Boeken

Stand alones vs. series

Een boekenserie als The Hunger Games vond ik te gek, maar een stand alone als Haruki Murakami’s Ten zuiden van de grens vind ik ook heerlijk om te lezen. Beide hebben ze hun charmes, maar wat is uiteindelijk het fijnst om te lezen: een boekenserie of een stand alone?

Voordelen stand alones: 

  • Het verhaal is verpakt in een enkel boek. Je hoeft niet verder te lezen of af te wachten op een vervolg
  • Je hoeft geen voorkennis te hebben van een verhaal of personages; je stapt er net zo blanco in als andere lezers.
  • De personages, de verhaalijnen en de plots; alles is samengevoegd in dat ene boek, waardoor je niet met vragen achter blijft.

Nadelen stand alones: 

  • Na de laatste bladzijde komt er niks nieuws meer. Het verhaal is uit.
  • Personages hebben minder bladzijdes om zich te ontwikkelen, maar jij hebt als lezer ook minder ruimte om personages beter te leren kennen
  • Het risico op een boek hangover komt sneller om de hoek kijken dan bij een serie. Bevalt het verhaal goed maar is de laatste bladzijde nu eenmaal omgeslagen? Dan is er inderdaad niets anders meer..

keep-calm-and-love-series-stand-alones

Voordelen series: 

  • Je kunt langer genieten van personages en verhaallijnen, omdat je weet dat er meer komt
  • Het verhaal is niet af met een boek, maar er volgt meer. Wat dit is, kun je tijdens het wachten opvullen met je fantasie.
  • Personages ontwikkelen zich meer, omdat hier meer ruimte voor is. Het hoofdpersonage lijkt in het laatste deel vaak niet meer op wie hij/zij was in deel 1.

Nadelen series: 

  • Ja, het personage ontwikkelt zich, maar wie zegt dat dit perse een goede ontwikkeling is? Misschien vind je na drie delen het personage en zijn/haar keuzes niks meer aan, of niet meer bij het verhaal passen.
  • Het wachten. Pfff, als ik ergens een hekel aan heb is het wel wachten op een nieuw boek, een aflevering van een serie of film die uitkomt. Laat mij maar doorlezen.

Wat betreft mijn voorkeur: dat verschilt echt per boek. De Harry Potter-serie van J.K. Rowling vond ik geweldig, en het wachten werd verkort door de films die steeds uitkwamen en waar ik me aan kon laven, maar o jeetje, wat heb ik een boek hangover gehad toen deel 7 uit was! Geen nieuwe Harry Potter-avonturen meer. En nu?

Ik ben er uiteindelijk overheen gegroeid, maar ik mis het nog steeds. De spanning en het wachten op een nieuw deel vol nieuwe ontwikkelingen, plottwists en groei van de personages. Wat dat betreft hebben series een grote aantrekkingskracht op me, en het hoeven niet eens YA of fantasy-series te zijn, wat te denken van Simone van der Vlugt’s Loise Elzinga-reeks, of Karin Slaughter’s Atlanta of Grant County-reeks?

Ja, ik ben vaak een sucker voor goede series, maar ik kan net zo genieten van een stand alone. Van verhalen die geen duizend pagina’s nodig hebben maar waarvan het belang, de ontwikkeling en het plot prima in een boek passen. Een boek als Heller, Het leek stiller dan het was of Woesten.

Wat vind jij fijner lezen: een serie of stand alone? 

Advertenties

25 gedachten over “Stand alones vs. series

  1. Ik vind series erg leuk om te lezen, maar toch lees ik vaker stand alones. De series die ik gelezen heb vond ik wel echt geweldig. Je duikt er dan toch net wat dieper in, waardoor je meer mee gaat leven.

  2. Een goede serie kan niet lang genoeg duren (zoals Het Bureau), maar je hebt toch vaak dat het eerste deel van een trilogie het beste. En dan wil je toch die andere twee delen ook nog lezen om te weten hoe het afloopt, terwijl er hele saaie stukken in zitten… Dat vond ik bijvoorbeeld bij de Hongerspelen.

  3. Oh jeetje. Beide hebben inderdaad positieve en negatieve kanten. Pas las ik achter elkaar De Test trilogie uit. Heerlijk! Eigenlijk moet je dus zorgen dat je niet hoeft te wachten en pas alle delen gaan lezen als ze uit zijn. Maar ja, gisteren heb ik tot diep in de nacht gelezen in Voor Jou. Nu heb ik ook wel een soort kater daarvan… ik wilde stiekem gewoon meer. Ik wil weten hoe het met Lou verder gaat!

      1. Pffff hou maar op, ik had precies hetzelfde! Door mijn biggeltranen kon ik de letters niet eens meer zien! :-(
        Fantastisch eigenlijk, dat een boek dát met je kan doen. Je zo intens kan laten meeleven en meevoelen. Daarom hou ik zo vreselijk veel van lezen.. :-)

  4. Lastig… net wat je zegt, in een serie leef je echt mee met de hoofdpersonen en kun je niet wachten op het vervolg (ook een groot nadeel!) en met een stand alone ben je er na afloop klaar mee of je blijft nog met een hoop vragen zitten die nooit zullen worden beantwoord… Ik lees inmiddels een paar serie, de reeks van Camilla Lackberg, Jo Nesbo, Lars Kepler, Simone vd Vught maar daarnaast ook veel losse boeken. Zolang het verhaal me maar boeit, maakt het me uiteindelijk niet zoveel uit…

    1. Inderdaad, maar soms, heel soms worden stand alones onverwacht een ‘serie’ zoals bij Het Rosie Project, alhoewel ik niet goed weet of ik daar nu heel blij mee ben. Ik vond het verhaal eigenlijk wel helemaal ‘af’.

      1. Ik denk dat dit het belangrijkste punt is. Als de auteur van tevoren bedenkt dat het een serie is en er is ook een duidelijke reden voor, dan heb ik er geen problemen mee en vind ik zelfs weleens leuk. Zoals bij Harry Potter, inderdaad. Maar een ‘vervolg’ vind ik iets anders dan een ‘serie’. Bij een vervolg wordt mij te vaak alles wat goed was overhoopgehaald om een nieuw conflict te creëren. Daar hou ik niet van.

      2. Daar heb je helemaal gelijk in. Een vervolg pakt in de meeste gevallen inderdaad minder positief uit dan het originele deel, Bridget Jones daargelaten. Ik merkte dat ik bij Verslingerd -het vervólg op Verkikkerd van Lisette Jonkman- ook minder te spreken was over de inhoud. Het eerste boek was wel voldoende. Wel ‘af’ genoeg.

  5. Het ligt er bij mij een beetje aan waar ik zin in heb, hoewel ook een beetje aan wat ik nog ongelezen heb staan. Veel YA is tenslotte een serie en tja je kan moeilijk een standalone lezen als je die niet hebt staan.

    1. klopt, het hangt zowel van het boek als je boeksetting af. En inderdaad; veel YA zijn series. Van The Vampire Academy heb ik alles gelezen toen het al verschenen was, dus ik kon een maand lang heerlijk doorlezen. De enige YA die ik ken die stand alones zijn, zijn de boeken van John Green. Maar inderdaad; het moet ook maar net zijn waar je zin in hebt.

      1. Ik ken nog wel een aantal standalones, een hoop boeken van David Levithan bijvoorbeeld en ik heb net We Were Liars uit van E. Lockhart (zeker een aanrader trouwens :) )

    1. haha klopt; is de serie niet goed, dan wil ik er ook niet op wachten! ;-) Bridget Jones vond ik goed genoeg om steeds op te wachten, andere series heb ik uiteindelijk links laten liggen omdat het qua wachten maar niet opschoot..

  6. Ik lees geen series. Voor je het weet draaien ze in de bioscoop. Ja, het boek is altijd beter. Maar ik ben te ongeduldig om te wachten op een nieuw deel. Doe mij maar gewoon een stand alone!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s