Recensie

Recensie: Het meisje in de trein

Paula Hawkins – Het meisje in de trein: uitgeverij Doubleday

Het fijne van een social media-app als Instagram is dat ik niet alleen zelf in beeld kan brengen waar ik voor mijn blog mee bezig ben, maar ook een kijkje bij anderen in de keuken kan nemen. En boeken kan spotten. Zo zag ik steeds vaker de debuutthriller van Paula Hawkins voorbij komen, en nadat ik de omslag las wist ik: deze thriller wil ik lezen. Omdat ik niet wilde wachten op de Nederlandse vertaling, heb ik het boek in het Engels gelezen.

Rachel is een ogenschijnlijk alledaagse jonge vrouw die elke dag de trein naar Londen neemt. Tijdens deze treinrit stopt de trein elke dag eventjes voor een rood licht. Dit gebeurt vlakbij de straat waar Rachel een jong stel in de gaten houdt. De man en vrouw, die ze Jess en Jason noemt, ogen gelukkig. Ze verzint hele levens voor ze, het een nog mooier en gelukkiger dan het andere. Rachels thuissituatie is namelijk lang niet zo gelukkig. Ze woont bij een kennis, na haar scheiding met echtgenoot Tom. Hij woont met zijn nieuwe vrouw Anna en hun baby in hun oude huis, in dezelfde straat als ‘Jess’ en ‘Jason’. Rachel reist dagelijks met de trein, en houdt hun levens in de gaten, wensend dat ze zelf ook weer zo gelukkig zou kunnen zijn. Niet werkloos en aan alcohol verslaafd, zoals haar werkelijkheid is.

Maar op een dag ziet ze iets in de tuin bij haar geliefde stelletje dat haar tot in het diepst van haar kern schokt. De volgende dag hoort ze vreselijk nieuws: Jess, oftewel Megan, wordt vermist. De politie verdenkt haar echtgenoot, Scott. Maar Rachel is hier niet van overtuigd: ze heeft toch zelf gezien hoe gelukkig Megan en Scott waren? Ze stapt naar de politie met een verslag van de gebeurtenis die ze aan de vooravond van het verdwijnen van Megan zag, maar de politie vindt haar niet geloofwaardig genoeg om naar te luisteren. Hierop besluit ze Scott zelf te benaderen, door zich voor te doen als vriendin van Megan. Hiermee schopt ze niet alleen het onderzoek overhoop maar komt ze er tevens achter hoe groot haar invloed is op alle betrokken levens. Ook Tom en Anna ontkomen niet aan haar grip. Maar waar houdt realiteit op en begint waanzin?

paulahawkins

Het meisje in de trein heeft me verrast, op meerdere fronten. Allereerst qua personages. Over het algemeen is de hoofdpersoon iemand met wie je je kunt identificeren, met wie je als lezer zijnde een zekere band kunt opbouwen. Hun goede kanten worden extra benoemd, zodat je sympathie krijgt voor het personage. In Het meisje in de trein is dit allerminst het geval. Rachel is een getroebleerde, verwarde jonge vrouw met heel veel problemen. Zo houdt ze nog steeds zielsveel van haar ex Tom, is er een geschiedenis met black outs en heeft ze zelfs Anna ooit aangevallen. Door haar drankmisbruik maakt ze verkeerde, stomme keuzes, waaraan je je als lezer makkelijk kunt ergeren. Hawkins heeft hiermee een gewaagde keuze gemaakt. Het kan lezers namelijk ook afstoten. In dit geval droeg het in mijn optiek enkel bij aan de geloofwaardigheid van het verhaal.

Dan is er nog de opbouw. In eerste instantie is er enkel het verhaal van Rachel, dat op twee momenten op de dag wordt verteld: ’s ochtends in de trein, en ’s avonds in de trein. Bijna in dagboekvorm beschrijft Rachel hoe haar dag ging, welke keuzes ze heeft gemaakt en wat haar gevoelens en herinneringen waren. Hoe verder het boek vordert, hoe gedetailleerder en verontrustender deze delen worden. Dat is tevens het moment waarop Hawkins slim besluit andere personages ook een stem te geven. Je maakt kennis met Megan, een jaar voor de gebeurtenissen. En met Anna, wiens verhaallijn gelijk loopt met die van Rachel. Dit is mooi gedaan, want op momenten waarop je denkt te weten hoe het verhaal in elkaar zit, word je weer op het verkeerde been gezet. Hierdoor is Het meisje in de trein één grote puzzel, die je wanhopig graag wilt oplossen.

Het derde punt waarop Het meisje in de trein verraste is de spanning. Die is namelijk niet zo alom vertegenwoordigd als ik had verwacht. In plaats daarvan loert deze onder het oppervlakte, klaar om toe te slaan wanneer je dit het minst verwacht. Je weet dat het er is, je merkt dat het er is, echter laat het zijn ware gezicht pas later zien. Toch is Paula Hawkins’ debuut me niet in de koude kleren gaan zitten. Het is intrigerend, bizar, ongelooflijk slim en op zijn eigen manier ontzettend spannend. Een aanrader met hoofdletter A.

Het meisje in de trein – Paula Hawkins €16,99

Advertenties

9 gedachten over “Recensie: Het meisje in de trein

    1. Dank, Herman. Het is inderdaad een tof boek. Ik las ergens dat het wordt vergeleken met Gone Girl van Gillian Flynn, en dat klopt wel aardig. Dezelfde suspense, dezelfde ingewikkelde, verrassende personages en een even originele insteek.

  1. Het boek vond ik zelf een grote teleurstelling omdat het over een meisje met een drankprobleem ging die niet veel meer weet van de dag ervoor. Zeker de eerste 70-tal bladzijdes was er geen spanning en werden de personages veel te snel voor gesteld. Het boek was moeilijk te lezen omdat het over 3 personages hun standpunt ging door steeds versprongen tussen de personages te maken. Ik heb met heel veel moeite het boek moeten uit lezen omdat het zo saai was. Dus zelf zou ik het boek nooit aanraden aan mensen. Die van spanning houden want er was geen enkele spanning.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s