Persoonlijk

Zwangerschapsverlof: en dan?

Yes, nog één dagje werken en dan heb ik zwangerschapsverlof! Zestien weken vrij. Zestien weken niet werken, maar me voorbereiden op het moederschap en natuurlijk mijn eerste schreden in het moederschap daadwerkelijk zetten. Voor ik echter de slapeloze nachten en het gebrek aan enig ritme in mijn leven in ga (zo klink ik wel erg positief he? Ik heb er ECHT heel veel zin in hoor!) heb ik nog een paar weken voor mezelf.

En ik heb veel nagedacht over hoe ik die weken in ga vullen. Het liefst natuurlijk met zo min mogelijk, maar ik ben niet een type die op haar lauweren rust en de boel maar de boel laat. Ik pak eerder teveel aan dan te weinig, waarmee ik mezelf soms nog weleens wil tegenwerken (Bekkenpijn? Geen boodschap aan, toch dwars doen en (te) zware dingen blijven tillen. Gekneusde rib -nee, niet veroorzaakt door beebje maar door te hard te hoesten-? Toch teveel hooi op mijn vork blijven nemen waardoor ik vooral ’s avonds laat erg pijn heb. Zucht..). Maar niet tijdens mijn zwangerschapsverlof! Ik ga de dingen anders aanpakken, zodat mijn lichaam zich goed kan voorbereiden op de bevalling.

Daarom heb ik mijn actielijst/ to do-lijst vrij beperkt gehouden. Enkel de noodzakelijke dingen die moeten gebeuren pak ik aan, de rest laat ik lekker aan vriendlief over. Op naar een paar heerlijke, rustige weken!

Actiepunt 1: Uit-rus-ten!
Mijn eerste actiepunt, en direct de belangrijkste, is eigenlijk helemaal geen actiepunt maar meer een anti-actiepunt. Ik moet namelijk uitrusten. Bijkomen van de toch nog best drukke, zware laatste werkweken, mijn rib laten genezen en vooral lekker veel te slapen. Ik merk aan mezelf dat ik de laatste weken weer veel en snel moe ben, dus in plaats van mijn dagen helemaal vol te plannen met leuke uitstapjes en sociale contacten, zal ik vooral pas op de plaats maken en lekker rustig aan doen, en nog dikker worden. Laat de energie die ik hierbij overhoud maar mooi naar beebje gaan, die moet er nog van groeien!

Actiepunt 2: Lezen
Ik heb niet voor niets een leeslijst aangelegd voor tijdens mijn verlof -nogmaals dank voor de tips iedereen!-, ik ga lekker vooruit lezen en bloggen. Want vooral vlak na de geboorte van kleine beeb zal ik weinig tijd overhouden om een boek uit te lezen, laat staan hier ook nog een fatsoenlijke recensie over te schrijven. Daarom ga ik de titels van mijn lijst vast vooruit lezen, en de recensies hiervan klaarzetten. Dan heb ik na de bevalling meer innerlijke rust en voel ik me minder gestresst. Beter voor mij, beter voor de baby, en: beter voor jullie, mijn lezers. Mijn blog wil ik namelijk niet laten verslonzen (al moeten jullie geen vier recensies per week verwachten), maar het is nu ook weer niet het belangrijkste in mijn leven, zometeen. Om geen enorm gat in mijn blogactiviteiten te slaan ga ik dus lekker vooruit werken. Het scheelt dat lezen geen inspannende bezigheid is. Ik red me wel op de bank, met een plaidje omgeslagen, een lading thee en koekjes binnen handbereik en lekker opgeklopte kussentjes in mijn rug. Het leven van een boekenblogger is goed.

Zo zien mijn dagen er straks uit: met mijn pyjama aan op de bank, verdiept in een boek. Zalig
Zo zien mijn dagen er straks uit: met mijn pyjama aan op de bank, verdiept in een boek. Zalig

Actiepunt 3: de babykamer ‘af’ maken:
Laat ik meteen duidelijk zijn; de kamer is eigenlijk al helemaal af. Alle benodigde meubeltjes staan erin, de muren zijn geverfd en de kasten zijn gevuld met alle babykleertjes en -spulletjes die we de eerste weken/maanden nodig hebben. Het geheel is af, maar ik kan me nog wel op de afronding storten. Natuurlijk kan ik niet alles zelf doen; het rolgordijntje dat we deze week gaan halen zal vriendlief moeten ophangen en het fotolijstplankje dat ik nog wil halen zal vriendlief ook moeten ophangen. Maar andere dingetjes kan ik wel doen. De fijne printables die ik via de blog van Lonneke heb uitgedraaid en de kaartjes die ik in de shop van Dreumes & Zo kocht moeten in lijstjes worden geplaatst. Een fijn, niet al te zwaar klusje. Ook wil ik nog een koperen of ander metaalachtig mandje halen, waar je doorheen kunt kijken. Hierin wil ik de ‘mooie’ hydrofieldoeken verticaal oprollen en op de commode of op een plankje zetten.

Actiepunt 4: babynestelen:
Nesteldrang; ik had er in het tweede simester al veel last van. De inrichting van de babykamer (en met name het leeghalen van de mancave die de kamer eerst was) kon me niet snel genoeg zijn, en ik vermoed dat de keren dat ik vriendlief ont-zet-tend achter zijn kont zat om haast te maken met de benodigde klussen mijn minst charmante momenten in de zwangerschap zijn geweest. Maar ik vond gewoon -en ik sta er nog steeds achter- dat het gedaan moest worden. Dat het af moest zijn. Gelukkig is alles goedgekomen (zoals jullie hierboven hebben kunnen lezen) en rest me niks anders dan de nieuwe kleertjes en dekentjes te wassen. Om in huis te nestelen. Dus: grote schoonmaak! Ik zie nu al steeds punten die ik graag wil oppakken, maar ik wacht bewust tot mijn verlof, zodat ik dat in alle rust kan doen. Ik ga de innerlijke huismus in mij doen ontwaken en flink -maar niet te flink- aan het werk zetten. Beebje moet van begin af aan in een mooi, netjes en vooral gezellig huisje komen.

Zo, dat zijn mijn belangrijkste actiepunten. Natuurlijk zijn zaken als me mentaal voorbereiden op de bevalling en de kraamperiode daarop volgend, bezoekjes brengen aan de verloskundige en sociale contacten onderhouden ook onderdeel van het programma, maar dit zijn mijn voornaamste actiepunten. 

Advertenties

12 gedachten over “Zwangerschapsverlof: en dan?

  1. Geniet er van. Een babietje is heerlijk, maar nog eventjes lekker lang uitslapen en van de rust genieten is wel lekker hoor.
    Al kan je met een slapend babietje op je buik ook heel goed lezen heb ik ervaren ;)

  2. Geniet er lekker van. Ik vond het echt een fijne tijd, en had de rust ook nodig. Het is heel gek dat je leven van het ene moment op het andere moment toch wel drastisch veranderd. Ben ook van mening dat je energie goed kan gebruiken voor de bevalling. Dat is natuurlijk wel voor iedereen anders :-)

    1. Ja, zeker nu ik daadwerkelijk thuiszit en mijn verlof in ben gegaan. Morgen zit ik op 37 weken, en dat is ook weer zo’n mijlpaal: dan mag ‘ie eventueel thuis geboren worden (liever niet, maar bewijst wel weer hoe ‘af’ hij dan al is). Het wordt vanaf nu spannend! :-)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s