Recensie

Recensie: De grenzeloze

Jussi Adler-Olsen – De grenzeloze: uitgeverij Prometheus

De Q-serie van Adler-Olsen weet mij al jaren te boeien. De thrillers over Carl, Assad en Rose zijn telkens weer spannend, onderhoudend en intelligent geschreven. Ik baalde dan ook toen Het Marco-effect tegen bleek te vallen. Er zat naar mijn mening te weinig tempo in, en er werd teveel bij gehaald waardoor het geheel onoverzichtelijk werd. Hoe zou De grenzeloze bevallen?

Het verhaal begint in elk geval al direct goed. Carl wordt gebeld door een politieagent uit een klein dorp in Denemarken. Of Carl een zaak waar hijzelf al vijftien jaar aan werkt, van hem wil overnemen. Carl weigert, maar dit blijkt verstrekkende gevolgen te hebben. Diezelfde avond, tijdens een bijeenkomst om zijn dienstjaren te vieren, schiet de bewust agent zichzelf door het hoofd. Op aandringen van Rose reizen Carl en Assad alsnog af naar het dorp om te kijken wat er aan de hand is. De bewuste zaak is een onopgeloste aanrijdingszaak. Een jonge vrouw werd van haar fiets gereden en een boom in geslingerd, waar ze aan haar verwondingen overlijdt. Het lijkt op een ongeluk, waarbij de dader helaas nooit is gezocht, maar de agent bleek ervan overtuigd dat het een moordzaak is.

Team Q gaat op onderzoek uit, maar komt in eerste instantie niet veel verder dan het oorspronkelijke onderzoek. Maar alle drie raken er steeds meer van overtuigd dat er iets niet klopt aan de hele zaak. Ondertussen ontwikkelt zich een tweede verhaallijn. Die van een tweetal jonge vrouwen die voor de charmes van een sekteleider vallen. Deze Atu, en zijn vrouwelijke rechterhand Pirjo, reizen door Europa en settelen zich uiteindelijk in Zweden, waar ze een eigen academie oprichten. De twee jonge vrouwen, Wanda en Shirley, reizen vanuit Londen naar de academie om zich daar aan te sluiten in de gelederen van Atu. Maar ze hebben hierbij niet gerekend op Pirjo, die hen niet op het academieterrein wil hebben uit angst ‘haar’ Atu kwijt te raken. Hierin is ze bereid heel ver te gaan. Carl, Assad en Rose blijken via het onderzoek al snel op het spoor van Atu te komen maar welke rol hij bij het ongeluk speelt, blijft lange tijd onduidelijk. Tot er een doorbraak komt, in groteske proporties.

grenzelozeMet De grenzeloze maakt Adler-Olsen in één klap goed wat hij met Het Marco-effect heeft nagelaten. Dit nieuwste deel in de Q-serie is vanaf het begin helder, onderhoudend en indringend. Het onderzoek dat Carl en zijn team uitvoeren is grondig en nauwkeurig beschreven maar verveelt geen moment. De buurtonderzoeken, de vele verhoren en de bezoekjes aan mogelijke getuigen zijn talrijk, maar interessant. Adler-Olsen doorspekt de pagina’s met cynisch commentaar vanuit zijn personage Carl, en dit doorbreekt meermaals een lange stroom informatie, dat anders weleens te droog zou kunnen zijn.

Daarnaast is De grenzeloze gewoon heel goed opgezet. Allereerst is er het onderzoek van Carl, Assad en Rose, maar halverwege het boek biedt Adler-Olsen een tweede verhaallijn. De verschillende vrouwen die kennismaken met Pirjo, de mysterieuze maar charmante Atu, de academie; het zijn nieuwe elementen die elk iets totaal onverwachts toevoegen aan het verhaal. Uit deze tweede verhaallijn blijkt tevens hoe goed Adler-Olsen zich heeft verdiept in de materie die hij behandelt in De grenzeloze. Hoewel het niet materie is waarin ik specifiek geïnteresseerd ben, kan ik wel enorm waarderen hoezeer de schrijver zich heeft voorbereid op het schrijven van zijn boek.

Het is die toewijding die mij aan de pagina’s gebonden hield. De passie voor zijn eigen thriller spat van de pagina’s af, en werkt behoorlijk aanstekelijk. Adler-Olsen is geen schrijver die bloed, geweld en gruwel nodig heeft om zijn lezers geboeid te houden, en dat is een verademing in een tijd waarin de meeste thrillerschrijvers zich te buiten gaan aan gruwelijke details om te choqueren en te boeien. De grenzeloze is slim, gecompliceerd maar overzichtelijk tegelijk. Tel daarbij een gezonde dosis spanning en een intelligente schrijfstijl op en je hebt alle ingrediënten in huis voor een geslaagde thriller. Ik kan dan ook niet anders dan deze recensie besluiten met het advies De grenzeloze, en de Q-serie an sich, heel gauw te ontdekken.

De grenzeloze – Jussi Adler-Olsen €17,50

Advertenties

4 gedachten over “Recensie: De grenzeloze

  1. Ik vond hem weliswaar beter dan het Marco-effect maar vond bepaalde delen, met name het gebeuren rondom de ‘sekte’ toch te langdradig en teveel afbreuk doen aan het verhaal.

  2. Ik heb het Macro-effect niet gelezen vanwege de slechte beoordelingen. Onbewust wil ik gewoon niet kennis maken met een iets slechter boek van Jussi Adler-Olsen, juist omdat ik zijn Q-serie zo hoog in het vaandel heb staan. Dus ik blijf nog steeds mijn kop in het zand steken en ga gewoon direct De grenzeloze lezen ;-)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s