Persoonlijk

Hoera: Mason 1 jaar!

Terwijl ik de kop van dit artikel net tikte, besefte ik het me nogmaals: mijn kind is al 1 jaar! Een jaar. Een heel jaar. Ongelooflijk. Wat is het (o cliché) snel gegaan! Ik ben al een jaar lang moeder. Mijn vriend is al een jaar lang vader. Wij zijn al een jaar lang ouders. Van, ik benadruk het maar weer, het meest fantastische, leukste kind ooit.

De laatste weken ben ik best sentimenteel. Ik blik veel terug op de afgelopen maanden, scroll door mijn telefoon om oude foto’s erbij te pakken en de gevoelens van die momenten weer te herleven en pink soms al een traantje weg bij de gedachte dat mijn baby, mijn allerliefste troetelkind, straks officieel geen baby meer is. Nooit meer. Hij verandert in een dreumes, en dat is nog even wennen. Toen een collega vertelde dat zij om 00:00 uur moest huilen, toen haar dochtertje één jaar werd, reageerde ik nog lachend, schamper. Dat zou mij niet overkomen! Maar niets blijkt minder waar: ik ben nu al een emotionele dweil, laat staan als het moment er straks echt is (ja, deze post tik ik van tevoren, niet op zijn verjaardag zelf!)

Ik vind het een ongelooflijk, bizar gevoel dat mijn kleine hummel van hulpeloos bundeltje baby is uitgegroeid tot een steeds zelfstandiger, eigenwijs mannetje dat het liefst de hele wereld verkent. Hij kruipt, tijgert, staat, klimt en loopt overal langs en heen. Los doet hij nog niet zoveel, dat blijft een beetje eng, maar dat gaat steeds beter. Er zijn al momenten geweest waarin hij zelf los stond, wel veilig in de buurt van papa of mama, maar toch: hij probeert het al. En qua taalontwikkeling gaat het ook al steeds beter. Hij brabbelt en gromt (mede-moeders: is dat normaal? Dat grommen als een leeuw? Vind het tot nu toe vooral vermakelijk) het liefst de hele dag door en naast maandenlang ‘dada’ en ‘papa’ spreekt hij sinds kort ook de -voor mij- magische woorden ‘mama’ of ‘mmmamamamamamama’ uit. YAY! Ons kleine ventje doet het gewoon supergoed.

mason1jaar

Hij is lief, sterk, wild, speels, vrolijk, had ik al lief gezegd? en natuurlijk de allermooiste baby -sorry dreumes!- van heel de wereld. En ook wij doen het supergoed, al zeg ik het zelf. In het begin was er veel twijfel, en onzerkeheid, met name bij mij. Ik vroeg me bij bijna alles af of ik het wel goed deed, of het Mason aan niks ontbrak. Maar gelukkig groeide mijn zekerheid, en kon ik steeds meer dingen loslaten en meer genieten. En dat doen we nu beide volop. Mason is een heerlijk kind, dat ons elke dag aan het lachen maakt, ons elke dag versteld doet staan van zijn gewiekstheid (het is echt een boefje!) en zijn ontzettend, razend knappe gezichtje. Echt, wij zijn twee smoorverliefde ouders.

En nu is er dan dus zijn eerste verjaardag. Een mijlpaal. Hoewel Mason dit natuurlijk zelf niet beseft. Qua verjaardag gaan we niet al te gek doen. Geen cake-smash (hoe leuk dat ook is om te zien bij anderen!) maar een leuke, simpele taart van de Hema met een foto van Mason -waarbij uiteraard niemand zijn gezicht mag opeten haha! Geen groots feest maar thuis, bij ons, met enkel familie en een paar goede vrienden. Verspreid over de dag, met tussen de middag ruimte voor een middagslaapje voor Mason, en misschien ook wel voor onszelf. Ik zal bulken foto’s en filmpjes nemen, en hier komende week ook een plog over online zetten, zodat jullie toch een beetje kunnen meegenieten. Niet omdat ik me daartoe verplicht voel naar jullie, maar omdat ik zelf gewoon te trots ben om dit niet te delen.

Voor nu gaan we gewoon lekker Mason zijn verjaardag vieren, kadootjes met hem uitpakken, met hem knuffelen en kussen en hem eindeloos verwennen. Onze kleine dreumes. Hiep hiep hoera!

Advertisements

6 gedachten over “Hoera: Mason 1 jaar!

  1. Gefeliciteerd met jullie 1-jarige hummel. Wat een heerlijke blog van een supertrotse mama. En terecht hoor. Geniet nog maar fijn van jullie heerlijke gezinnetje.

  2. Gefeliciteerd met de kleine grote man! Genoten van je blog. Die eerste verjaardag vond ik ook emotioneel. Het was toen nog meer een verjaardag van mij als ‘mama’ dan dat mijn zoon precies meekreeg wat er gebeurde. Nu hij zes is, is dat behoorlijk veranderd: hij is heel, heel erg jarig en ik als mama lever een bijdrage aan zijn feest :-)
    Ik denk dat die emoties bij de eerste verjaardagen bij de meeste mama’s zo zijn. Geniet lekker van je ventje en ik wens jullie met elkaar een prachtige dag toe!
    Liefs, Marije

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s