Recensie

Recensie: De grote goede dingen

Alma Mathijsen – De grote goede dingen: uitgeverij De bezige bij

Een dun boekje met toch behoorlijk veel inhoud. Zo kan ik De grote goede dingen van Alma Mathijsen het beste omschrijven. Het uiterlijk is niet wat het lijkt, en dit blijkt ook te gelden voor de inhoud.

Het verhaal is namelijk nogal chaotisch in elkaar gezet. De kern van het verhaal is de zoektocht van Mila naar de geschiedenis van haar overleden vader, de man achter haar vader, Just. Ze doet dit door zijn oude vrienden op te zoeken: Don, Majoortje en Herman. Via Don komt ze veel te weten over haar vader, die ene begenadigd muzikant was, en er een rock & roll-leven op nahield. Tijdens hun samenzijn vertelt Don Mila over de violofoon, een instrument dat haar vader bijzonder goed beheerste. De violofoon wordt na de dood van zijn rechtmatige eigenaar ontvreemd uit het appartement van Don, en samen met Mila gaat hij op zoek naar de violofoon.

Het brengt ze via landgoed Ruigoord naar het Israëlische Eliat. Voor Don is het belangrijkste de violofoon terug te krijgen, voor Mila om te achterhalen hoe haar vader werkelijk in elkaar stak. Kloppen haar herinneringen aan hem wel? Hoe dichter Don en Mila bij hun einddoel komen, hoe meer de spanningen oplopen. Is Mila wel klaar voor de waarheid?

alma mathijsenDe zoektocht van Mila verloopt niet vlekkeloos, en dat valt te verwachten. Haar eigen visie over haar vader, gemixt met herinneringen die als paddestoelen uit de grond schieten op momenten dat je het als lezer niet verwacht, zorgen voor een getroebleerd beeld. Zowel bij Mila als bij de lezer. Het is moeilijk de gedachtensprongen van Alma Mathijsen te volgen, waardoor je als lezer moeizaam in het verhaal komt. En dat is zonde, want er zitten enkele fraaie passages tussen.

Die krijgen nu echter niet de aandacht die ze verdienen, omdat je er steeds niet voldoende bij bent met je hoofd. Uitzinnige hippiefeestjes verdringen de mooie herinneringen van Mila aan haar vader en moeder. Don deelt zijn verhalen met haar, maar houdt tegelijk veel voor haar achter. Wat echter wel naar voren komt is dat Just een man met talent was, die hij -in de optiek van Don- verkeerd inzette. In plaats van zich te conformeren naar de heersende opinie, trok hij zijn eigen plan en gooide daarmee zowel zijn eigen ruiten in, als die van zijn bandleden. De violofoon is hierbij vooral symbolisch, voor het verval van de onderlinge vriendschappen.

De violofoon bemachtigen is een einde maken aan de innerlijke onrust van zowel Mila als Don. In een grande finale trekt Mathijsen nog eenmaal alles uit de kast om haar lezers voor zich te winnen, en dit had ze wat mij betreft veel eerder mogen doen. Het mooi beschreven einde, waarin veel puzzelstukjes in elkaar vallen, staat nu in schril contrast met de rest van het boek, dat vooral warrig en chaotisch is. Ik heb me helaas door dit boek heen moeten worstelen, omdat ik maar geen feeling met het verhaal kreeg. Jammer, want het bezit zoveel potentie.

De grote goede dingen – Alma Mathijsen €17,90

Benieuwd wat andere bloggers van dit boek vonden? Lees het hier.

Dit boek telt mee voor mijn leesuitdaging Ik Lees Nederlands!

logo_ikleesnederlands_a_v2

Advertenties

7 gedachten over “Recensie: De grote goede dingen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s