Recensie

Recensie: De psychiater en het meisje

Erik Rozing – De psychiater en het meisje: uitgeverij Meulenhoff

Erik Rozing is niet de eerste persoon met een medische achtergrond die over zijn vakgebied schrijft. Eerder schreef Inge Schilperoord, van origine een forensisch psycholoog, over de psychiatrie in de vorm van haar roman Muidhond, waarbij ze in het hoofd van een pedofiel kruipt. Ook ex-patienten kruipen weleens in de pen, met als meest succesvolle voorbeeld Myrthe van der Meer, met haar boeken PAAZ en UP. Rozing kruipt in het hoofd van zowel patient als behandelaar, in het vuistdikke De psychiater en het meisje.

In de roman wordt het begin van de carrière van Edgar Simons gevolgd. Hij is psychiater in wording, maar is zelf niet verschoond van psychische klachten. Zo kampt hij met een depressie, die hij zelf toeschrijft aan de winter maar in april nog in volle kracht door zijn hoofd woelt. Edgar vindt het moeilijk om na de verbroken relatie met Aicha de draad weer op te pakken, zowel privé als op professioneel gebied. Hij heeft niet veel sociale contacten, en het enige zekere in zijn leven zijn de wekelijkse telefoontjes die hij van zijn oma krijgt. Ze wil niet meer leven, is aan de drank en wil dat Edgar haar helpt met sterven. Hij staat als psychiater onder verscherpt toezicht, na een fatale inschattingsfout die een patiënt zijn leven kostte. Op zijn werk krijgt Edgar een nieuwe patiënte toegewezen die zijn leven behoorlijk op zijn kop zet: Stella.

Stella is jong, knap, heeft humor maar is erg onberekenbaar. Ze heeft borderline en wordt vaak opgenomen wegens pogingen tot zelfdoding. Toch functioneert ze redelijk, en ze lijkt op te knappen van haar gesprekken met Edgar. Die gesprekken worden naarmate ze toenemen steeds persoonlijker, en intiemer. De grens tussen behandelaar en patient wordt steeds waziger, en Stella weet steeds dieper Edgars persoonlijke leven binnen te dringen. Of hij dit nu leuk vindt of niet, Edgar is geïntrigeerd door de aantrekkelijke Stella. En Stella laat in niet mis te verstane woorden en daden weten dat zij gefascineerd is door Edgar. Hoeveel hij haar ook op afstand probeert te houden, dit werkt niet. Tot hoe ver kunnen ze beide gaan voor dit verstrekkende gevolgen heeft?

rozingpsych

Hoewel het boek ruim vierhonderd pagina’s telt, is het moeilijk je aandacht te verschuiven naar iets anders. Edgar, Stella en de bijfiguren in de vorm van andere patiënten als Nel en Felix, en collega’s als Stefan, Beatrice en de professor zijn interessant en goed neergezet door Rozing. Hij heeft uitgebreid de tijd genomen om zijn personages geloofwaardig te maken, om ze op papier tot leven te laten komen. Ditzelfde geldt voor de medische informatie. Hiermee wordt de lezer zelfs een beetje overstelpt. Het regent medische termen, ziektebeelden en diagnoses, niet altijd even helder uitgelegd. Het lijkt soms of Rozing van een zekere voorkennis bij zijn lezers uitgaat, ook al is die er -zoals in mijn geval- niet. Op sommige stukken leidt dit af van het verhaal, maar over het algemeen bezien valt de schade reuze mee.

Gelukkig maar, want het verhaal an sich is zeer de moeite waard. Zoals ik al aangaf zijn de personages geloofwaardig, maar dat is het niet alleen: ze zijn ook figuren met wie het makkelijk meeleven is. Die je snel in je hart sluit. Vooral de manipulatieve, verstoorde Stella is een bijzonder personage. Niet zelden ergerde ik me zo aan iemand, en diens maniertjes om iemands leven binnen te dringen, maar intrigeerde ze me tegelijkertijd. Edgar als getroebleerde leerling-psychiater die aan zo’n beetje alles twijfelt -van zijn opleiding tot psychiater tot zijn rol als psychiater, mens en de liefde- is minstens zo interessant, zo niet interessanter. Het is soms schokkend om te lezen hoe ver hij Stella laat komen, hoe onzeker hij blijft in zijn aanpak van haar, maar ook in zijn gevoelens.

De psychiater en het meisje is echter niet enkel serieus. Er zit juist veel humor in. Van bizarre praktijkvoorbeelden tot vreemde opmerkingen van patiënten op onverwachte momenten; Rozing heeft duidelijk een talent voor satire, en past deze op bijzondere momenten toe. “Liefde in tijden van borderline”, wordt de relatie tussen Edgar en Stella gekscherend genoemd. Een mooie verwijzing naar de beroemde roman Liefde in tijden van cholera van Gabriel Garcia Marquez, en het dekt de lading bovendien goed. Deze roman is dik, boeiend, grappig, meeslepend en razend interessant. Een must read, niet alleen voor studenten psychologie, maar gewoon, voor iedereen.

De psychiater en het meisje – Erik Rozing €19,99

Advertenties

6 gedachten over “Recensie: De psychiater en het meisje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s