Recensie

Recensie: Alleen met de goden

Alex Boogers – Alleen met de goden: uitgeverij Podium

Deze vuistdikke roman is mijn eerste kennismaking met Alex Boogers, die zijn schrijverssporen al verdiende met Wanneer de mieren schreeuwen. Het boek, dat ruim 500 pagina’s telt, is een prachtige coming-of-age roman over een jongen die voor een dubbeltje geboren is, en zijn hele leven krijgt toegeschreeuwd dat hij nooit een kwartje zal worden. Alleen met de goden is een aangrijpend relaas over een jongen die vecht tegen de wereld, de maatschappij, zijn familie en zijn herkomst. Een jongen in gevecht met zichzelf.

Dit alweer negende boek van Boogers’ hand gaat in op de vraag in hoeverre je terug blijft vechten als iedereen in je omgeving, zelfs je familie, je zegt dat je geen knip voor de neus waard bent. Als niemand in je gelooft, hoe kun je dan in jezelf geloven? Aaron Bachman groeit op in een keihard arbeidersgezin. Vader en moeder kunnen de eindjes maar net aan elkaar knopen, maar van liefde is weinig sprake binnen het gezin. De moeder slaat en kleineert Aaron dagelijks. Vader begint daar niet veel tegen, maar leert Aaron wel dat hij een tijgerwelp is.

“We moeten brullen! Hoor je me? Je moet brullen! Er zit niets anders op. We zitten in de brulbusiness, jij en ik. En of ik er nu ben of niet, je moet van je laten horen. Je moet grommen. Je bent een Bachman en moet niet over je heen laten lopen, hoor je me?” (blz. 13)

Het is echter de vader die Aaron verlaat. Wanneer Aaron elf is slaat zijn vader een man dood in hun deuropening, en hij verdwijnt jarenlang achter de tralies. Aaron en zijn moeder staan er nu alleen voor, en zijn moeder laat geen moment ongemoeid om hem in te wrijven hoeveel beter ze af was zonder hem. Vriendschap, liefde en troost vindt hij bij zijn vrienden op straat: Gerald, de Surinamer die jarenlang gepest wordt maar uiteindelijk besluit terug te vechten, Simon, Job, Frank en Edwin, zijn ‘witte’ vriendjes, die elk hun eigen beeld hebben over succes. Aaron houdt de eerste jaren trouw vast aan zijn geromantiseerde beeld van zijn vader, maar beseft steeds meer dat de familiegeschiedenis anders in elkaar steekt dan hij dacht. Hij beseft dat zelfs de mensen die hij vertrouwt in staat zijn tegen hem te liegen.

Keer op keer wordt Aaron teleurgesteld en zijn enige manier om met de stress om te gaan is het van zich af schrijven. Hele schriften pent hij vol, als hij ’s nachts weer eens niet de slaap kan vatten. Hij schaamt zich hier echter voor, en vertelt niemand dat hij schrijft. Dat dat het liefste is wat hij doet. Tot een leraar op de middelbare school hem aanspoort te lezen, en zich te ontwikkelen. Tegen die tijd heeft Aaron zijn weg echter al gevonden naar de sportschool van Arturo, waar hij zal worden opgeleid tot ringvechter. Tot kampioen kickboksen. Aaron vecht eindelijk van zich af, maar tegen welke prijs?

alleen met de godenBoogers windt er geen doekjes omheen: de wereld is hard, en als je wilt overleven moet je je net zo bikkelhard opstellen. Verwacht geen melancholische roman waarin het hartenzeer van de mannelijke hoofdpersoon flink wordt gezalfd met mededogen en compassie. Nee, Boogers houdt er een andere stijl op na. De misères, het ongeluk en de verbijsterend harde wereld waarin Aaron opgroeit worden gepresenteerd als vanzelfsprekend. Er lijkt geen twijfel te bestaan: het is aan Aaron om er iets van te maken, in plaats van te zwelgen in zelfmedelijden – het lijkt daarmee tevens een boodschap voor de lezers van Alleen met de goden. Het is deze stijl, even meedogenloos als de wereld die Boogers creëerde, die me boeiden. Die me aan de pagina’s gekleefd hielden. Meteen in het eerste hoofdstuk wordt er korte metten gemaakt met illusies die je mogelijk kan hebben over het verloop van het verhaal.

“Mijn favoriete woorden waren ‘fuck you‘, want dat hoorde ik vaak in de Amerikaanse films waar mijn moeder naar keek als ze in haar fauteuil zat te roken. Ze zei zelf nooit ‘fuck you’, want mijn moeder was een Hollandse vrouw. Ze zei vaak ‘krijg de tyfus’, en mijn vader zei dat mijn moeder de beste vertaalster was die hij kende.” (blz. 11)

Met de slotwoorden van het eerste hoofdstuk wordt het beeld geschetst van een hard, oer-Hollands gezin, zonder enige opsmuk. Aaron is een bijzonder personage. Een gevoelige jongen, een jongen met dromen maar ook een jongen met veel zorgen. Boogers schrijft vanuit het ik-perspectief en biedt op deze wijze ruimte en inzicht in het brein van een getroebleerde jongeman die zich staande dient te houden in de harde maatschappij. De innerlijke strijd die in Aaron woedt wordt steeds heviger, naarmate hij ouder wordt, en Boogers beschrijft dit zeer nauwgezet en met veel gevoel.

De roman behelst 519 pagina’s, en het is goed dat Boogers er zo ruim de tijd voor neemt om Aaron gestalte te geven. Deze coming of age roman is bijzonder, ontroerend en bikkelhard tegelijk. Het bevat prachtige, bijna poëtische uiteenzettingen over het leven en persoonlijke groei, maar ook keiharde constateringen. “Mijn moeder, de enige die me telkens weer op de knieën krijgt”, overpeinst Aaron bijvoorbeeld als hij zijn sporen als ringvechter al lang en breed verdiend heeft. Zelfs als de wereld aan zijn voeten ligt, is er nog zijn moeder en de grip die ze op hem heeft. Boogers verbijstert, hij verwondert en verbaast. Alleen met de goden is een schitterend relaas, dat net als de hoofdpersoon even hard als gevoelig is. Even precair als onoverwinnelijk. Een must.

Lees hier wat andere bloggers van Een perfecte dag voor literatuur van dit boek vonden.

Alleen met de goden – Alex Boogers €19,95

Dit boek telt mee voor mijn leesuitdaging Ik Lees Nederlands!

logo_ikleesnederlands_a_v2

Advertenties

4 gedachten over “Recensie: Alleen met de goden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s