Maandelijke Murakami

Maandelijkse Murakami: After dark

Haruki Murakami – After dark: uitgeverij Atlas Contact

Elke maand bespreek ik een boek van Haruki Murakami op mijn blog, de Maandelijkse Murakami. Zijn gehele oeuvre zal hierbij de revue passeren. Ik lees de boeken niet in een bepaalde volgorde, maar wissel af tussen de genres. Deze maand recenseer ik After dark.

In deze roman speelt alles zich af in de nachtelijke uurtjes van Tokio. Mari, een studente, Takahashi, een trombonespeler, een Chinese prostituee, een sadistische zakenman en Eri, de Mari’s zus, worden in After dark op wonderlijke wijze met elkaar verbonden. Allen beleven zij op hun eigen wijze de nacht. Mari begint haar nacht in een restaurant waar ze opgaat in haar boek, tot ze gestoord wordt door Takahashi. Hij komt een poosje bij haar zitten, tot hij naar een repetitie van zijn jazzband moet. Het is echter het gesprek dat ze voeren dat aanleiding is voor het verloop van de rest van de nacht. Vlak na zijn vertrek komt een forse vrouw aanschuiven bij Mari: van Takahashi heeft ze vernomen dat Mari Chinees spreekt, en ze heeft haar hulp nodig. Een Chinese prostituee is in een lovehotel toegetakeld door haar klant.

Deze klant, de sadistische zakenman, is er ondertussen allang vandoor en gaat onverstoorbaar verder met zijn werkzaamheden in een nabijgelegen kantoorpand. Het enige dat hem herinnert aan zijn woeste uitspatting in het hotel is een zere hand, die hem enkel hindert omdat hij daardoor minder snel zijn werk kan uitvoeren. En dan is er nog Eri, die in een slaapkamer diep slaapt. Zo diep zelfs, dat ze levenloos overkomt. Ze is echter niet alleen in de kamer: via de tv wordt er naar haar gekeken. Wanneer ze zich uiteindelijk bewust wordt van deze situatie, is er echter niets dat zij hiertegen kan beginnen. Ze zit gevangen. Net als alle andere personages in hun eigen wereld gevangen zitten.

AC_Murakami_AfterDark_NK_v02.inddAfter dark begint erg beschouwend: de lezer wordt letterlijk bij de hand genomen. De toon wordt direct gezet met de openingszin:

“Wat we zien is de gedaante van een grote stad.
Door de ogen van een hoog door de lucht vliegende nachtvogel kijken we op dit panorama neer. Ons gezichtsveld is wijd, en de stad ziet eruit als één enorm organisme – of als één lichaam samengesteld uit verscheidene in elkaar vergroeide organismen.”

Ik ben in beginsel geen fan van een dergelijke opzet. Het ontnam mij een groot deel van mijn eigen verbeelding. Maar tegelijkertijd is het ook treffend. Wij als lezers zijn de camera, de nacht het decor en de personages de factoren die invloed proberen te hebben op de nacht, maar hier niet in slagen. In plaats daarvan worden ze in de donkerste uren van de dag met zichzelf geconfronteerd. De stille, teruggetrokken Mari wordt uit haar comfortzone gehaald en komt in situaties terecht die ogenschijnlijk bizar overkomen, maar op een vreemde manier zorgen voor persoonlijke groei. Ditzelfde geldt voor Eri, haar zus. Zij slaapt diepe slapen en zondert zich maandenlang af, maar verlangt tegelijkertijd naar een uitweg.

Natuurlijk barst ook After dark van de vreemde, typisch Murakami-achtige situaties. De slapende Eri wordt in haar kamer via de tv bekeken door een onbekende man. Zijn gezicht is afgeschermd met een masker, dat hem past als een tweede huid. Zijn aanwezigheid doet vermoeden dat dit de sadistische zakenman is, maar waarom houdt hij Eri in de gaten? Eri bevindt zich in droomtoestand tevens in een andere werkelijkheid, waar ze een potlood van het bedrijf van de sadist tegenkomt. Dit potlood is in de ‘echte’ wereld scherpgeslepen, maar in de wereld waarin Eri zich bevindt, stomp. Het zijn dergelijke situaties die het boek ongrijpbaar maken, mysterieus.

Dit staat in contrast met de open, heldere dialogen die met name Takahashi en Mari voeren. De toegankelijke, vlotte stijl van Murakami komt in deze nachtelijke gesprekken tot een hoogtepunt. Het is daarom des te vervreemdend dat elk nieuw hoofdstuk, dat overigens fraai ingeleid wordt met een klok waarop het exacte nachtelijke moment staat aangegeven, zo beschouwend wordt ingeleid. Steeds wanneer ik verdiept was in de wereld van Mari, werd ik daar met elk nieuw hoofdstuk weer uit gehaald. Jammer, want de voorvallen en met name de dialogen zelf zijn interessant genoeg om je door het verhaal te leiden.

After dark – Haruki Murakami €12,50

Voor de maand maart lees ik De opwindvogelkronieken.

Advertenties

4 gedachten over “Maandelijkse Murakami: After dark

  1. Dank voor je boekbespreking van After Dark, kan niet wachten! Heb de op windvogelkronieken net
    uitgelezen en ben benieuwd naar je bespreking. Ik geniet van Haruki Murakami, maar ben
    op leesgebied nog maar een groentje, dus benieuwd. Peter Koene

    1. Graag gedaan. Wat vond je van De opwindvogelkronieken? Ik zie hier erg naar uit, het is zo’n alom geroemd en populaire titel van Murakami!
      Ik vind mezelf overigens ook nog een groentje hoor, ik ken mensen die zijn gehele oeuvre al kennen, en ook veel over Murakami zelf weten te vertellen. Ik leer met elk boek weer nieuwe dingen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s