Recensie

Recensie: Mijn zus woont op de schoorsteenmantel

Annabel Pitcher – Mijn zus woont op de schoorsteenmantel: Uitgeverij Mistral

Kinderleed. Hoe vertaal je dat als volwassene? Boeken die vanuit het oogpunt van kinderen zijn geschreven zijn ofwel bedoeld voor andere kinderen, of er wordt een poging gedaan dit te vertalen voor volwassenen. John Boyne deed dit al met De jongen in de gestreepte pyjama, en nu heeft ook Annabel Pitcher zich aan het kinderoogpunt gewaagd.

In Mijn zus woont op de schoorsteenmantel is Jamie de verteller van het verhaal. Hij is tien jaar oud en woont met zijn vader en vijf jaar oudere zus Jasmine in een dorpje buiten Londen. Vijf jaar eerder is zijn zus Rose, de tweelingzus van Jasmine, om het leven gekomen bij een terroristische aanslag in de Britse hoofdstad. Het gezin is hierna uit elkaar gevallen: zijn moeder heeft haar gezin verlaten voor een andere man, zijn vader is aan de drank en voor hem en Jasmine wordt nagenoeg niet gezorgd. Op zijn nieuwe school wordt hij naast Sunya, een moslimmeisje, geplaatst.

En daar beginnen de problemen. Jamie’s vader is er namelijk van overtuigd dat ‘alle’ moslims zijn dochter hebben vermoord, en hij veracht alles wat met de islam te maken heeft. Het is dan ook ondenkbaar dat Jamie vriendschappelijk met Sunya omgaat, maar dat is precies wat wel gebeurd: Jamie en Sunya ontwikkelen een warme vriendschap, maar Jamie worstelt met zijn loyaliteit naar zijn vader aan de ene kant, en het fijne gevoel dat hij bij Sunya krijgt aan de andere kant. Daarnaast verlangt Jamie vurig naar zijn moeder: waarom heeft ze hen verlaten? En waarom komt ze maar niet opdagen op zijn verjaardag, of een belangrijke avond op school? Wanneer hij een oproep ziet voor Brittain’s Got Talent weet hij dat dit de perfecte kans is voor hem en Jasmine om de aandacht van hun ouders te trekken, voor het gezin voorgoed verwoest is.

cover_pitcher.indd

In ogenschijnlijk simpele kindertaal wordt een tragisch verhaal verteld. Dit contrast zorgt ervoor dat de uiteindelijke impact des te harder aankomt. Wat Jamie moet verwerken, wat hij thuis ziet aan drankmisbruik, verwaarlozing en discriminatie is veel. Teveel voor een jong kind als Jamie. Daarnaast gaat hij gebukt onder schuldgevoel. Er wordt van hem verwacht dat hij Rose mist, maar hij kan zich haar amper herinneren. Op school, waar niemand van het overlijden van Rose weet, verzint hij dan ook een vrolijk, gelukkig gezinsleven, met twee zussen in plaats van één, en ouders die nog bij elkaar zijn en van elkaar houden. Het zijn zulke passages die je een brok in je keel bezorgen.

Wat dat betreft heeft Pitcher op ingenieuze wijze de wereld van kinderen betreden en hen een stem gegeven. Zowel Jamie, Jasmine als Sunya worden geloofwaardig neergepend, en hun dagelijkse beslommeringen zijn even tragisch als hartverwarmend. Mijn zus woont op de schoorsteenmantel heeft dezelfde impact als De jongen in de gestreepte pyjama, is even ontroerend en blijft net zo hangen. De gevolgen van terrorisme voor een doorsnee gezin, de worsteling tussen goed en kwaad en de loyaliteit van een jongen die verscheurd wordt door gemis; alles wordt even trefzeker in beeld gebracht. Voor wie op zoek is naar een luchtig maar toch indrukwekkend boek; zoek niet verder.

Mijn zus woont op de schoorsteenmantel – Annabel Pitcher €10,-

Advertenties

4 gedachten over “Recensie: Mijn zus woont op de schoorsteenmantel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s