Maandelijke Murakami

Recensie: 1Q84 – deel 2

Haruki Murakami – 1Q84 deel 2: uitgeverij Atlas Contact

Elke maand bespreek ik een boek van Haruki Murakami op mijn blog, de Maandelijkse Murakami. Zijn gehele oeuvre zal hierbij de revue passeren. Ik lees de boeken niet in een bepaalde volgorde, maar wissel af tussen de genres. Deze maand recenseer ik het tweede deel van 1Q84.

Vorige maand las ik voor de tweede keer deel 1. Wie zijn geheugen nog even wil opfrissen, kan hier terecht voor de bespreking. Het eerste deel hield op met de van elkaar verwijderde geliefden Tengo en Aomame. Tengo ondervond net de gevolgen van het ghostwriterschap van Een pop van lucht en moest accepteren dat Fukaeri ineens verdwenen was. Aomame had zojuist de opdracht aangenomen om de Leider van Fukaeri’s oude sekte te vermoorden voor de Oude Dame. In deel twee werkt ze er daadwerkelijk naartoe om deze Leider te vermoorden. Dat dit echter niet zonder slag of stoot zal gaan, beseft ze zich terdege. Bij de lijfwacht van de Oude Dame regelt ze een pistool, met één kogel, om indien geval van nood voor zichzelf te gebruiken. Daarnaast blijft ze sterk verlangen naar Tengo, aan wie ze dierbare herinneringen koestert. Hij is de enige van wie ze ooit heeft gehouden.

Tengo op zijn beurt wordt benaderd door een vreemd mannetje, Ushikawa. Hij claimt van een cultuurfonds te zijn dat hem, Tengo, een beurs van drie miljoen yen wil aanbieden. Maar Tengo vertrouwt het niet, en vermoedt dat het mannetje, een onooglijk, vreemd en lelijk mannetje, is gestuurd door de sekte waartoe Fukaeri behoorde. Ushikawa weet dat hij betrokken was bij de totstandkoming van het boek, en dringt erop aan hun aanbod aan te nemen. Dit weigert Tengo echter. Dan komt Fukaeri weer terug. Ze duikt onder bij Tengo. Die wordt op zijn beurt weggeroepen naar zijn vader, die in een verzorgingstehuis aan dementie lijdt. Er gebeuren vreemde dingen, met als vreemdste gebeurtenis dat ook Tengo ineens twee manen aan de hemel ziet staan. Ook hij bevindt zich -zonder te weten hoe- in 1Q84, in dezelfde wereld als Aomame. Maar zullen ze elkaar vinden? En zo ja, welke gevolgen zal dit hebben?

1q84

Dit tweede deel is voor mij nog altijd het boeiendste deel. Er worden zoveel radartjes in werking gezet en er zit zoveel tempo in het verhaal, dat het ontzettend moeilijk is het weg te leggen. Murakami voert je in onverbiddelijk snel tempo door zijn roman, waarin enkele zaken iets duidelijker worden, maar andere zaken enkel ingewikkelder. En dat spoort aan. Je wilt antwoorden, en snel ook. Maar Murakami kennende zullen die antwoorden of helemaal niet gegeven worden, of slechts mondjesmaat, in het tempo dat hij bepaalt. Naast verwijzingen naar 1984 van George Orwell bevat dit tweede deel ook weer fraaie, andere literaire verwijzingen. Zo wordt de Russische schrijver Anton Tsjechov aangehaald op het moment dat Aomame een pistool nodig heeft:

“Tsjechov zegt ergens: “Als er in een verhaal een pistool voorkomt, moet dat ook worden afgevuurd.”
“Wat bedoelt hij daar nu weer mee?”
(..)
‘Voer geen voorwerpen ten tonele die niet voor het verhaal noodzakelijk zijn’, zei hij. ‘Als de auteur een pistool introduceert, moet dat zijn omdat er later mee geschoten wordt. Tsjechov hield ervan om verhalen te schrijven die van alle onnodige opsmuk waren ontdaan.’ ” (blz. 30)

Maar zoals bekend is Murkami geen schrijver die enkel over de noodzakelijke dingen schrijft die bij een verhaal passen. Murakami schrijft uitvoerig, soms iets te maar ook dat is Murakami, en laat zijn personages graag van het alledaagse leven genieten. Helaas valt er voor Tengo en Aomame weinig te genieten in dit tweede deel. Of het pistool daadwerkelijk gebruikt zal worden, is dus maar afwachten. De radartjes van het tandwiel worden steeds een stukje verder verschoven, en eenmaal verplaatst, kunnen ze niet worden teruggezet. Beide proberen grip te krijgen op de vreemde wereld waarin ze zich bevinden, zonder daar goed in te slagen. Hun vertwijfeling wordt mooi beschreven, zonder een moment saai te worden. Murakami houdt het tempo erin, wisselt slim af met de verhaallijnen van Tengo en Aomame, en houdt je op die manier aan de pagina’s gekluisterd.

Ook dit keer zijn er weer voldoende lijntjes uitgezet voor het allesbeslissende derde deel. Tengo en Aomame zijn nu daadwerkelijk op zoek naar elkaar, maar dat blijft gevaarlijk; de sekte zit achter hen beide aan. En dan is er nog de pop van lucht, Fukaeri en de twee manen die aan de hemel staan. 1Q84 is nog lang niet afgelopen, en dit tweede deel was slechts een voorproefje voor de finale. Een zeer aangenaam, spannend voorproefje, dat absoluut. Maar voor antwoorden en ontknopingen zal ik -net als jullie- toch weer een maand moeten wachten.

1Q84 deel 2 – Haruki Murakami €12,50

Voor de maand januari lees ik het derde en tevens laatste deel van 1Q84.

Advertenties

3 gedachten over “Recensie: 1Q84 – deel 2

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s