Recensie

Recensie: De wilden

Marion Pauw – De wilden: Uitgeverij Ambo Anthos

Wat moet een veertigplusser, gewend aan de luxe en comfort van haar leventje in Amsterdam-Zuid in een Midden-Amerikaanse jungle? Hoe overleeft zij, en hoe verloopt de strijd die zij met zichzelf moet voeren?

Het zijn vraagstukken waar Marion Pauw op ingaat bij deze roman. De wilden is Pauws enige roman, een uitstapje. Ze staat bekend om haar thrillers, dus de voor de hand liggende vraag was vooraf dan ook; zou het haar lukken mijn aandacht vast te houden? Het antwoord hierop is volmondig ‘ja!’. Hoewel er geen moorden worden gepleegd of bloed wordt vergoten -van mensen althans- is het toch een vlot, spannend boek. Als lezer hecht je je gemakkelijk aan het hoofdpersonage Nani, en haar strubbelingen zijn begrijpelijk en goed voor te stellen. In De wilden belandt Nani na het kwijtraken van haar mede jungletour-vakantiegangers bij een inheemse stam Indianen die haar onderdak verschaffen tot ze uit de jungle wordt gered.

Thuis zit er echter niemand op haar te wachten; de band met haar kinderen en echtgenoot is na een uitgelekte affaire dusdanig verstoord dat het Nani duidelijk wordt dat het geen zin heeft om terug te keren naar Nederland. Ze keert terug naar de stam, waar ze met veel enthousaisme wordt onthaald. De sjamaan, Hirai, heeft haar (terug)komst namelijk voorspeld als een goede voorbode en het moment waarop de langverwachte school van het dorp eindelijk gebouwd kan worden. Zelf moet hij echter niets van haar hebben. Met moeite past Nani zich zo goed als het kan aan aan het stamleven, maar dit gaat met vallen en opstaan. Waarom is Hirai haar toch zo vijandig gezind? En hoe lang kan Nani zichzelf en de stamleden voor de gek houden voor ze beseft waar ze werkelijk thuis hoort?

marion pauw de wilden

Vanaf de eerste bladzijde heeft dit verhaal me in de greep gehouden. Het zal je maar overkomen; verdwalen in een jungle en terechtkomen bij een inheemse Indianenstam. Hoe pas je je aan? Twee compleet verschillende werelden worden op interessante en intrigerende wijze samengevoegd en het eindresultaat is een boeiend, onderhoudend boek waarbij ik steeds meer hoopte op een happy ending voor zowel Nani als de stamleden. De interacties tussen Nani en de verschillende leden van de stam zijn goed uitgewerkt, en de gebruiken van de stam worden goed uitgelegd. Pauw leidt haar lezers door het boek heen als een volleerd reisgids; in een rustig tempo en met respect voor zowel haar publiek als haar onderwerp.

Ondanks dit tempo moet ik zeggen dat dit boek me meer interesseerde dan haar thrillers. Er zit een zekere spanning in, die juist door het tempo extra opgevoerd wordt. Ik snakte ernaar te weten hoe het Nani verder zou vergaan, dus bleef ik maar lezen. Ik leefde bovendien met haar mee. Pauw heeft het verhaal vlot en spannend gehouden door ook middels terugblikken een inkijkje te geven in het leven van Nani, en hoe zij van gelukkig getrouwde vrouw in Amsterdam-Zuid een gast van een inheemse indianenstam is geworden. Dat neemt niet weg dat enkele verhaallijnen zich lieten raden; Nani’s relatie met Hirai en het uiteindelijke einde -al had ik die liever anders gezien.

De wilden is een heerlijke roman, die prettig leest. Door de ontwikkelingen en de schrijfstijl van Pauw leest het als een trein, en ik was dan ook teleurgesteld toen het einde zich plots aandiende; zover was ik nog niet! Ik hoop dat Pauw gauw weer een uitstapje maakt. Deze is mij bijzonder goed bevallen.

De wilden – Marion Pauw €12,50

Dit boek telt mee voor mijn leesuitdaging Ik Lees Nederlands!

ikleesnederlands

Advertenties

2 gedachten over “Recensie: De wilden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s