Recensie

Recensie: De onverschrokken lafaard

Rianne Meijer – De onverschrokken lafaard: Uitgeverij Prometheus

Een boek over de dood. Pijnlijk, confronterend maar mogelijk ook heel mooi. Ik waagde me aan deze must read van augustus.

In De onverschrokken lafaard betreed je de wereld van Bram, twintiger en rouwende. Zijn vriendin Ronja is aan kanker overleden, en hij worstelt met zijn eigen voortbestaan. Bram is boos, heel boos. Op de wereld, die doorgaat zonder Ronja. Boos op vreemden die veinzen medelijden met hem te hebben. Boos om medelijden in zijn algemeen. Boos op zijn werkgever, die hem naar een verplichte Twitter-cursus stuurt. Boos op zijn buurjongen, die de hele dag op hem lijkt te wachten om naar hem te kunnen zwaaien. En Bram is vooral boos op zichzelf, omdat hij vindt dat hij dingen beter had kunnen doen, sneller had kunnen weten en attenter had moeten zijn.

Om aan zijn eigen woede te ontsnappen begint Bram te drinken. Veel te drinken. Maar de herinneringen aan Ronja stromen toch binnen, onverbiddelijk en niet te stoppen. De enige met wie hij de dialoog aangaat is @ZwarteZwaan, een onbekende jonge vrouw op Twitter. Ze delen ellende, want Zwaan is depressief, en Bram op zijn eigen manier ook. Aan haar vertelt hij over Ronja, maar wanneer Zwaan hem met zichzelf confronteert, komt hun prille vriendschap op scherp te staan. Wie is deze Zwaan eigenlijk, wat wil ze van Bram en wat wil hij zelf eigenlijk?

Rianne-Meijer-De-onverschrokken-lafaard-610x980

De dood is en blijft een precair onderwerp. De meeste schrijvers zijn respectvol in hun vertellingen over de dood, de nabestaanden en het rouwproces. Rianne Meijer beschrijft de dingen gewoon zoals ze zijn. Het leven is kut, omdat het nu eenmaal zo is. Oh, je bent boos? Dan komt dat omdat je weet dat je fout hebt gezeten. Ze verbloemt de waarheid niet maar knalt die recht op haar personages en lezers af. In brute, eerlijke zinnen beschrijft ze het genezingsproces van Bram, maar houdt ze haar lezers ook een spiegel voor.

Meijers stijl is recht voor zijn raap, maar ook erg mooi. Ze schrijft begrijpelijke, heldere taal maar is tegelijkertijd poëtisch. In die zin is haar schrijfstijl net zo tegenstrijdig als de titel van haar boek; De onverschrokken lafaard. En het is een mix die werkt. De flashbacks naar de relatie van Bram en Ronja, de openhartige, heftige gesprekken die hij en Zwaan voeren op Twitter en later per Gmail-chat, de achtergronden van haar personages; het werkt. De onverschrokken lafaard is een snel, rauw boek over de dood, niet een romantische verbloeming van de werkelijkheid.

Het boek is een eye-opener en een troost tegelijk. Het bevat levenslessen, een mooi verhaal en interessante personages. Ik had in augustus al gelijk: dit is een must read.

De onverschrokken lafaard – Rianne Meijer €19,95

Dit boek telt mee voor mijn leesuitdaging Ik Lees Nederlands!

ikleesnederlands

Advertenties

6 gedachten over “Recensie: De onverschrokken lafaard

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s