Recensie

Recensie: De onderkant van sneeuw

Ilse Ruijters – De onderkant van sneeuw: Uitgeverij The House of Books

Verkeersongevallen kennen altijd een dader en een slachtoffer. Maar wat als de dader het slachtoffer wordt?

In De onderkant van sneeuw vertelt Ilse Ruijters de nasleep van het doodrijden een klein meisje door de ogen van de dader, Irene. Gewaagd, want wie zit er nu te wachten op de droefenis en klaagzang van een dader? Het ongeluk, waarbij Irene veroordeeld werd tot enkele uren taakstraf, achtervolgt haar. Ze heeft psychische problemen en blijft maar nachtmerries houden. Irene vindt dat ze niet voldoende is gestraft, en gaat hiervoor in therapie. Blijkbaar is iemand het met haar eens, want nadat ze verhuisd is van de grote stad naar een dorp begint ze vreemde berichten te ontvangen.

Een online verjaardagskaart deelt haar mede dat ze op 31 december afscheid moet nemen van haar driejarige dochter Sanne. Hevig in shock begint Irene een speurtocht naar de dader. Haar man en haar goede vriendin Freya geloven haar echter niet. Zij denken dat Irene zelf achter de bedreigingen zit. Maar is dit wel zo? Wie zit er achter haar dochter aan, en waarom? Irene heeft tot het einde van het jaar om erachter te komen wie er achter haar gezin aan zit, voor het te laat is. Maar wie kan ze vertrouwen?

de onderkant van sneeuw

Zoals ik hierboven al beschreef wordt het verhaal verteld vanuit het perspectief van de dader. In hoeverre kun je daar bij meeleven? Ik geef grif toe dat ik daar in het begin veel moeite mee had. Omdat het verhaal echter vanuit dit perspectief verteld blijft worden, en Irene zichzelf ook straft, begon ik echter steeds meer aan ‘haar kant’ te staan. Wat dat betreft is het verhaal goed neergezet. De spanning is vanaf bladzijde een onderdeel van het verhaal, het gevoel van onbehagen kruipt bladzijde na bladzijde onder je huid.

Het mysterie van de bedreigingen en wie erachter zit houdt je aan de pagina’s gebonden, maar wanneer hier echter een duidelijk beeld bij ontstaat glijdt het verhaal af. Hoofdpersonage Irene maakt een aantal in mijn ogen onbegrijpelijke keuzes, waardoor de finale aanvoelt als een aaneenschakeling van mindere scènes. Jammer, want de aanloop van het verhaal is namelijk zo goed. In mijn optiek is het einde enigszins ongeloofwaardig.

Maar dan is er ineens het allerlaatste hoofdstuk. Hierin worden je zintuigen alsnog weer op scherp gezet en begint je hart opnieuw versneld te bonken. Jammer, want als de schrijfster deze lijn meer had doorgezet was De onderkant van sneeuw een ijzersterke in plaats van sterke thriller geworden.

De onderkant van sneeuw – Ilse Ruijters €17,50

Advertenties

5 gedachten over “Recensie: De onderkant van sneeuw

  1. Poe, een heftig thema. Mijn vader is ook een ‘dader’ want hij reed 30 jaar geleden (gelukkig buiten zijn schuld) een jongeman dood. Het is niet voor te stellen hoeveel impact dat op iemand heeft.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s