Recensie

Recensie: Twee wegen

Per Petterson – Twee wegen: uitgeverij De Geus

Twee vijftigers komen elkaar tegen, in een fase waarin hun leven zich in stilstand bevindt. De ontmoeting zorgt bij beide voor een schokgolf. Jim en Tommy, eens gezworen vrienden, voelen zich nu een ongemakkelijk in elkaars bijzijn. Wat is er tussen hen gebeurd?

In Twee wegen duikt Petterson de diepte in; hij gaat terug naar de kindertijd van Jim en Tommy en werkt langzaam maar gestaag toe naar het moment waarop hun vriendschap verbroken werd. Hij schetst hierbij prachtige portretten van getroebleerde jongens uit een Noors gehucht die hun best doen hun weg te vinden in de maatschappij. Tommy komt uit een gebroken gezin. Vader zuipt, moeder loopt weg van de problemen en Tommy, zijn zusje Siri en de jonge tweelingzusjes moeten zich zien te redden. Op een dag breekt Tommy het scheenbeen van zijn vader met een honkbalknuppel, waarna Jeugdzorg zich over hem en zijn zusjes ontfermt. Siri komt bij een christelijk gezin te wonen, de tweeling blijft bij een overbuurvrouw en Tommy wordt opgenomen door een buurman.

Jim kent een hele andere jeugd. Hij heeft geen vader, maar wel een zwaar gelovige moeder. Hij voelt zich altijd een buitenbeentje. Op school, met meisjes, in het dorp – hij voelt zich nooit helemaal op zijn gemak. Het is wonderlijk hoe deze totaal verschillende jongens elkaar vinden, en zich aan elkaar vastklampen als ware ze elkaars reddingsboei. Hun vriendschap is hecht, intens en liefdevol, maar een breuk is uiteindelijk onafwendbaar. Wat hier gebeurt, en hoe het komt dat beide jongens hun uiteindelijke keuze maken, bewaart Petterson voor het einde van het boek.

PETTERSON_Twee_WT_DEF.inddTwee wegen is een wonderschone zoektocht van twee jongens naar hun eigen identiteit. Het leven heeft op elk van hen een totaal andere uitwerking, en dit proces beschrijft Petterson met veel gevoel en rust. De schrijnende omstandigheden waarin Tommy opgroeit worden met pijnlijke precisie beschreven. Het ongemak van de kinderen, de onmacht van de vader, de onvermijdelijke uitkomst van het gevecht tussen vader en zoon; je zit letterlijk op het puntje van je stoel.

Ook de adolescente jaren van beide jongens zijn doorspekt met grimmige voorvallen. Tommy vindt steeds minder aansluiting bij Siri, die veel sterker blijkt dan haar oudere broer. Hij wordt steeds meer een eenling, de enige die in het verleden blijft hangen. Jim is tot op zekere hoogte zijn steun en toeverlaat, maar een incident op het ijs verandert dit voorgoed. Wat hierna gebeurt is tekenend voor het verloop van de levens van beide jongens. En het verklaart waarom ze, als oudere heren, zo geschokt zijn door het weerzien. Ze worden geconfronteerd met hun eigen fouten, hun gemiste kansen.

Petterson heeft een fantastische schrijfstijl: ingetogen, bedachtzaam en kalm. Hoezeer je als lezer ook snakt naar antwoorden, Petterson neemt zijn tijd. Neemt je eerst mee op reis naar jeugd en onschuld, vervolgens naar vorming in de adolescentie en eindigt met een hartverscheurende keuze. De karakters zijn goed vormgegeven, zowel Tommy als Jim en de bijfiguren: Siri, Tommy’s moeder en de buurman die voor Tommy zal zorgen. Ook zij krijgen spreekruimte, in hoofdstukken die continu wisselen van tijd en personage. Dit maakt het verhaal des te interessanter, omdat je een breder beeld krijgt van de gebeurtenissen.

Ik was geraakt door de ingetogen, krachtige stijl van Petterson. Dit was mijn eerste kennismaking met zijn werk, maar het doet verlangen naar meer. Inmiddels is ook Ik vind het best verschenen. Het zal echter een tijdje duren voor ik Twee wegen uit mijn hoofd heb; dit is een boek dat blijft hangen. Een boek dat schittert door de boeiende personages en verhaallijnen.

Twee wegen – Per Petterson €19,95

Advertenties

8 gedachten over “Recensie: Twee wegen

  1. mooie recensie! Ik ben nu erg benieuwd naar deze auteur, ga zeker wat van hem lezen, ik denk zelfs wel bovenstaand boek! Lijkt me mooi en de schrijfstijl zoals jij hem beschrijft trekt me wel. Maar ga eerst nog mijn Eva Kelder boek uitlezen (Het leek stiller dan het was )
    Groetjes Désirée

      1. Ja, moest er even inkomen, ben nu op de helft en het heeft me inderdaad wel te pakken ja.
        Wat is het toch heerlijk hè? Om in zo’n lekker verhaal te zitten!
        Gr. Désirée

  2. Mooi recensie, Tessa. Ik ken deze schrijver nog niet. Heb hem meteen op mijn lijst gezet. Ik ben ook benieuwd naar zijn nieuwste boek “Ik vind het best”. Bedankt voor de tip!
    Groeten,
    Ingrid

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s