uitstekend beschreven -wat wil je ook met een schrijver die vroeger zelf voor de klas heeft gestaan? Door dit boek miste ik zelf zelfs even de basisschool. Wat was het leven toen nog ‘simpel’. Maar niet in alle gevallen, bewijst dit boek eens te meer.

De manier waarop de jonge kinderen met volwassen thema’s worden geconfronteerd is erg fijn beschreven. Niet te uitbundig, overdreven of afstandelijk, maar precies op de juiste toon. En juist dat komt binnen. Voor mij is Achtste-groepers net zo mooi en belangrijk als Blauwe plekken van Anke de Vries. Had ik dit boek maar gelezen toen ik zelf jong was, wat een extra impact had het verhaal dan op mij gehad! Nu las ik het met de blik van een moeder, en dat komt net even iets harder binnen. Mooi, schrijnend, belangrijk: wat een prachtig boek.

Achtste-groepers huilen niet – Jacques Vriens €2,- via Geef Mij Maar een Boek

Advertenties

4 gedachten over “Mama Leest: Achtste-groepers huilen niet

  1. Toen ik dit boek voor de eerste keer las, zat ik zelf in groep 8. Nu studeer ik bijna af voor mijn tweede studie en het boek doet me net zoveel als vroeger. Ik moest toen al huilen én nu nog steeds! Jacques Vriens is een erg goede schrijver. Denk inderdaad dat het boek nog harder binnenkomt als je zelf kinderen hebt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s