Recensie

Recensie: IJstweeling

S.K. Tremayne – IJstweeling: uitgeverij Prometheus

Wat gebeurt er met een tweeling als een van beide overlijdt? Welk trauma ondervindt het overgebleven kind, en welke uitwerking heeft dat op de rest van de gezinsleden? S.K. Tremayne, een vermoedelijk pseudoniem van schrijver Sean Thomas hoewel dit nimmer is bevestigd, waagt zich aan dit vraagstuk, met een beklemmend boek ten gevolge.

Sarah en Angus Moorcroft zijn gelukkig. Ze zijn al jaren getrouwd en hebben twee dochters; de volkomen identieke tweeling Lydia en Kirstie. Omdat ze in een ijzige nacht zijn geboren en bovendien knalblauwe ogen en lichtblond haar hebben, krijgen ze al snel de bijnaam ‘IJstweeling’. Ze zijn onafscheidelijk, tot een ongeluk waarbij Lydia uit een raam valt, een einde maakt aan het geluk van het jonge gezin. Sarah, Angus en Kirstie blijven gebroken achter. In een poging hun leven weer op de rit te krijgen en de nachtmerries achter zich te laten besluiten Sarah en Angus te verhuizen naar Schotland. De oma van Angus heeft hem een onherbergzaam maar prachtig eiland nagelaten. De woning die hierop gebouwd is, is een bouwval, maar ze wagen de sprong in het diepe toch, en beginnen de woning grondig te verbouwen.

Vlak voor de verhuizing echter, zegt Kirstie iets huiveringwekkends tegen haar moeder: zij is niet Kirstie, maar Lydia. Kan het zo zijn? Hebben Sarah en Angus een gruwelijke vergissing gemaakt en is niet Lydia maar Kirstie bij de val om het leven gekomen? Sarah besluit haar man nog niet in te lichten over dit gesprek maar zelf op onderzoek uit te gaan: zou het echt kunnen dat Kirstie niet Kirstie is maar haar zusje? Gaandeweg haar onderzoek beginnen haar dingen op te vallen aan haar zowel haar dochtertje als haar echtgenoot. Er blijken geheimen tussen hen te bestaan, en de sfeer wordt steeds grimmiger op het Schotse eiland. Net wanneer Sarah en Angus een gezamenlijk besluit nemen over hun dochter, gebeuren er vreemde dingen. Hun dochtertje begint zich steeds vreemder te gedragen, en bovendien begint Sarah aan Angus te twijfelen: heeft hij wel het beste met hen voor?

ijstweeling-tremayneHoewel IJstweeling me zeker op het puntje van mijn stoel heeft gehouden, wil ik toch vast een paar kanttekeningen plaatsen bij het verhaal. Tremayne haalt er veel informatie uit de psychologie bij, om de verhaallijnen te versterken, maar schiet hierin zo nu en dan het doel voorbij. In plaats van verduidelijking biedt het, zeker richting het slot, verwarring; wat klopt er nu wel en wat niet? En wat moet je als lezer met alle overbodige informatie? Het gevoel van verwarring creΓ«ren kan ik tot zekere hoogte wel waarderen. Je waant je in de hoofden van zowel vader als moeder, en hun verwarring en de geheimen die ze met zich meedragen, spelen een sleutelrol in de spanning die zonder meer wordt opgebouwd. Het achterhalen van de waarheid leek nooit eerder zo’n belangrijke taak als tijdens het lezen van IJstweeling.

Want hoe frusterend het ook mag zijn om constant in verwarring te blijven, de opgewekte frustratie is ook een teken van mijn betrokkenheid bij het verhaal. IJstweeling komt op mij dan ook erg beklemmend over; het hield me totaal, ongenadig in zijn greep. Het eiland waarop Sarah, Angus en ‘Kirstie’ gaan wonen wordt uitvoerig beschreven, waardoor je je een uitstekende voorstelling kunt maken van de onherbergzaamheid en isolatie van het gebied. Een gebied dat in elke thriller onheilspellende gevoelens oproept. Bovendien zit je zowel Sarah als Angus dicht op de huid en kom je er algauw achter dat er iets niet klopt aan de dag waarop Lydia verongelukte. Tremayne hint hier -soms iets te duidelijk- naar en daardoor bekruipt je een beladen gevoel: aan de ene kant wil je dolgraag weten hoe de vork nu werkelijk in de steel zit, maar aan de andere kant ben je hier ook bang voor. Echt bang.

En daarmee is IJstweeling, ondanks een paar minpuntjes, toch een ontzettend aangenaam, of eigenlijk onaangenaam, boek om te lezen. De suspense is tergend, de opbouw is uitstekend en de ontknoping is zoals ik die graag zie: geen happy Hollywood-einde, maar realistisch. Hiermee sluit het boek af in de stijl die het gaandeweg het gehele boek bevatte; gevaarlijk en onheilspellend.

IJstweeling – S.K. Tremayne €17,50

Advertenties

4 gedachten over “Recensie: IJstweeling

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s