Recensie

Recensie: Nog vijf dagen

Julie Lawson Timmer – Nog vijf dagen: uitgeverij De Fontein

Eens in de zoveel tijd lees je een boek dat je bij de strot grijpt, op bladzijde één al. Een boek waarbij je je direct emotioneel verbonden voelt, en waarvan je na één hoofdstuk al weet: hiervan krijg ik een boekhangover. Nog vijf dagen is zo’n boek.

De thema’s in deze roman zijn heftig, aangrijpend en serieus. Verlies over zelfcontrole, zelfdoding en afscheid staan centraal. Julie Lawson Timmer verweeft deze thema’s op bijzondere wijze rondom twee gezinnen. Aan de ene kant is er de 42-jarige Mara, een Indisch-Amerikaanse vrouw die een aantal jaren gelden is gediagnosticeerd met de ziekte van Huntington. Deze allesverwoestende hersenziekte berooft haar beetje bij beetje van haar eigen persoonlijkheid. Ze weet dat de symptomen steeds erger zullen worden en zij een last zal worden voor haar jonge gezin. Haar geadopteerde dochtertje Lakshmi is nog maar vijf, en ze weet nu al dat ze haar nooit tot volwassen vrouw zal zien uitgroeien. En hoe lief haar man Tom ook is, hoeveel begrip hij ook toont en hoeveel hij ook van haar houdt, ze weet dat ze hen beide niet het verval van haar lichaam en geest kan aandoen. Ze wil herinnerd worden als de lieve, energieke en intelligente vrouw die ze eens was. Daarom heeft Mara besloten op haar verjaardag, dus over vijf dagen, zelfmoord te plegen, voor ze hier zelf geen controle meer op kan uitoefenen.

Aan de andere kant is er Scott, die Mara kent van een anoniem forum voor ouders met geadopteerde kinderen. Scott en zijn vrouw Laurie zijn de tijdelijke pleegouders van Curtis, een zevenjarig jongetje die zijn moeder voor twaalf maanden moet missen wegens een gevangenisstraf die ze moet uitzitten. Bray, de oudere broer van Curtis, is een leerling van Scott, en een groot basketbaltalent. Om zijn toekomst niet te vergooien besluiten Scott en Laurie de kleine Curtis, bijnaam: De Kleine Man, in huis te nemen. Maar wanneer het einde van zijn verblijf bij hen in beeld komt, is het voor Scott duidelijk dat hij helemaal geen afscheid kan en wil nemen van Curtis. Het jochie heeft zich in zijn hart genesteld en de aankomende breuk tussen de twee mannen doet hen beide verschrikkelijk veel pijn. Maar een kind hoort bij zijn eigen ouders thuis. Hoewel Scott dit weet kan hij geen afscheid nemen. Dan gebeuren er een aantal dingen die de relatie tussen hem, Laurie en Curtis op scherp zetten. Hoe weet hij wat de juiste keuze is?

nogvijfdagen

Dit boek grijpt je vanaf bladzijde één bij de keel. Het verhaal is heftig, rauw, recht voor zijn raap en erg indringend. Vlak na het beginnen met lezen tweette ik: zijn het mijn (zwangerschaps)hormonen of is dit boek zo goed? Ik voelde me namelijk direct emotioneel betrokken bij de levens van Mara en Scott. Hulde daarvoor aan Julie Lawson Timmer, die met een vlotte, open stijl direct de lezers aan zich weet te binden. Via Mara en Scott wordt je het boek ingezogen, en hun levens blijken gecompliceerd, moeilijk en meeslepend te zijn. Omdat de schrijfster continu dicht op de huid van haar personages zit, raakt je er al heel gauw heel dicht bij betrokken. Hun vertwijfeling, hun worsteling, emoties en onzekerheden worden onder een vergrootglas gelegd en uitvoerig beschreven. Want hoe ga je om met afscheid? Hoe ga je om met de dood, of aftakeling? Het zijn prangende vragen waarop Julia Lawson Timmer zo goed mogelijk probeert antwoord te geven.

Recensies schrijven over boeken waar je zo enthousiast over bent als ik over Nog vijf dagen zijn misschien wel de moeilijkste: hoe voorkom je dat je vervalt in enkel superlatieven? Ondanks drukte die ik dit weekend had, wilde ik toch graag tijd vrijmaken om Nog vijf dagen uit te lezen. Het verhaal zat zo in mijn hoofd, ik moest weten welke uiteindelijke keuzes Mara en Scott zouden maken. Zelfdoding is een zwaar thema, maar Julie Lawson Timmer weet dit toch op toegankelijke wijze te verweven in haar roman. Het is moeilijk te lezen over een vrouw die, ondanks haar liefdevolle, behulpzame gezin, wil kiezen voor de dood. Maar het is tegelijkertijd begrijpelijk. Het is moeilijk te lezen over een man die de vreugde in zijn leven dreigt kwijt te raken en hiervoor niet bij zijn echtgenote terecht kan. En toch zijn er ook genoeg mooie momenten die met net zoveel flair en liefde zijn geschreven.

Tot slot wil ik erop wijzen dat de manier waarop de schrijfster de werelden van haar personages laat samenkomen, bijzonder slim gedaan is. De chats en adviezen die hier onderling worden gegeven voelen levensecht aan, zorgen voor een extra dimensie en soms een welkome afwisseling. En dan is er opeens het einde. Abrupt, heftig, plotseling, maar ook vreugdevol en verrassend. Nog vijf dagen is een emotionele rollercoaster, die niemand ongemoeid zal laten. Prachtig, intens en -voor degenen die het nog niet hadden geraden- een regelrechte aanrader.

Nog vijf dagen – Julie Lawson Timmer €17,99

Advertenties

13 gedachten over “Recensie: Nog vijf dagen

      1. Haha ik heb DWDD gemist, boeh maar zag idd op Facebook dat Goemans werd getipt! Ik had ‘m idd ook al in het vizier, maar gauw weer eens voor mezelf shoppen :-)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s