Recensie

Recensie: Langs de afgrond

Carla Norton – Langs de afgrond: Uitgeverij De Fontein

Een kelder. Een jong meisje. Ketenen, haken, een eenzaam bed in een verder lege ruimte. En een bewaker die er alles aan doet haar leven zo angstaanjagend mogelijk te maken door te martelen en te misbruiken.

Carla Norton windt er in haar thrillerdebuut Langs de afgrond geen doekjes om. En waarom zou ze ook. Als ervaren schrijfster van non-fictie boeken over ontvoeringszaken, die door de FBI op hun leeslijst werden geplaatst, heeft ze de nodige kennis opgedaan. Kennis die er niet om liegt. En dat toont ze in haar eerste thriller. Het hoofdpersonage, Reeve, is een overlever. Ze zat bijna vier jaar opgesloten in de kelder van een sadist die haar mishandelde, verkrachtte en traumatiseerde. De littekens van wat haar is overkomen staan nog op haar lichaam geΓ«tst, en ze probeert zo goed als het kan de draad op te pakken. Therapie is echter nog altijd noodzakelijk, en ze wordt sinds haar vrijlating bijgestaan door therapeut Dr. Lerner.

Via hem komt ze in contact met de familie van Tilly, een meisje dat net als Reeve gevangen is gehouden. Om haar genezingsproces te bevorderen wordt Reeve erbij gehaald als ‘ervaringsdeskundige’. Het lukt haar een band te krijgen met Tilly, maar wat zij haar onthuld doet haar bloed stollen: er was niet een bewaker, maar twee. En deze tweede bewaker loopt nog vrij rond. Tilly bezweert Reeve dit geheim te houden uit angst voor represailles, maar ze beseffen beide niet dat de dader dichterbij is dan ze ooit hadden kunnen vermoeden.

langsdeafgrond

De spanning, de gruwelen en de diepgang van Langs de afgrond hebben me enorm verrast. Norton beschrijft de dagelijkse worstelingen met het dagelijkse leven van Reeve tot in de kleinste details, waardoor je als lezer constant een vieze smaak in je mond houdt: de krantenberichten houden op zodra er geen nieuwsgaring meer is maar de slachtoffers van dergelijke zaken hebben levenslang. Je hoort die zin zo vaak, maar kunt je er eigenlijk nooit een voorstelling bij maken. Tot Langs de afgrond, waar je aan de hand wordt genomen, langs de afgrond van de menselijke geest. Zowel van de slachtoffers als van de sadisten die hen voor het leven tekenen. De psychologische diepgang is geweldig goed gedaan. Er bestaat geen thriller die zo goed weergeeft wat er overblijft wanneer de wereld wegkijkt, wanneer een slachtoffer haar leven weer moet oppakken.

Maakt dit het boek minder spannend? Allerminst! Norton wisselt heel slim tussen Reeve en de mysterieuze dader ‘Duke’, die haar stappen op de voet volgt. Het gevoel van onbehagen dat Norton hiermee creΓ«ert, achtervolgt je gedurende het hele boek. De finale, waarin Reeve opnieuw met haar grootste angsten wordt geconfronteerd, is subliem opgebouwd en ik heb met ingehouden adem zitten lezen. Wat ik daarnaast mooi vind is dat Norton er niet een perfecte happy ending aan geeft, maar het verhaal en de afloop realistisch houdt. Langs de afgrond heeft me verrast, geschokt, nieuwe inzichten gegeven en me de adem benomen. Ik wil graag meer van Carla Norton lezen.

Langs de afgrond – Carla Norton €19,99

Advertenties

6 gedachten over “Recensie: Langs de afgrond

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s