Recensie

Recensie: Harem

Ronald Giphart – Harem: uitgeverij Podium

Een nieuwe Giphart. Het is enige tijd geleden dat ik een boek van hem las. De laatste was enkele jaren geleden, ik herlas Phileine zegt sorry. Toen ik vernam dat Harem in 2015 zou verschijnen, was ik dan ook zeer opgetogen: hoe zou de stijl van Giphart veranderd zijn in de loop der jaren?

Harem is visueel even aantrekkelijk als inhoudelijk. De omslag is bijzonder fraai en de typografie is prettig. Ook de inhoud trekt aan. Hoofdpersoon Liam, net twintig, schrijft in een verlaten blokhut in Zweden de memoires van zijn vader, een wereldberoemd fotograaf. Deze Mac(Donald) Hope is beroemd om zijn foto’s, maar in niet mindere mate ook om zijn levensstijl. In het pand De Melkerij woont hij samen met andere kunstenaars, vrienden, kennissen, en zijn vrouwen: Freja, Tilde en Nina. Freja is de moeder van Liam, Tilde die van Ronja, die enkele jaren jonger is dan Liam. Liam schrijft in de blokhut over de liefdes, vriendschappen en uitspattingen van zijn vader.

Middels vele terugblikken komt een beeld naar voren van een vrijgevochten, liberale en gedreven man die offers bracht voor zijn werk, die leefde voor de fotografie.De bedoeling van de memoires wordt langzaamaan duidelijk. Giphart voert het verteltempo geleidelijk op, maar staat bovenal uitgebreid stil bij het leven en de ontwikkeling van Mac. Liefdes worden uitvoerig besproken en beschreven, waarbij Liam als ik-persoon vaak wordt gebruikt om nuances aan te brengen.

ronald giphart

Komt het doordat ik zelf ouder ben geworden, of is het de groei van Giphart? Welke van de twee het ook is, Harem komt op mij ingetogener, volwassener en vooral rustiger over. Geen choquerende, recht voor zijn raap beschrijvingen maar mooie, weloverwogen beschrijvingen van het leven, van liefde, van vriendschap en ontwikkeling. De anekdotes die Liam in zijn memoires neerpent zijn gevuld met liefde en geduld. Geduld van Giphart met zijn personages en verhaallijnen, liefde van zowel Liam als Giphart voor het boek. Harem is een boek dat je langzaam en aandachtig dient te lezen, om geen detail te missen. Elke zin is raak, elk hoofdstuk verrast.

Harem is Giphart op zijn best. Ik ben opnieuw zeer onder de indruk van zijn stijl. Je kunt opmerken dat Giphart niet een grande finale brengt waarin emoties en gevoelens tot uitbarsting komen, je kunt stellen dat Giphart softer is geworden. Maar dat doe ik niet. In mijn optiek is Harem een schitterend geslaagd boek van een schrijver die ik hiermee alleen maar nog meer ben gaan waarderen. Natuurlijk bezit het boek nog enkele typische Giphart-beschrijvingen, die vlot en eerlijk op je af worden gevuurd, maar ze voeren niet de boventoon. En dat hoeft ook niet. Harem staat als een huis. Ik kan deze recensie enkel besluiten met de woorden: lees dit boek. Echt.

Harem – Ronald Giphart €19,95

Dit boek telt mee voor mijn leesuitdaging Ik Lees Nederlands!

logo_ikleesnederlands_a_v2

Advertenties

16 gedachten over “Recensie: Harem

  1. Ja! Ik wil hem ook lezen, ik heb al een tijdje ‘Phileine zegt sorry’ in mijn kast staan dus die wil ik eerst nog lezen. Daarna komt Harem een keertje aan de beurt :)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s