Recensie

Recensie: Weg met Eddy Bellegueule

Edouard Louis – Weg met Eddy Bellegueule: Uitgeverij De Bezige Bij

Sinds het zien van Intouchables heb ik een vooroordeel over Noord-Frankrijk. In de film wordt namelijk gezegd: “Komt ze uit Noord-Frankrijk? Dan heeft haar man haar vast alle tanden uit haar mond geslagen.” In deze autobiografische roman over de jeugd van Edouard ‘Eddy’ Louis wordt dit beeld nogmaals bevestigd.

Het milieu waar de in Noord-Frankrijk opgroeiende Eddy zich bevindt is platvloers, grof, bikkelhard en genadeloos. De mannen bezuipen zich, werken bijna allemaal in de fabriek, slaan hun vrouw, zijn vechtersbazen en laten hun gevoelens nooit zien, dat is iets voor mietjes. En laat Eddy nu constant bestempeld worden als mietje. Hij praat hoog, loopt gek en houdt niet van geweld, meisjes en voetbal. Hiermee wordt hij genadeloos gepest op school. Het boek opent met een scene waarin Louis de angst en de passieve houding van Eddy beschrijft, waardoor je meteen het boek in duikt.

In heldere, korte hoofdstukken tekent Louis het beeld op van PicardiΓ«, het Noord-Franse dorp waar hij is opgegroeid. Hij beschrijft zijn vader, een alcoholist die zich letterlijk kapot werkt in de fabriek waarna hij werkloos thuis komt te zitten, als een harde maar toch liefdevolle man, hoewel die liefde er niet altijd even goed uit komt. Hij beschrijft zijn moeder, die veel te jong moeder werd en zo goed als het maar gaat voor haar kinderen zorgt maar net zo’n vertekend wereldbeeld heeft als zijn vader, en ook niks van ‘grietjes’ als Eddy moet hebben.

weg met eddy

Het geweld, en de lukrake toepassing hiervan in het dagelijks leven van Eddy en zijn dorpsgenoten is schokkend. De bewoordingen die Edouard Louis gebruikt zijn verhelderend, rauw en echt, de verhalen die hij verteld even droevigΒ als belangrijk. Wat te denken van het hoofdstuk over de seksuele spelletjes die hij met zijn neven speelt, waarbij Eddy wordt gepenetreerd door zijn oudere neef en waar hij heimelijk intens van geniet. Wat te denken van de hoofdstukken waarin Louis verteld over het pesten, waarbij Eddy in zijn gezicht en op zijn kleding wordt gespuugd, en hierna wordt gedwongen dit op te likken.

Deze vernedering loopt als een rode draad door Eddy’s leven. Hij probeert zich zo goed en zo kwaad als maar kan aan te passen aan het leven in zijn dorp, zich zo mannelijk en hard mogelijk op te stellen. “Ik ben een vechtersbaas”, prent hij zichzelf dagelijks in, tot hij er zelf bijna in gaat geloven. Dat de bom moet barsten en dit leven zo niet door kan gaan, besef je je als lezer bijzonder goed. Wanneer Eddy dan ook besluit te vluchten, juich je inwendig met hem mee. Juich je hem toe.

Weg met Eddy Bellegueule is een ontluisterend boek, dat je onthutst, schokt en tot denken aanzet. De gevoelige, vrouwelijke Eddy kruipt onder je huid, nestelt zich daar en doet je intens meevoelen. Zijn leed wordt jouw leed. Zijn overwinning de jouwe. Dit boek is even hard als mooi, en ik kan niet anders dan zeggen: lees dit boek.

Weg met Eddy Bellegueule – Edouard Louis €18,90

Advertenties

3 gedachten over “Recensie: Weg met Eddy Bellegueule

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s