Recensie

Recensie: Als de winter voorbij is

Thomas Verbogt – Als de winter voorbij is: uitgeverij Nieuw Amsterdam

Wat zijn er toch veel goede, Nederlandse schrijvers die ik niet of nauwelijks ken. De Nederlandse literatuur is steeds weer een genot om te ontdekken. Wat te denken van Thomas Verbogt, een schrijver die zijn voetsporen reeds verdiende met een groots oeuvre aan romans, verhalenbundels en toneelstukken. Dankzij de leesclub Een perfecte dag voor literatuur maak ook ik nu kennis met deze schrijver.

Als de winter voorbij is is een boek dat zich moeilijk laat vatten in een heldere samenvatting. Daarvoor is het verhaal te breed. In het kort kun je zeggen dat het gaat over een man die, nu een oude man, middels herinneringen terugblikt op zijn leven, de vrouwen die hij passeerde en de liefdes die hij had. Maar daarmee geef ik het boek niet voldoende eer. Dit boek is namelijk erg filosofisch van insteek. Het bevat prachtige zinsneden, indrukwekkende uiteenzettingen en bovenal een boeiende kijk op het leven. Je maakt als lezer algauw kennis met misschien wel de belangrijkste vrouw in het leven van de mannelijke hoofdpersoon, Becky. Zij was zijn oudere zus, die na de Tweede Wereldoorlog als wees bij zijn ouders in huis werd genomen. Ondanks het grote leeftijdsverschil, Becky is ruim tien jaar ouder, is zij zijn beste vriendin.

Op het moment dat zij afscheid neemt van het gezin om haar grote liefde achterna te gaan naar Amerika, kan hij nauwelijks iets uitbrengen, laat staan fatsoenlijk afscheid nemen.

Ik kan Becky nauwelijks aankijken. Zij zit in haar wereld, ik in het mijne, en tussen ons is nog een wereld gekomen waarin ik verdwaal en om me heen kijk zonder dat ik weet waarnaar ik moet kijken.” (blz. 28)

Dit afscheid blijkt bepalend: Becky haalt Amerika nooit, door een treinongeluk waarbij ze om het leven komt. Hij blijft vol schuldgevoelens achter; waarom heeft hij niet fatsoenlijk afscheid van zijn zus genomen? Hij sluit zich af voor anderen, wil niemand toelaten. Verscheidene vrouwen passeren zijn leven, maar enkel Lin, een (veel te) jong meisje weet zijn hart te raken. Er wordt geen relatie gevormd, het blijft bij twee vluchtige kussen op een zomerkamp waar hij leider is en zij aan deelneemt. Toch blijven ze belangrijk in elkaars leven, en ontmoeten ze elkaar op latere leeftijd en met een heel leven geleefd nog tweemaal. Ook tussen hen is nog een wereld gekomen, maar in tegenstelling tot bij Becky, blijft hij bij Lin de connectie houden. Zijn verdere leven wordt via andere, kleine momenten en herinneringen uit de doeken gedaan.

thomasverbogtIk geloof dat alles bijzonder is. Het hangt er maar vanaf hoe je ernaar kijkt“, wordt halverwege het verhaal gezegd door een jeugdvriend van de hoofdpersoon. Deze quote pakt het boek goed samen. Ondanks het gebrek aan één duidelijke verhaallijn is het een indrukwekkend geheel. De herinneringen, die zich dan weer in rap tempo, dan weer gespreid over tientallen pagina’s laten vertellen, zijn indringend, spreken veelal tot de verbeelding en zijn doorspekt met filosofische overpeinzingen.

Tussendoor vallen er talloze prachtige zinnen te ontdekken. Een relatie die met wederzijdse toezegging zal worden verbroken wordt benoemd als “Het was nog zomer, maar in de hemel zat hier en daar al een spat herfst“. Over herinneringen schrijft Verbogt:

“Het is het middelpunt van je leven, dat broze, briljante bolwerk dat herinneringen huisvest, je kunt er altijd terecht, het is nooit ver weg, niemand loopt je er voor de voeten, alles is van jou en je hebt alle tijd. Het licht is er stralend, veel kan helder zijn, ook al laten niet alle betekenissen zich onthullen.”  (blz. 110)

Mijn herinneringen aan dit boek zijn niet in één alinea samen te vatten. Er gebeurt zoveel met je tijdens het lezen, je verwondert je, verbaast je, je krijgt respect voor de enorm ingewikkelde maar prachtig uitgewerkte stijl die Verbogt hanteert, je wordt nieuwsgierig naar ander werk, je verliest jezelf in prachtige zinnen, duikt verward op als de laatste pagina omgeslagen is ‘was dat het einde al?’ en blijft vol mooie herinneringen achter. En een schriftje vol overgeschreven quotes en passages. Want schrijven, dat kan Verbogt zonder meer, en veel van wat hij schrijft is raak, recht voor zijn raap, maar altijd verpakt in een prachtig, teder, filosofisch jasje. Schitterend.

Lees hier wat andere bloggers van dit boek vonden!

Als de winter voorbij is – Thomas Verbogt €19,99

Dit boek telt mee voor mijn leesuitdaging Ik Lees Nederlands!

logo_ikleesnederlands_a_v2

Advertenties

Een gedachte over “Recensie: Als de winter voorbij is

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s