Maandelijke Murakami

Recensie: Spoetnikliefde

Haruki Murakami – Spoetnikliefde: Uitgeverij Atlas Contact

Elke maand bespreek ik een boek van Haruki Murakami op mijn blog, de Maandelijkse Murakami. Zijn gehele oeuvre zal hierbij de revue passeren. Ik lees de boeken niet in een bepaalde volgorde, maar wissel af tussen de genres. Deze maand recenseer ik Spoetnikliefde.

Haruki Murakami is een meester in het beschrijven van gevoelens op een onorthodoxe manier. In Spoetnikliefde tackelt hij liefdesverdriet en geeft hier een Murakami-draai aan. Het verhaal wordt vanuit de ik-persoon van basisschoolleraar K. verteld. Lange tijd echter blijft K. naamloos, tot zijn ‘naam’ een keer wordt genoemd door zijn grote liefde, Sumire. Zij beantwoordt zijn liefde echter niet. Ze is hopeloos verliefd op Mioe, een getrouwde vrouw en bovendien haar bazin.

K. heeft zich er al min of meer bij neergelegd dat het met hun liefde niks wordt. Hij schikt zich in de rol van beste vriend, maar blijft nu en dan naar haar smachten. Hij krijgt op een dag een telefoontje van Mioe: zij en Sumire waren op doorreis in Europa en Sumire is verdwenen op een Grieks eilandje. Zomaar, in rook opgegaan. K. vliegt naar Griekenland, maar of hij en Mioe Sumire weer kunnen vinden, is de vraag. K. vindt documenten met dagboekfragmenten van Sumire die meer vragen dan antwoorden oproepen en hij begint aan de hele onderneming te twijfelen: waar is Sumire gebleven?

Spoetnikliefde_RS_V05.indd

Spoetnikliefde is een tragisch, melancholisch mooi boek over het verliezen van je eigen identiteit in de liefde. Sumire verdwijnt, letterlijk, maar het is haar persoonlijkheid die verdwijnt na het ervaren van hartzeer. In haar dagboekfragmenten schrijft Sumire over een gebeurtenis die Mioe in tweeën heeft gedeeld, heeft gehalveerd. Op kenmerkende Murakami-wijze is dit doorspekt van mysteries en raadselachtige gebeurtenissen maar de ondertoon is in Spoetnikliefde duidelijk: wie hartzeer ervaart, verliest een stukje van zichzelf. Verliest een stukje van je eigen ‘ik’. Het is dit stukje dat kwijt raakt in Griekenland, en waarnaar K. en Mioe tevergeefs zoeken.

De filosofische overpeinzingen die Murakami in Spoetnikliefde presenteert zijn bijzonder mooi, en wekken bij mij enkel nog meer bewondering voor deze schrijver op. In andere titels, zoals bijvoorbeeld Kafka op het strand, kan geconcludeerd worden dat de vreemde gebeurtenissen ‘er nu eenmaal bijhoren’. Hier dienen ze echter als symboliek. Spoetnikliefde is daarmee Murakami’s meest symbolische boek. Het is daarnaast gevoelig, bevat wederom karakters die met zichzelf en de wereld worstelen, is ontroerend en zwaar op de hand.

Dit ervaar je tijdens het lezen echter niet zo. De toegankelijke, luchtige stijl van Murakami, het gemak waarmee hij een verhaal vertelt,waarmee hij je een fictieve wereld in sleept, is verbazingwekkend. Nadat ik begon in dit -voor Murakami’s doen vrij dunne- boek, vloog ik door de pagina’s. Voor ik het wist was Spoetnikliefde uit. Jammer, want hiervan wil ik meer. De tragiek, de filosofie, de symboliek, de overpeinzingen; het is prachtig. Murakami weet me met elk boek opnieuw te verrassen, en Spoetnikliefde heeft me compleet omvergeblazen. Een pareltje.

Spoetnikliefde – Haruki Murakami €12,50

Voor de maand januari lees ik twee titels, gebundeld in een boek: Luister naar de wind & Flipperen in 1973. 

Advertenties

10 gedachten over “Recensie: Spoetnikliefde

  1. Heb Sputnik Sweetheart ook gelezen dit jaar. Vond het sterk geschreven, en met name het begin erg poëtisch. Was onder de indruk van de stijl. Met de laatste 25% van het verhaal kon ik dan weer niet zo heel veel. Toegegeven, ik ben vooralsnog geen Murakamikenner: ik heb tot nu toe alleen dit boek gelezen, en delen van het hardloopboek en Kafka on the Shore. Misschien moet ik me toch meer in de auteur en zijn werk verdiepen en Sputnik Sweetheart dan nog eens lezen…

    1. Daar kan ik inkomen. Het laatste stuk was inderdaad weer erg Murakami. Kafka on the shore is natuurlijk behoorlijk over the top qua maffe voorvallen en gekke gebeurtenissen, maar is wel typerend voor Murakami’s werk.
      Ik heb mijn eigen Murakami-blogproject. Neem eens een kijkje bij andere titels die ik van hem heb gerecenseerd: wellicht zit er iets tussen waarmee je hem (opnieuw) kunt leren kennen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s