Boeken

Top 10: boeken met humor

Het is morgen 1 april, de internationale dag van de grap. Gelukkig valt er in de literatuur ook genoeg te lachen. Er zijn genoeg boeken die een -al dan niet brede- glimlach op mijn gezicht toveren. Zie hieronder mijn top 10.

1: David Sedaris – Steek je familie maar in de kleren: David Sedaris is en blijft een van mijn favoriete auteurs. Zijn humor vind ik geweldig, en de korte verhalen die hij schrijft, voornamelijk over kleine, alledaagse dingen en zijn familie, zijn fantastisch. Hoewel 6 tot 8Β zwarte mannen, over zijn Amerikaanse kijk op de Sinterklaasviering het bekendst is en zeker ook een van mijn favorieten, kan ik me ook erg vermaken met bijvoorbeeld zijn vertelling over de vakantieperikelen van hem en zijn vriend, de ruzies tussen hem en zijn zussen en zijn jeugdherinneringen.
2: Niccolo Ammaniti – Laat het feest beginnen: Niccolo Ammaniti is een woordvirtuoos. Zijn boeken zijn subliem, blinken uit in stijl en plot maar zijn bovenal erg grappig. Vooral Laat het feest beginnenΒ is een geweldig staaltje schrijfwerk, dat verrast, vermaakt en verwondert.
3: Helen Fielding – Het dagboek van Bridget Jones: Daar is ze weer, mijn favoriete heldin. Ik heb het op dit blog wel vaker gezegd: ik hou van Bridget Jones. Wat de boeken betreft -en ook de films- is dit eerste deel, Het dagboek van Bridget Jones het beste. De Britse humor, gemengd met de pijnlijke eerlijkheid van Bridget zorgt nog altijd voor een brede glimlach op mijn gezicht.
4: Lisette Jonkman – Glazuur: Mijn eerste kennismaking met chicklitschrijfster Lisette Jonkman beviel me zo goed dat ik onmogelijk kon ophouden met lezen. Ze schrijft met veel fantasie en een enorme dosis humor. Ik moest meerdere malen smakelijk om de blunders van haar personages lachen, maar ook in latere boeken, zoals Verkikkerd, kon ik haar voorkeur voor vreemde namen en afkortingen ontzettend waarderen.

5: Maria Semple – Waar is Bernadette? Dit is niet alleen een ongelooflijk goed boek, maar ook een boek dat ontzettend grappig is. Zowel de opzet als de verhaallijnen zijn creatief en voorzien van een vleugje humor. Het is niet zozeer dat er heel grappig wordt geschreven, maar het is de toon: cynisch, sarcastisch en doorspekt van zelfspot. Daarnaast zijn de voorvallen van Bernadette en haar familieleden ronduit bizar.
6: Timur Vermes – Daar is hij weer: Dit boek gaat over de wederopstanding van Adolf Hitler, in onze tegenwoordige tijd. Zijn belevenissen zijn hilarisch confronterend. Wanneer hem bijvoorbeeld gevraagd wordt naar een legitimatiebewijs antwoord hij dat hij deze nooit nodig had, maar hij was wel degelijk in andere landen geweest. “Werd daar dan nooit om uw legitimatiebewijs gevraagd?” “Nee, ik kon gewoon binnenvallen.” Ik hou ontzettend van zulke droge humor.
7: Hendrik Groen – Pogingen om iets van het leven te maken: Hoewel er ook veel maatschappelijke thema’s uit dit dagboek van een tachtigplusser in een verzorgingstehuis te halen vallen, is het vooral een ontzettend ontroerend en vermakelijk relaas van de dagelijkse beslommeringen. Dit boek bevat een lach en een traan, en soms zijn die tranen van het lachen.
8: Jonas Jonasson – De zonderlinge avonturen van het geniale bommenmeisje: Deze tweede roman van Jonasson las ik als eerste, en waarschijnlijk ben ik daarom meer te spreken over dit boek dan De honderdjarige man die uit het raam klom en verdween. De voorvallen zijn bizar, ongeloofwaardig en absurd maar het is o zo fijn om te lezen. Het is knap om te lezen hoe Jonasson alle draadjes met elkaar verbindt, zonder daarbij hopeloos in de knoop te komen.
9: Graeme Simsion – Het Rosie Project: In tegenstelling tot het tweede deel Het Rosie effect is dit eerste boek ontzettend leuk. Het is een feest der herkenning voor de fans van The Big Bang Theory; Don Tillman is een vleesgeworden literaire versie van Sheldon Cooper en dit levert bijzonder grappige situaties op. Ik heb meermaals hardop gelachen, en het is vrijwel onmogelijk dit boek weg te leggen zonder hieraan een positief gevoel over te houden.
10: Paulien Cornelisse – Taal is zeg maar echt mijn ding: Ik kom er meteen voor uit: ik ben fan van Paulien Cornelisse. Haar eerste boek Taal is zeg maar echt mijn ding is een feest der herkenning en een garantie voor ouderwets leesplezier. Ik moet nog altijd lachen om de verbanden die zij legt en de manier waarop Cornelisse dingen uitlegt.

Daarnaast vroeg ik via Twitter en Facebook wat jullie favoriete, grappige boeken zijn. Dit zijn enkele titels die werden doorgegeven:
1: Dimitri Verhulst – De laatkomer: deze werd meerdere malen genoemd. Na het lezen van zijn boekenweekgeschenk ben ik ook zeker nieuwsgierig naar dit boek. Hij staat in ieder geval vast klaar op mijn ereader.
2: Joachim Meyerhof – Wanneer wordt het weer zoals het nooit is geweest: Ook deze titel werd meerdere malen genoemd. Ik zag er een blogtour van langskomen, en de recensies zijn overwegend positief. Misschien moet ik dit boek binnenkort ook eens oppakken.
3: Michiel Stroink – Of ik gek ben: Michiel Stroink is sowieso een auteur die ik graag nog wil lezen. Tilt ligt klaar op mijn NTL-stapel, en ook naar deze roman ben ik nieuwsgierig. Funfact: als je ‘tilt’ intoetst op Google, kantelt je beeldscherm!

Advertenties

5 gedachten over “Top 10: boeken met humor

  1. Wat een leuke diverse lijst, ik heb ook de boeken van Lisette Jonkman gelezen en 6 tot 8 zwarte mannen en Taal is zeg maar echt mijn ding en ben het daar helemaal mee eens (al vond ik niet alle verhalen uit 6 tot 8 zwarte mannen allemaal even leuk). Daar is hij weer las mijn vader laatst, dus nu ik hem in dit lijstje ook voorbij zie komen ga ik hem misschien toch maar eens uit de kast lenen :P

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s