Recensie

Recensie: Gij nu

Griet op de Beeck – Gij nu: uitgeverij Prometheus

Eerst las ik Kom hier dat ik u kus. Toen volgde Vele hemels boven de zevende. En nogmaals Vele hemels boven de zevende. Ik was om: Griet op de Beeck behoort zo’n beetje standaard tot mijn favoriete schrijfsters. Ze kan weinig verkeerd doen. En toen verscheen Gij nu. Een verhalenbundel. Iets heel anders dus dan haar eerdere werk.

En dat prikkelde. Enorm. Eindelijk kwam het er onlangs van: ik las Gij nu. Zou ik net zo betoverd zijn van deze verhalenbundel als van haar romans? De bundel is opgesteld uit losstaande verhalen over mensen die een belangrijke keuze (moeten) maken. Of juist nalaten te maken. Ze staan op een keerpunt in hun leven, en hebben zelf de touwtjes in handen om het verdere verloop te regisseren. Maar niet ieder is hier sterk genoeg voor. En lang niet iedereen maakt de juiste keuze. Of kiest juist te laat. Zo ontstaat een verscheidenheid aan verhalen, die elk diepe indruk maken. Zo is er het verhaal over een uitgeprocedeerde asielzoeker die steeds wanhopiger wordt in zijn pogingen een bestaan op te bouwen. Met name het einde van het verhaal, de slotzinnen, sloegen in als een bom. En dan is er het verhaal over een zieke jongeman die eindelijk goed nieuws krijgt over een transplantatie maar dit voor zich houdt, onzeker over wat te doen maar onwetend over de tijdsdruk die achter het nieuws zit. Om nog maar niet te spreken over het verhaal van een kleine jongen, opgenomen in een opvang, wachtend op een moeder die hem niet wil. Of het verhaal over het gezin waarbij het broertje door een noodlottig ongeluk overlijdt, maar waarbij de moeder haar frustraties botviert op haar dochter.

Griet op de Beeck schetst tragische portretten. Portretten van mensen waarbij de wanhoop uit hun poriën sijpelt. Gebroken mensen, die niet meer geloven in het verkrijgen van geluk maar dan toch nog een laatste strohalm krijgen aangereikt. Ze weet als geen ander door te dringen tot de kern van wat een mens mens maakt, zonder daarbij geforceerd over te komen. Ik zou Gij nu eerder omschrijven als integer, maar intriest. Dat Op de Beeck geen luchtige, opbeurende verhalen schrijft bewees ze al met haar twee romans, en wat dat betreft voelt Gij nu gek genoeg als een warm bad. De stijl en de opzet is direct zo herkenbaar.

Gij nu

“Misschien is gemis wel het meest tastbare bewijs van geluk (..) van geluk dat is geweest weliswaar, maar evengoed demonstreert dat het bestaat, als concept.”(blz. 258)

Het enige nadeel aan deze nieuwe titel van Op de Beeck is dan ook het continu afscheid moeten nemen van de personages en hun verhaal. Steeds als ik helemaal ondergedompeld zat in een relaas, hield het op. In het begin had ik echt moeite me los te maken van het één, en open te staan voor het ander. Gaandeweg stelde ik me op een afscheid in, waardoor ik me beter wist te herpakken. Dat kenmerkt de kracht van Op de Beeck; zij beschrijft het intrieste, het wanhopige, met zoveel schoonheid en kracht dat je er als een magneet naartoe wordt gezogen. Bovendien blijft ze spelen met haar stijl.

Elk verhaal heeft een viertal hoofdstukken, waarin het personage wordt uitgelicht, de omstandigheden worden omschreven en de keuze die gemaakt moet worden in kaart wordt gebracht. Maar niet elk verhaal heeft een chronologische volgorde. Een van de verhalen, over een jong meisje die haar eerste schreden op liefdesgebied zet, wordt juist andersom verteld. En dat werkt. Heel goed zelfs. Juist door het gebeuren om te draaien, wordt het verhaal sterker, krachtiger en intenser.

Al met al heeft Op de Beeck opnieuw een schitterend werk afgeleverd. Ik moest -voor het eerst met een titel van haar- even in het juiste ritme komen, maar toen ik daar eenmaal inzat, was er geen houden meer aan. Dit is absoluut een titel die ik wil herlezen. En dan nogmaals, om die schoonheid van haar schrijven nogmaals op te kunnen zuigen. Want wat een fantastische schrijfster is Griet op de Beeck. Fabuleus.

Gij nu – Griet op de Beeck €19,95

Advertenties

8 gedachten over “Recensie: Gij nu

  1. ‘Het enige nadeel aan deze nieuwe titel van Op de Beeck is dan ook het continu afscheid moeten nemen van de personages en hun verhaal. Steeds als ik helemaal ondergedompeld zat in een relaas, hield het op.’, dat is precies waarom ik weinig verhalenbundels lees. Zit je er net lekker in, weg van de wereld, houdt het op… Moet je weer helemaal aan iemand of iets anders wennen. Ik houd van romans. Bij voorkeur met meer dan 300 pagina’s zodat ik lekker lang mij kan onderdompelen in de personages en het verhaal. Maar op de Beeck zal ik zeker een keer meenemen van de bieb :-)

      1. Het is de manier van lezen he. Mijn Lief leest alleen maar korte verhalen omdat hij weer vastloopt in romans. Gelukkig is er voor elk wat wils 😊

  2. Eigenlijk lees ik niet zo graag kortverhalen, maar misschien moet ik voor Griet Op de Beeck maar een uitzondering maken. Haar eerdere boeken vond ik namelijk fantastisch!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s