Boeken

To recenseer or not to recenseer?

Dat is de vraag. Ik denk de laatste tijd weleens: zal ik hierover nu wel of niet een recensie schrijven? Terwijl ik dat voorheen eigenlijk nooit had – zo’n beetje alles wat ik las, werd gerecenseerd.

Misschien ligt dat aan mijn huidige leesvoorkeur: ik kies nu vaker voor snelle romans of young adult. En daar neem ik -zoals ik al eerder aangaf in deze blogpost- meer de tijd voor. Ik laat steeds meer ‘verplichtingen’ los en kies mijn eigen weg. Wellicht dat ik daarom nu denk: moรฉt er persรฉ een recensie van geplaatst worden? Of was dit boek puur voor mijn eigen leesplezier?

Een boek waarbij ik dat momenteel erg sterk heb, is The perks of being a wallflower van Stephen Chbosky. Ik heb intens genoten van het boek, was ontzettend geroerd door de uiteindelijke plottwist in het verhaal, en leefde erg mee met de hoofdpersoon. De film wil ik dan ook absoluut kijken, als ‘voltooing’ van het hele belevingsproces. Of zoiets. Maar waar ik dus nu tegenaan loop is dat ik dit boek niet wil recenseren. Ik wil dit pareltje -want dat is het- niet analyseren, niet in een kader plaatsen, niet ontleden. Ik wil gewoon lekker nagenieten. Dit is, in die zin, een boek dat ik puur voor mijn plezier las en niet met het oog op het schrijven van een recensie.

Wel heb ik een nieuwe manier gevonden om de boeken die ik wel wil recenseren, te recenseren. Klopt die zin? Misschien niet, maar wat ik bedoel te zeggen is dat ik het nu anders aanpak met de boeken die ik wel wil recenseren, waardoor het juist bij die boeken sneller wel tot een recensie komt. Mijn ‘grote geheim’? Ik heb een notitieboekje waar ik vlak na het lezen alvast in het kort mijn leesbevindingen neerpen. Als ik achter een computer of achter mijn laptop zit, zet ik die korte, bondige zinnen vast in een concept, en daarna hoef ik er de derde keer enkel een goed lopend geheel van te maken. Dat werkt als een tierelier voor mij. Maar de hamvraag bij deze blogpost blijft: moet alles wel gerecenseerd worden? En hoe erg is het dat ik daar nu op deze manier mee bezig ben?

Dus nu vraag ik me af: in hoeverre hebben jullie, en hierbij spreek ik mijn mede-bloggers aan, dit ook weleens? Hoeveel procent van de boeken die jullie lezen, verschijnt als recensie op jullie blog, bijvoorbeeld? En hebben jullie ook weleens het gevoel dat je een boek juist niet wil recenseren, om niets aan de schoonheid ervan af te doen? Ik ben heel benieuwd!

Advertenties

26 gedachten over “To recenseer or not to recenseer?

  1. Nu is schrijven van recensies maar een redelijk beperkt deel van wat ik produceer. Ik doe dat ongeveer van 15 ร  20% van de boeken die ik lees. Waarom? Geen idee. Als ik zin heb doe ik het, anders niet. Aan mij heb je dus weinig. ๐Ÿ˜Š

  2. Dit heb ik me ook weleens afgevraagd, want soms lees je een boek en dan vind je het zo goed dat je er niet op zo’n analytische en evaluerende manier naar wil kijken. Als ik dat heb, schrijf ik er ook gewoon geen recensie over (dat is momenteel vrij makkelijk, omdat ik eigenlijk niet zo actief ben op mijn blog). Daar is denk ik helemaal niks mis mee, want je bent uiteindelijk begonnen met bloggen voor je plezier (lijkt me), dus als het allemaal maar moet, dan vlieg je je doel een beetje voorbij.

    1. Klopt helemaal, ik blog inderdaad voor mijn plezier. En dat is een “nieuwe” opvatting voor mij, ik heb echt dingen losgelaten de laatste maanden en daardoor juist weer heel veel blogplezier gekregen. Mede daardoor heb ik juist weer veel recensies op de planning staan, dus vind ik het van mezelf ‘gek’ dat ik van een boek waar ik zo enthousiast over ben, niets wil schrijven. Of in ieder geval niet in de vorm van een recensie. Fijn om te lezen dat het herkenbaar is!

  3. Vind ik ook. Ik lees heel veel en soms wil ik alleen maar lezen en recenseer ik alleen die boeken die ” moeten” . En soms wil ik wel bij een bepaald boek maar komt er niks zinnigs op papier. Dat is ook wel eens andersom. Dus Tessa, wat mij betreft niks mis met je gevoel hoor!

  4. Ik denk dat ik nooit een recensie schrijf. Ik schrijf af en toe over de boeken die ik lees maar er is niets analyserend of reflecterend aan. Gewoon delen wat ik las en dat vind ik genoeg. Mijn blog is dan ook veel algemener dan het jouwe …

  5. Ik probeer vooral mijn leeservaringen te delen (mooi woord dat ik van Leesdame heb geleerd). Per keer kan het verschillen hoeveel ik schrijf over de inhoud, over hoe ik het boek heb ervaren en wat mijn gedachten erbij waren. Als een boek veel indruk heeft gemaakt, dan wil ik vooral uitleggen waarom dat zo is. Dat kan wel lastig zijn, juist als ik het ontzettend tof vind, dus ik snap wel wat jij bedoelt.

    Heel soms lees ik een boek waar ik niet over blog, om diverse redenen. Af en toe twijfel ik, maar dan komen er toch goede ideeรซn opborrelen en kan ik het niet laten om het te delen :) Of ik ga ervoor zitten en denk dat het niks wordt en dan rolt er toch iets uit mijn toetsenbord.

    Jouw besprekingen zijn vaak ontzettend aanstekelijk en dat vind ik er zo leuk aan. Dus ik hoop eigenlijk dat je wel over ‘The perks…’ gaat bloggen, want ik wil die ook nog lezen ;)

  6. Ik doe het sinds een tijdje ook niet meer, ieder boek recenseren. Soms heb ik over een boek gewoon niks nuttigs te vertellen of heb ik gevoel dat alles al een keer ergens anders gezegd is.

  7. Iets tegen je zin doen, lijkt me geen goed idee. Dus: als je er niks over wilt schrijven, so be it. (Uitgezonderd misschien bij een aangevraagd recensie-exemplaar ben je toch niemand iets verplicht?)

    Dat gezegd hebbende, zelf schrijf ik over elk boek dat ik lees iets, al zou ik het niet altijd een recensie willen noemen.Ik ben mijn blog begonnen omdat ik merkte dat ik veel te snel vergat wat ik had gelezen, waar het over ging, wat ik ervan vond. Door er over te schrijven blijven de boeken me veel meer bij. En als ik het toch vergeet, kan ik het opzoeken ;-)

    Verder merk ik overigens dat het schrijven geen afbreuk doet aan leesplezier – integendeel! Vaak heb ik gemerkt dat een boek dat ik in eerste instantie maar zozo vond, bij nadere beschouwing beter wordt. Ik vind het juist leuk om uit te zoeken waarom ik iets zo goed vind.
    Maar: het schrijven van stukken (meestal tussen de 700 en 2000 woorden) kost me wel tijd…

    1. Klopt, bij recensie-exemplaren ga ik bewust de verplichting aan om iets over een boek te vertellen. En je hebt gelijk: het kan inderdaad heel leuk zijn om te ontdekken waarom je iets vindt. Vind mezelf gewoon stom, denk ik haha.

  8. Ik bespreek alle boeken die ik gelezen heb. Ik ben mijn blog begonnen om te kunnen bijhouden wat ik allemaal lees en achteraf mijn mening daarover te kunnen herlezen. Mijn besprekingen zijn niet zo uitgebreid als jouw recensies, dat moet van mij ook niet omdat ik het vooral voor mezelf doe en eventueel andere lezers wil inspireren.

    1. Ik hou dus sowieso in mijn (knalroze) notitieboekje bij wat ik heb gelezen en wat ik daarvan vond. De stap om van dat bijhoudboekje een recensie te vormen, vind ik de laatste tijd dus niet meer in alle gevallen nodig. Maarja, ik merk dat wel meer bloggers hiermee zitten, of juist heel nuchter denken: kan toch? Niks mis mee”, dus ik laat het denk ik maar een beetje los.

  9. Ik zou het jammer vinden als je het helemaal niet meer zou doen, want jij bent negen van de tien keer de eerste bij wie ik info zoek over een literaire roman van Nederlandse of Vlaamse bodem ;) Dus wat dat betreft hoop ik hier in de toekomst nog veel te kunnen lezen!

    Maar, ik begrijp je ook. Niet alles valt te recenseren… een aantal boeken recenseer ik ook niet. Dat kan een aantal redenen hebben.
    – Soms heb ik iets gelezen, puur voor mijn eigen informatie, of iets wat betrekking heeft op mijn privรฉleven en gaat het niemand wat aan wat ik ervan vond en waarom ik het las.
    – soms lees ik een boek en weet ik gewoon eigenlijk niet wat ik ervan moest schrijven, of vond ik het zo dusdanig tegenvallen dat ik er bijna geen woorden voor heb.
    – heel soms past het boek gewoon niet op mijn blog. Zo las ik ooit in opdracht een roman, die bij nader inzien qua seks best wel over de schreef ging en vrouwonvriendelijk was. De kaft en de titel zeiden al genoeg… Ik vond het niet passend op een blog waar ook schoolkinderen een boek van Mel Wallis de Vries opzoeken etc.

    Maar meer, minder, of hetzelfde… wat je ook doet, blijf alsjeblieft bloggen Tessa ;)

    1. Oh lieve Luna, wat een geweldige comment! Dank je wel! :-) Ik zal je meteen geruststellen: ik blijf sowieso bloggen! No worries!
      En geen zorgen over de toekomst qua soort boeken: ik krijg de nieuwe van Eva Kelder als recensie-exemplaar (zoooo’n zin in!) en ook andere NL’se boeken zijn in mijn vizier :-)

  10. Ik schreef over ieder boek wat ik las maar dat idee heb ik met ingang van dit jaar los gelaten. En dat zal vast zijn vruchten afwerpen, daarnaast ben ik aan het afwegen hoe verder te gaan als ik binnenkort met een nadere baan met veel meer werkuren ga starten, hoe dan verder te gaan. Wellicht stop ik er helemaal mee maar eerst maar eens kijken hoe het uitpakt…

  11. Ik recenseerde vroeger bijna professioneel, voor tijdschriften. Mijn blog ben ik begonnen om wat meer voor het plezier over een boek te kunnen schrijven (meer beleving dan bespreking). Ik bespreek zeker niet alles wat ik lees, alleen datgene wat er voor mij uitspringt. Dus leg jezelf zeker geen druk op!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s