Recensie

Recensie: Portret van een vrouw

Jojo Moyes – Portret van een vrouw: uitgeverij De Fontein

Via uitgeverij De Fontein is een blogtour voor de nieuwste roman van Jojo Moyes, Portret van een vrouw, georganiseerd. Samen met nog een aantal andere bloggers doe ik mee, en vandaag is het mijn beurt om over dit boek te bloggen.

Jojo Moyes is mijn favoriete feelgood-auteur. Haar boeken getuigen steeds weer van een scherp inzicht in menselijke emoties en gevoelens en boeien menigmaal van begin tot eind. Haar bekendste boek is Voor jou, maar minstens zo mooi is De laatste liefdesbrief. Hierin verbindt Moyes heden en verleden en schetst boeiende karakters in beide tijdframes. Hetzelfde gebeurt nu met Portret van een vrouw. Het ene deel van de roman speelt zich af tijdens de Eerste Wereldoorlog, het andere deel ruim een eeuw later. Het boek begint met Sophie, een jonge, getrouwde vrouw die in een Frans dorpje het hotel van haar familie runt met haar zusje Helene. Haar man Edouard is opgeroepen naar het front om tegen de Duitsers te vechten. Het enige dat zij nog van hem heeft is het portret dat hij van haar schilderde. Ze probeert zich zo goed en zo kwaad het maar kan te redden, en haar familieleden van voldoende voeding te voorzien. Maar dit is moeilijk.

De komst van een nieuwe Kommandant zet het leven van Sophie danig op zijn kop. Hij blijkt een bijzondere interesse te hebben voor zowel het portret als Sophie zelf. Terwijl zij zich zorgen maakt om het welzijn van haar echtgenoot, ontwikkelt zich een gevaarlijke vriendschap tussen Sophie en de Kommandant, die de verhoudingen in het dorp steeds verder op scherp zet. Een eeuw later is het portret van Sophie in bezit van Liv. Het is haar enige aandenken aan haar overleden echtgenoot David, die het schilderij voor haar kocht tijdens een van hun reizen door Europa. Net op het moment dat ze een nieuwe liefde vindt in Paul, blijkt dat er een familie is die het schilderij opeist. Het zou gestolen zijn tijdens de Eerste Wereldoorlog. Terwijl een heksenjacht op Liv wordt geopend, voelt ze zich steeds eenzamer. Niet alleen dreigt ze haar geliefde aandenken aan David kwijt te raken, ook Paul blijkt niet de juiste man voor haar te zijn.

portretvevrouw

Als ik zeg dat ik dit boek in anderhalve middag en één avond heb uitgelezen, zegt dat dan al niet genoeg? Ik heb dit boek nog net niet verslonden, maar het scheelde niet veel. Wat een geweldig verhaal. Ik leefde intens mee, en de beide vrouwen zijn fantastisch neergezet. Aangezien het verhaal begint met Sophie, had ik daar de beste ‘klik’ mee, en ik heb ook even stevig gebaald toen het verhaal overging op het heden, met Liv, maar algauw was ik net zo verdiept in haar deel als dat van Sophie. Beide zijn sterke, onafhankelijke vrouwen met elk hun eigen gevoelens, motivatie en gedachtes. Jojo Moyes brengt dit alles goed in beeld, en weet twee totaal verschillende maar toch aangrijpende werelden te creëren.

Daarnaast heeft ze heel slim haar manier van schrijven aangepast op het onderscheid in werelden. De delen over Sophie zijn in de verleden tijd geschreven, en die van Liv in de tegenwoordige tijd. Of dit bij De laatste liefdesbrief ook zo was, kan ik me niet meer herinneren, maar feit is dat dit een ideaal geheugensteuntje voor de lezer is. Ongeacht of direct wordt vermeld of er vanuit Sophie of Liv wordt geschreven -halverwege het boek wisselen de verhalen zich weleens af- aan de hand van de schrijfstijl weet je meteen over wie het boek gaat. Slim, want op deze manier blijf je goed in het verhaal, zonder afleidingen. En dat is prettig, want het verhaal boeit van begin tot eind. Moyes schetst mooie tijdsbeelden, geeft emoties goed weer en heeft goede verhaallijnen uitgezet. Het enige waar ik me aan stoorde was de kortzichtigheid van Liv, en haar vastberadenheid het schilderij voor zichzelf te houden. Wat dat betreft kon ik me beter inleven in Sophie, en de keuzes die zij moest maken.

Al met al is Portret van een vrouw een waanzinnig fijn boek, een echte Moyes, en net zo goed en prettig geschreven als mijn twee favoriete Moyes’, Voor jou en De laatste liefdesbrief. Een regelrechte aanrader.

Portret van een vrouw – Jojo Moyes €19,99

Advertenties

10 gedachten over “Recensie: Portret van een vrouw

      1. :) Ik vind ze allemaal fijn, maar mijn eerste was ‘Zalig zijn de kaasmakers’ over een kaasboerderij in Ierland waar de koeien gemolken worden door zwangere meisjes die liedjes uit de Sound of Music zingen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s