Recensie

Recensie: Hex

Thomas Olde Heuvelt – Hex: uitgeverij Luitingh Sijthoff

Nog voordat ik ook maar één bladzijde van dit boek had gelezen, was ik al bang. Bang door berichten van mede-bloggers, medeboekfanaten die de stuipen op het lijf werden gejaagd door Hex. Ik heb in de boekhandel serieus eventjes getwijfeld over de aanschaf, maar besloot uiteindelijk: ik ben volwassen, ik ben een moeder, ik kan dit. En dus begon ik vorige week aan Hex. Tegen beter weten in..

Hex is een horrorverhaal zoals ze maar weinig worden geschreven. In het hedendaagse Beek lijkt alles op het eerste oog normaal, maar dit is slechts schijn. De dorpsbewoners verbergen een groot, duister geheim. Een geheim dat elke nieuwe bewoner tegen wil en dank te weten komt. Er waart namelijk een heks door het dorp. De Wylerheks, wordt ze genoemd. En ze is gevaarlijk, heel gevaarlijk. Ze stamt uit de Middeleeuwen, en spookt al honderden jaren door het dorp. Wie probeert het dorp te ontvluchten, wordt gepijnigd door zulke vreselijke waanbeelden dat zelfmoord plegen de enige andere uitweg lijkt. De band met het dorp kan nooit worden verbroken. Eenmaal woonachtig in Beek, blijf je tot je dood een inwoner van Beek.

De heks doet in principe niemand kwaad. Ze loopt wekelijks een min of meer vaste route door het dorp, vanuit het bos, maar duikt ook op bij mensen thuis. In de woonkamer, of aan het voeteneind van het bed. En dat houdt ze uren vol. Ze kan echter niks zien of zeggen. Haar ogen en mond zijn dichtgenaaid. Toch moeten bewoners flink afstand houden: wie te dicht bij komt kan gemurmel uit de mond van de hek ontwaren en tot vreselijke handelingen worden gedwongen. Temidden van deze bijzondere leefsituatie is een groep jongeren het zat. Timo de Graaf is één van deze jongens. Met hun camera’s leggen ze zoveel mogelijk vast van het dagelijks leven met een eeuwenoude heks, halen zelfs grappen uit, maar de beelden mogen nooit de buitenwereld bereiken. Het geheim moet altijd geheim blijven. Maar dan lopen de grappen die Timo en zijn vrienden met de heks uithalen, compleet uit de hand. Timo’s vader Stefan en Timo zelf beseffen niet dat zij tweeën pionnen zijn in een macaber spel dat de heks met hen speelt. Tot het te laat is. Veel te laat..

14718071_1245689018827809_1342733310761107456_n

Dit is een boek dat een parental advisory verdient. Wat een angstaanjagend goed boek! Het verhaal is spectaculair, de gruwelen zijn bovennatuurlijk eng. Op subtiele -en vaker nog op niet bepaald subtiele- wijze wordt een spanning van jewelste opgebouwd. Het verhaal spookt door je hoofd, en blijft dit nog lange tijd na het lezen doen. De kwaadaardigheid, het geweld, de nonchalance van de bewoners om wat hen overkomt; het is een vreselijke mix die voor permanent kippenvel zorgt. Olde Heuvelt is creatief, scherpzinnig en schuwt een wandaad hier en daar absoluut niet.

Maar wat ik bovenal erg bijzonder  vind aan Hex is het psychologische aspect wat Olde Heuvelt uitstekend benadert. Wat dat betreft doet Hex me ietwat denken aan The Myst van Stephen King. Ook hier zit een groep mensen bij elkaar, zonder uitweg, veroordeeld tot elkaar. Wat dat met de mens doet, en hoe snel het verval intreedt bij een ogenschijnlijk beschaafde maatschappij, is schokkend. Natuurlijk is de situatie in Hex erg extreem, en dus zijn de gevolgen erg extreem, maar Olde Heuvelt zorgt ervoor dat dit niet ongeloofwaardig wordt. In tegendeel: het is volstrekt voorspelbaar dat een dorp vol ingesloten bewoners zo reageert op een eeuwenoud, kwaadaardig krachtmedium. Wanneer hun grootste angst bewaarheid wordt, is de hamvraag ‘hoe ver zou je gaan om je eigen leven, en dat van je geliefden te beschermen?’. Dat gegeven heeft Olde Heuvelt bijzonder knap uitgewerkt. Bovendien geeft hij zijn verhaal extra sjeu door aangrijpende omschrijvingen te geven van gebeurtenissen maar ook alledaagse dingen, zoals het glimlachen van dorpsbewoners. Dit is ze zo onbekend, door alle spanningen die de verschijning van de heks met zich meebrengt, dat het ze moeizaam afgaat. Hun gezicht vertrekt in een bizar masker, dat eerder angst opwekt dan voor verlichting zorgt.

Door op de huid van Timo en zijn vader Stefan te zitten, door het verloop van de gebeurtenissen, het genadeloos afstevenen op een helse werkelijkheid van de heks haar fantasieën, bezorgt Olde Heuvelt me meermaals kippenvel. Het is inmiddels anderhalve week geleden sinds ik het boek uit las, maar het verhaal spookt nog steeds door in mijn hoofd. De heks, haar daden, de daden van de dorpsbewoners en het spookachtige einde; het laat me niet meer los. En dat is misschien wel het belangrijkste kenmerk voor een goed boek: dat het je bijblijft. Hex is ijzingwekkend, spreekt tot de verbeelding, schuwt excessen niet en is indringend, heel erg indringend. Wat een boek, wauw.

Hex – Thomas Olde Heuvelt €9,99

Advertenties

7 gedachten over “Recensie: Hex

  1. Heb hem nog op de te lezen stapel liggen! Voornemen is om die flink te doen slinken in 2017, dus hoop Hex gauw te lezen! Vroeger verslond ik de boeken van Stephen King, nu al tijden geen horror gelezen :-)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s