Recensie

Recensie: Not that kind of girl

Lena Dunham – Not that kind of girl: Uitgeverij Meulenhof

Memoires, zeker wanneer iemand nog in de bloei van zijn of haar leven is; ik heb er niet zoveel mee. Tot het boek van Lena Dunham werd aangekondigd. Dunham is naast actrice in haar zelf geproduceerde hitserie Girls ook schrijfster, feministe en een frisse wind in Hollywood.

Aangezien ik fan ben van de serie Girls stond ik vooraan in de rij toen de recensie-exemplaren werden verdeeld. Zodra ik het boek opende, werd ik al verrast. Haar openingszin is namelijk: “Ik ben twintig en ik haat mezelf. Mijn haar, mijn gezicht, mijn bolle buik.” Hiermee toont ze meteen dat Not that kind of girl geen doorsnee boek zal zijn, maar dat ze geen blad voor de mond neemt en haar lezers een pijnlijk eerlijk kijkje in haar leven geeft.

Via openhartige bekentenissen, genante situaties en hilarische lijstjes vormt zich een beeld van de Lena Dunham achter Lena Dunham de actrice, schrijfster en feministe, achter het publieke figuur Lena Dunham. In 260 pagina’s neemt ze je mee langs haar jeugd vol onzekerheden, therapeutsessies, eerste verkenningen op seksueel gebied, blunders, vriendschappen, eigenzinnige normen en schaamteloze eerlijkheid. Het ene verhaal is nog frappanter dan het ander, en als lezer schiet je heen en weer tussen compassie, medelijden, verwarring en koester je bovenal warme gevoelens voor Lena Dunham.

notthatkindofgirl

Want bovenal is de eerlijkheid van Lena Dunham haar grootste troefkaart. Dankzij deze eerlijkheid, die vanaf pagina 1 voorop staat, wordt je een wonderlijke wereld binnen gezogen die je moeilijk weer verlaat. In verschillende delen, onder andere Liefde en seks, Vriendschap en Werk schrijft Dunham in column-achtige vorm over haar leven. De hoofdstukken hebben hilarische titels als ‘Ontmaagd mij (nee, echt, ga je gang)‘, ‘Wie heeft er aan mijn baarmoeder gezeten?‘. Haar komische talent komt goed uit de verf wanneer ze een passage uit haar eetdagboek deelt met de uiteindelijke afsluiter na een week hard proberen op de calorieën te letten ‘Ik ben compleet doorgedraaid en heb echt alles gegeten’. Of wat te denken van dit voorbeeld uit “Achttien flirterig bedoelde uitspraken die ik echt heb gedaan“: ‘Kom naar m’n feestje! We moeten wel stil zijn want de buurman ligt op sterven, maar ik heb voor een vermogen aan salami ingeslagen.’

Maar ze wordt ook serieus. In ‘Barry‘ vertelt ze over een ervaring die achteraf het beste valt te omschrijven als een verkrachting. Ze vertelt het gehele voorval, de gevolgen en de uiteindelijke impact die het op haar heeft gehad. Deze mix tussen hilariteit, eerlijkheid en realiteit zorgt voor een heerlijk boek om bij weg te kruipen, bij voorkeur op de bank, met een plaid omgeslagen en een grote mok thee bij de hand.

En haast je niet: dit boek leent zich juist goed om in gedeeltes te lezen. Want het is als een uitstekende maaltijd; daar doe je ook langer over, om zo langer te kunnen genieten. Geniet van Lena Dunham, geniet van haar idiote, originele invallen, haar brute eerlijkheid en briljante humor. Geniet van Not that kind of girl, want zoals Lena Dunham is er maar een.

Not that kind of girl – Lena Dunham €19,95

* P.S; Op zaterdag 1 november geeft Lena Dunham een lezing in Amsterdam. Ik ben hierbij. Een blogpost hierover volgt uiteraard zo spoedig mogelijk na de lezing! *

Advertenties

3 gedachten over “Recensie: Not that kind of girl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s