Maandelijke Murakami

Recensie: Ten zuiden van de grens

Haruki Murakami – Ten zuiden van de grens: Uitgeverij Atlas Contact

Elke maand bespreek ik een boek van Haruki Murakami op mijn blog, de Maandelijkse Murakami. Zijn gehele oeuvre zal hierbij de revue passeren. Ik lees de boeken niet in een bepaalde volgorde, maar wissel af tussen de genres. Deze maand recenseer ik Ten zuiden van de grens.

Ten zuiden van de grens is kort door de bocht genomen een liefdesverhaal over een man die altijd warme gevoelens blijft koesteren voor zijn beste vriendin van vroeger. Deze man, Hajime, is als volwassene uitgegroeid tot een succesvol zakenman en liefhebbende echtgenoot en vader. Zijn jeugdvriendin Shimamoto kan hij echter niet vergeten. Wanneer ze op een avond in een van zijn nachtclubs opdaagt, beseft hij dat hij haar heeft gemist en Hajime zet alles op alles om Shimamoto alsnog voor zich te winnen.

ten zuiden van de grens

Zoals ik al zei; dat is de korte versie. Zoals het Murakami betaamt wordt het verhaal met veel zorg en precisie opgebouwd. Gevoelens, twijfels, emoties, ideeen; allen krijgen een welverdiend podium van de Japanse schrijver. En het zijn deze elementen die het verhaal zo uniek maken. De middagen waarop de jonge Hajime en Shimamoto naar oude platen luisterden is een directe verwijzing naar de titel, maar tevens symbolisch.

In de verte hoorde ik Nat King Cole ‘Ten zuiden van de grens’ zingen. Nat King Cole zong natuurlijk over Mexico. Maar dat wist ik toen niet. Ik voelde alleen dat die woorden een wonderlijke klank hadden. Elke keer als ik dit nummer hoorde, vroeg ik me af wat er toch ten zuiden van de grens zou zijn.

Deze nieuwsgierigheid naar het onbekende blijft het hele boek doorsudderen. Het is vanwege die nieuwsgierigheid dat Hajime zo ver gaat om Shimamoto voor zichzelf te houden. Het is vanwege die nieuwsgierigheid dat hij zijn eigen grenzen verlegt. De personages die Murakami in Ten zuiden van de grens opvoert zijn uniek en wonderlijk. Vooral Shimamoto spreekt tot de verbeelding. Haar leven is gehuld in mysteries. Wat ze heeft meegemaakt, wie ze is geworden en wat haar drijft, blijft onbekend.

Het is voor Murakami bij deze roman ook niet het belangrijkste geweest om antwoord te geven op dergelijke vragen. Veel belangrijker is het liefdesverhaal tussen Hajime en Shimamoto. Murakami weet zowel Hajime als Shimamoto een eigen stem te geven en de lezer via hen te vervoeren. De liefde tussen hen is even verwoestend als teder. Even ongrijpbaar als haalbaar. Elk gebaar, elke streling, elke blik en elke dialoog zijn met zoveel liefde beschreven dat het onmogelijk is je niet te verliezen in dit boek.

Ten zuiden van de grens – Haruki Murakami €18,50

Voor de maand oktober recenseer ik het boek Kangoeroecorrespondentie. 

Advertenties

14 gedachten over “Recensie: Ten zuiden van de grens

    1. Haha ik lees gemiddeld 2 boeken per week, maar er zitten -afhankelijk van de boeken- ook uitschieters bij van 3 of 4 boeken per week. Ik ben gezegend met snelle ogen en een goed geheugen, anders had ik dit blog zo niet kunnen samenstellen

  1. Van deze schrijver heb ik Slaap gelezen. Een bijzonder boek(je), wat zeker uitnodigt tot meer lezen van hem. Ik kom elke maand even bij jou “spieken” welk boek dan mijn voorkeur gaat krijgen :-)

  2. Beste Tessa,
    Ik ben een vurige fan van Murakami. Lezen en herlezen…
    Nu ik net “Ten Zuiden van de Grens” heb beëindigd, boek ligt trouwens nog open op de laatste bladzijde voor mij, voel ik mij weer heel verward.
    Hoe moet ik dit einde interpreteren? Of beter, hoe heb jij dit einde ondervonden?

    “In dit donker dacht ik aan regen op zee. Ik dacht aan regen die heimelijk zonder dat iemand het opmerkt in de onafzienbare zee valt. Geluidloos raakt de regen het wateroppervlak, zonder dat zelfs de vissen er iets van merken.
    Totdat iemand naar me toe kwam en zacht een hand op mijn schouder legde, dacht ik aan deze zee.”

    Groetjes

  3. Ik blijf Ten zuiden van de grens één van zijn beste vinden, maar dat is natuurlijk geheel subjectief. Het is het melancholisch nostalgisch ongrijpbaar verlangen dat het em doet voor mij in dit boek. De sfeerschepping en het mysterieuze zijn fantastisch. Ik ga het binnenkort eens herlezen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s