Recensie

Recensie: Ze weten niet wat ze doen

Jussi Valtonen – Ze weten niet wat ze doen: uitgeverij Signatuur

Voor de Hebban Buzzclub mocht ik Ze weten niet wat ze doen van Jussi Valtonen lezen. Het boek had ik vorige week al uit, maar door andere plannen werd de recensie steeds op de lange baan geschoven. Tot nu. Hoe is mijn eerste deelname aan de Hebban Buzzclub bevallen?

Ze weten niet wat ze doen is een vuistdik boek, waarin langzaam maar trefzeker een boeiend verhaal wordt verteld. Joe Chayefski is de hoofdpersoon, een man die een gerenommeerde aanstelling heeft aan een Amerikaanse universiteit waar hij werkzaam is als neurowetenschapper. Hij heeft een gelukkig leven, met een mooi gezin, bestaande uit zijn vrouw Miriam, en twee dochters; Rebecca en Danielle. Maar hij heeft nog een tweede gezin, van een vroegere tijd, in een ander land. In Finland heeft hij ook een vrouw gehad, Alina. Met haar kreeg hij zoon Samuel. Maar omdat het tussen Joe en Alina uiteindelijk niet werkte, is hij teruggekeerd naar Amerika, zijn thuisland. Het contact met Samuel is nooit meer goed op gang gekomen, en op een sporadisch mail hier en daar na heeft Joe zijn zoon niet meer gesproken. Maar dan vloeien Joe’s beide levens samen.

Hij wordt namelijk belaagd en bedreigd door dierenactivisten, vanwege de dierproeven die in zijn laboratorium plaatsvinden. Na een aantal telefoontjes met Alina, waaruit blijkt dat Samuel in de Amerika is, vermoedt hij dat Samuel weleens een grote rol zou kunnen spelen in de bedreiging van hem en zijn gezin. Tegelijkertijd kampt Joe met gezinsproblemen. Zijn dochter Rebecca is door een marketingbedrijf benaderd om een nieuw apparaat uit te proberen, de iAm, waarbij haar gedachten en hersengolven tot op de seconde nauwkeurig worden gemonitord. Bovendien wordt, door de bedreigingen aan hun adres, de relatie tussen Joe en zijn vrouw danig op de proef gesteld. Hij voelt zich steeds meer een buitenstaander in zijn eigen huis, en voelt dat hij de grip op de realiteit begint te verliezen. Hoe zorgt Joe ervoor dat hij de controle weer terugkrijgt zonder zijn dierbaren daarbij te verliezen? En wat wil Samuel?

jussivaltonen.jpg

Ze weten niet wat ze doen is een boek dat barst van de informatie. Over gevoelens, technische vernieuwingen, emoties en overwegingen. Valtonen heeft veel achtergrond geschetst om zo het verhaal te onderbouwen. Maar dit voelt niet altijd even prettig. In het begin van het verhaal is dit nog wel prettig, niet wetende dat het gehele boek zo uitvoerig is opgebouwd. Aan de ene kant is de manier van opbouw, en de uitgebreide informatievoorziening prettig, omdat je een goed beeld krijgt van de personages en hun beweegredenen. Maar aan de andere kant vertraagt de overvloed aan informatie en duiding het verhaal juist. In plaats van door te pakken besteedt Valtonen misschien wel teveel aandacht aan elk detail.

Lees je hier echter doorheen, dan ontdek je een boeiend verhaal over schuld, strijd en verstoorde relaties. Zowel Joe, Alina als Samuel zijn interessante personages, en mede door de uitvoerigheid van hun levens en achtergronden vorm je je een goed beeld van hun persoonlijkheid. Daarnaast is de verhaallijn die langzaam maar zeker wordt uitgezet erg interessant. Dierproeven, nieuwe technologie en media en de invloed op de hersenen; allen zijn interessante thema’s die goed worden opgebouwd. In zekere zin zijn de dierproeven die Joe uitvoert een verlengde van de proeven die de grote bedrijven middels de nieuwe technologie op tieners zoals Rebecca uitvoeren. Dat is een interessant gegeven, waar Valtonen de nodige aandacht aan besteed. De uiteindelijke strijd die hij met de dierenactivisten en ook zijn zoon Samuel aangaat is een boeiende, en slopende. Voor beide partijen.

De stijl die Valtonen gebruikt is prettig, en mede daardoor blijf je toch doorlezen. Hoe zal het Joe, zijn gezin, Alina en Samuel verder vergaan? Welke offers moeten zij elk brengen en hoe gehavend zullen zij uit de strijd komen? Het zijn vraagstukken waar Valtonen gestaag maar trefzeker naartoe werkt, en ondanks de vertraging en ruis die meermaals door de verhaallijn verweven zit, is Ze weten niet wat ze doen een geslaagde roman. Ik vind het echter niet de bestseller die het in Finland is geworden. Daarvoor wil Valtonen teveel in ÊÊn keer. Het boek had ook prima toegekund met minder details.

Ze weten niet wat ze doen – Jussi Valtonen â‚Ŧ19,95

Advertenties

2 gedachten over “Recensie: Ze weten niet wat ze doen

  1. Ik ben het helemaal eens met je recensie! Hoewel ik het achterliggende idee van het verhaal enorm interessant vond, was de overdaad aan details me soms net iets te veel. En de kreet ‘de moderne Brave New World’ waarmee dit boek wordt aangekondigd, vind ik persoonlijk wel wat overdreven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s