Recensie

Recensie: Liever geen applaus voor ik leef

Sander van Leeuwen – Liever geen applaus voor ik leef: uitgeverij Meulenhoff

Ik schreef er vorige week al over in mijn must reads: Sander van Leeuwen is geen schrijver die uit de Grote Manuscripten Stapel van een uitgeverij is getrokken maar een ambitieuze schrijver die via de site Ten Pages de opzet voor zijn verhaal deelde. Het resultaat: zijn debuutroman Liever geen applaus voor ik leef. Van Leeuwen is psycholoog, en dat brengt hij goed over in zijn roman.

Centraal staat Thomas. Hij is een twintiger die na zijn studie moeilijk aan het werk komt. Hij heeft een bijbaantje als schoonmaker op basisscholen, woont samen met zijn vriendin Eva en hoopt ondertussen op verbetering. Zelf doet hij echter niks om vooruit te komen. De vicieuze cirkel van zelfhaat en ontevredenheid waarin hij zich bevindt, heeft een negatieve uitwerking op zijn relatie. Er komt pas verandering in zijn situatie wanneer hij een brief uit Schotland ontvangt. De voor hem onbekende Anna schrijft hem. Of hij haar terug wil schrijven?

Thomas vermoedt een grap van een vriend en antwoordt in eerste instantie niet. Wanneer er echter een tweede brief komt, besluit hij toch terug te schrijven. Er ontstaat een intense postwisseling, die Thomas voor zijn vriendin verborgen houdt; ze zou het toch niet begrijpen. De toon van de brieven wordt echter steeds serieuzer. Anna is depressief, en ziet het leven niet meer zitten. Thomas wordt hierdoor geconfronteerd met zijn eigen verleden -zijn beste vriend pleegde jaren geleden zelfmoord. Thomas besluit naar Schotland af te reizen om Anna te redden. Om goed te maken wat hij voor zijn beste vriend niet kon doen. Maar wat hij in Schotland aantreft is niet wat hij verwachtte.

sandervleeuwenDe psychologische achtergrond van Van Leeuwen manifesteert zich op elke pagina. De gevoelens van Thomas worden flink uitgediept, en de details van zijn leven laat Van Leeuwen voor zich spreken. De ontevredenheid, de lethargische houding, de verwijten naar zichzelf en zijn omgeving, de uitzichtloosheid: je maakt het je als lezer eigen. Je wordt erin meegezogen, onherroepelijk. Hoe irritant Thomas als personage ook mag zijn, je leeft en voelt wel mee. Je blijft geïnteresseerd in het verdere verloop van zijn verhaal. Van Leeuwen houdt hiermee een zekere tegenstrijdigheid in stand, maar het is een tegenstrijdigheid die werkt. Een tegenstrijdigheid die bij zijn gecreëerde personage past.

Van Leeuwen hanteert een prettige vertelstijl. Dicht op de huid, betrokken, duidelijk. Zijn schrijfstijl daarbij is vlot, actief en prettig. Dit heeft als gevolg dat je snel door het boek vliegt. Dat is aan de ene kant jammer, vanwege de interessante gedachtesprongen die Thomas maakt, maar anderzijds ook goed, vanwege je groeiende verlangen naar vorderingen. Het boek komt namelijk traag op gang. Het leven van Thomas duurt maar voort en duurt maar voort zonder enige wijziging. Zelfs als hij een briefwisseling met Anna begint, is er nog weinig opmerkelijks gebeurd. Maar vergis je niet: hierin schuilt juist de kracht van het boek. Beetje bij beetje verandert Thomas, qua houding, gedrag, instelling en daadkracht. Van Leeuwen heeft dit proces tot in de kleinste details beschreven zonder het er te dik bovenop te leggen.

Mijn enige punt van kritiek is het gebruik van songteksten om de gevoelens van Thomas te onderstrepen. Van Metallica tot de Counting Crows en van Supertramp tot Acda en de Munnik; er wordt een heel orkest aangesleept om een punt te maken. Dit is in mijn ogen echter te overdadig gedaan en leidt juist af van het verhaal. Kijk je hier echter doorheen, dan ontdek je een prachtig verhaal over een jongen die een tweede kans krijgt op een beetje zonneschijn in zijn leven. Liever geen applaus voor ik leef is niets minder dan een intrigerend, sterk debuut. En dat verdient best een applaus.

Liever geen applaus voor ik leef – Sander van Leeuwen €18,99

Dit boek telt mee voor mijn leesuitdaging Ik Lees Nederlands!

logo_ikleesnederlands_a_v2

Advertenties

7 gedachten over “Recensie: Liever geen applaus voor ik leef

  1. Klinkt goed! Ik zal inderdaad even door die songteksten heen moeten kijken want dat lijkt me wel vrij storend, dat vind ik net als met gedichten die in sommige boeken te pas en te onpas worden opgedreund.

    1. Ja, inderdaad. Ik begrijp de bedoeling van de schrijver, en het is ook een leuke vondst, maar het had gedoseerd toegepast kunnen worden, in plaats van het veelvuldige gebruik zoals het nu in het boek verwerkt is.

  2. Die songteksten vond ik juist wel een leuke vondst. Verder ben ik het met je eens dat dit boek een prima debuut van Sander van Leeuwen is. Zeker een aanrader om te lezen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s