Recensie

Recensie: Het labyrint

Sigge Eklund – Het labyrint: Uitgeverij Meridiaan

Een mysterie, vier hoofdrolspelers en een vraagstuk dat als een rode draad door het verhaal loopt. Het labyrint van Sigge Eklund lijkt en klinkt als een thriller, maar is het allerminst.

Magda, het dochtertje van Asa en Martin, verdwijnt uit hun woning, wanneer zij zelf in een nabij uit eten zijn. Een grote zoekactie wordt op touw gezet, maar Magda blijkt onvindbaar. Wat is er met haar gebeurd? Het verhaal wordt verteld vanuit vier personen: moeder Asa, vader Martin, de directe collega van Martin, Tom en diens ex-vriendin Katja. Allen beleven de gebeurtenissen die volgen op de vermissing op hun eigen manier, en Eklund zoomt dicht in op alle vier. Erg dicht. Ongemakkelijk dicht. Het resultaat: een psychologische puzzel waar je u tegen zegt.

In verschillende tijdsprongen neemt Eklund zijn lezers mee in de gedachtes, emoties, grillen en ongemakken van zijn personages. Niets is wat het lijkt en de vraag die als een paal boven water blijft staan is: Wat is er met Magda gebeurd? En wat ging er aan haar verdwijning vooraf? Of en hoe de lezer hier antwoord op krijgt, blijft onduidelijk. Hierdoor blijf je als lezer gespannen doorlezen, zoekend naar het antwoord. Slechts mondjesmaat wordt je nieuwe informatie gevoerd, die je gulzig verslind, alweer klaar voor het nieuwe brokje informatie.

labyrint

In tegenstelling wat het onderwerp doet vermoeden, is dit absoluut geen thriller. Ik heb de omslag nog dubbel gecheckt tijdens de aanvang van het lezen maar het staat er echt: Het labyrint is een roman. Het is een puzzeltocht, langs de krochten van de menselijke psyche, de vuile waarheid die steeds nader aan het licht komt en de onzekerheid die alle betrokken partijen parten speelt.

De personages die Eklund, een bekende schrijver en podcaster in Zweden met drie succesvolle romans op zijn naam, opvoert zijn stuk voor stuk interessant. In hun denken, hun doen en hun opvattingen. De onderlinge relaties tussen Asa, Martin, Tom en Katja lijken op het eerste oog nietszeggend, maar blijken dieper met elkaar verweven te zijn dan gedacht. Eklund voert de spanning op door steeds een klein tipje van de sluier op te lichten, maar tast nooit de prille grens tussen kennis en onzekerheid aan. Hierdoor blijf je als een magneet aan dit boek gekleefd, wegleggen blijkt onmogelijk.

Het einde, waarover ik hier uiteraard niets zal onthullen, was voor mij een frustratie. Het leek of Eklund een paar pagina’s van zijn manuscript vergeten was bij te voegen, maar na enig nadenken blijkt dit einde het perfecte einde te zijn voor deze meesterlijke puzzel. Het was moeilijk afstand nemen na het dichtslaan van Het labyrint. De personages blijven rondspoken in mijn hoofd, de stijl en souplesse waarmee Eklund mij geboeid hield doen verlangen naar meer. Er is geen redden meer aan: Ik ben verloren in de pagina’s, verdwaald in de schoonheid van Eklunds stijl en voor eeuwig verknocht aan dit verhaal. Wonderschoon, intelligent opgezet en adembenemend verstikkend.

Het labyrint – Sigge Eklund €19,95

Dit boek las ik in het kader vanΒ Een perfecte dag voor literatuurΒ van Not Just Any Book. Benieuwd wat andere bloggers vandaag over Het labyrint schrijven? Klik dan hier.

Advertenties

7 gedachten over “Recensie: Het labyrint

    1. Haha kan ik me voorstellen, maar in dit geval vind ik de psychologische aspecten en de weg naar het antwoord belangrijker dan het antwoord zelf. Vreemd, want dat heb ik normaal gesproken nooit. Hier vond ik het gewoon kloppen..

  1. Een uitgever mag op het boek zetten wat hij wil, maar dan is het natuurlijk nog niet een roman. Wat zijn voor jou argumenten het een roman te noemen, buiten dat het op de omslag staat? Ik vind dat het boek teveel gedreven wordt door het idee: wie heeft het gedaan. Het was voor mij de drijfveer om het verder te lezen en daarom noem ik het een thriller.

    Overigens lees ik wel wie het gedaan heeft. Het wordt alleen niet zo letterlijk beschreven, maar dat kun je wel raden…

    1. Klopt, maar ik vind het geen thriller omdat ik de persoonlijke interacties, de psychologie en de levens van de vier personages belangrijker zijn dan de eigenlijke verdwijning van Magda.
      De dader onthult zich in zekere zin inderdaad, ik vind het echter fijn dat dit niet als vaststaand feit naar voren wordt gebracht maar dat wij als lezers dit ‘raden’.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s