Recensie

Recensie: Doodsimpel

Peter James – Doodsimpel: uitgeverij De Fontein

Een uit de hand gelopen grap, met dodelijke gevolgen. De kern van Doodsimpel is even gruwelijk als creatief opgesteld door Peter James. In deze thriller wordt rechercheur Roy Grace voor het eerst opgevoerd, over wie James hierna nog vele thrillers heeft geschreven. Dit is echter mijn eerste kennismaking met James’ werk.

Toen ik over dit boek las, was ik meteen geïntrigeerd: een stel vrienden besluit een lugubere grap uit te halen met hun beste vriend Michael, aan de vooravond van zijn huwelijk met Ashley. Ze begraven hem in een doodskist, met enkel een fles whiskey en een walkietalkie, om hem na een paar uur zweten weer te bevrijden. Zover komt het echter niet. De vrienden verongelukken, en niemand weet dat Michael levend begraven is. Alhoewel, niemand? Michaels zakenpartner Mark weet meer, maar hij houdt zijn mond dicht. Waarom?

Roy Grace wordt op de zaak gezet, maar die blijkt meer van hem te vergen dan hij van tevoren had verwacht. Dit leidt terug naar de verdwijning van zijn vriendin Sandy. Acht jaar geleden verdween zij spoorloos, zonder ooit nog een teken van leven. Hij geeft zijn zoektocht echter niet op, en hij herkent dan ook de pijn bij Ashley, een pijn die hem zo vertrouwd is en hem heeft gevormd. Maar naarmate het onderzoek vordert, en de dagen verstrijken, neemt zijn achterdocht toe. Wat vertelt Mark hem niet? En welke rol speelt Ashley eigenlijk?

doodsimpel

Er is niks simpels aan Doodsimpel. De opzet van deze thriller is even geniaal als schokkend, en ook de uitwerking mag er zijn. Het schakelen tussen vertelperspectief is een truc die meerdere thrillerschrijvers toepassen om de mystiek te verhogen, en ook James maakt hier gretig gebruik van. Het zorgt voor een allround beeld van het verhaal. Zowel Mark, Michael als Roy komen aan het woord. Dit biedt een interessant kijkje op de verdenkingen die je als lezer algauw koestert tegen enkele personages. James geeft vrij vlug al een paar aanwijzingen weg, maar bewaart de uiteindelijke clou voor het laatst. De opbouw hier naartoe is goed opgebouwd, en de spanning blijft sterk aanwezig.

De momenten waarop Michael in zijn doodskist ligt zijn gruwelijk, en erg knap uitgewerkt door James. De doodsangst is duidelijk voelbaar, het spat van de pagina’s af. Hoe moet hij ontsnappen als zijn vrienden de sterkste teakhouten kist hebben gebruikt en de kist bovendien hebben dichtgetimmerd? Wanneer de nood het hoogst is, lijkt er hulp te komen in de vorm van Davey, de geestelijk gehandicapte zoon van een sleepwagenchauffeur die een walkietalkie op de plek van het ongeluk heeft gevonden. Hij praat met Michael, maar er is veel overredingskracht nodig om Davey tot actie aan te sporen. Wanneer dit eindelijk lukt, neemt het lot opnieuw een bizarre wending. Ook dit is sterk uitgewerkt door James, die bovendien een achtervolgingsscène in zijn boek verwerkt waar Hollywood nog iets van kan leren.

Helaas is de laatste plotwending iets te vergezocht in mijn optiek. Hoewel dit opnieuw voor verrassing zorgt en de lezer op het verkeerde been zet, was het mij iets teveel van het goede. Er leek maar geen einde te komen aan de complotten die worden opgevoerd. Gelukkig bleef de spanning gedurende de bijna vijfhonderd pagina’s als een huis boven water staan. Dit, plus de breed uitgemeten rechercheur Grace zorgen voor een gevaarlijk verslavende dosis. Doodsimpel was een uitstekende eerste kennismaking met Peter James. Ik ben benieuwd hoe hij zijn verhaallijn met Grace verder uitzet.

Doodsimpel – Peter James €4,99

Advertenties

2 gedachten over “Recensie: Doodsimpel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s