Recensie

Recensie: Bloedlijn

Corine Hartman – Bloedlijn: Uitgeverij Karakter

Iedereen die ik sprak raadde mij de boeken over Jessica Haider aan, oftewel; de boeken van Corine Hartman. Ik heb eindelijk de sprong in het diepe gewaagd en deel 1 van de reeks gekocht.

Er wordt gewaarschuwd voor een vrouwelijk personage met de karaktertrekken van Dexter, de politieagent/ seriemoordenaar uit de gelijknamige serie. Een vrouw die op zijn zachtst gezegd nogal onorthodox is in haar werkwijze en een duistere kant heeft. Haar karakter is gevormd na het overlijden van haar zoon. Hij werd slachtoffer van een moordenaar en is op gruwelijke wijze om het leven gebracht. Jessica heeft hem niet op tijd kunnen redden, en dit knaagt aan haar geweten. Om hier niet aan terug te hoeven denken gaat ze zich te buiten in overmatig drank- en drugsgebruik. Werken doet ze niet meer, tot ze weer terug haar werk in wordt gezogen.

Een jong meisje heeft zelfmoord gepleegd, of lijkt dit maar zo? Jessica voelt zich persoonlijk aangegrepen door de zaak en is voornemens alles op alles te zetten om de ware toedracht van het meisje te ontdekken. Hierbij gebruikt ze een nogal gewelddadige manier van aanpak: de arm van een verdachte breken doet ze zonder scrupules. Ondertussen wordt ze getergd door de moordenaar van haar zoon; hij is ontsnapt uit de gevangenis en heeft Marc, haar ex-man ontvoerd. Alleen zij kan hem redden, als ze maar tegen niemand zegt wat er speelt. Haar enige steun en toeverlaat is haar ex-minnaar, Alec. Zal het haar lukken om Marc op tijd te redden en voor eens en altijd af te rekenen met de moordenaar van haar zoon?

bloedlijn hartman

Pff, Bloedlijn lezen is als een rit in de achtbaan; je wordt heen en weer geschud tussen afschuw en verbazing. Tussen walging en spanning. Tussen een lugubere nieuwsgierigheid naar en een afkeer van Jessica Haider. Waar Dexter zich nog redelijk braaf aan de regels houdt en zijn moordwerk weldoordacht en goed voorbereid uitvoert, laatΒ Haider zich leiden door haar emoties en gaat ze slordig maar wreed te werk. Die wreedheid wordt echter niet in woord beschreven, maar enkel aangekondigd. Een verkrachting wordt niet als daad beschreven maar is iets waar op wordt teruggeblikt, zonder details.

Deze manier van schrijven werkt misschien nog wel effectiever dan het daadwerkelijk in detail neerpennen van gruwelijke gebeurtenissen, zoals bijvoorbeeld Karin Slaughter graag doet. Je gaat de details namelijk invullen voor jezelf, het visualiseren. En daarbij kun je het zo bloederig, pijnlijk en luguber maken als je zelf wilt. Net als Haider gebruik je als lezer ook je duistere kant. Dit, plus de spanning die onherroepelijk wordt opgebouwd in Bloedlijn maakt dit een even gruwelijkΒ als intrigerend boek.

De psyche van Haider wordt knap in woorden overgebracht en het heeft me na de laatste pagina hongerig naar meer achtergelaten. Hongerig naar meer Haider, hongerig naar meer Hartman. Gelukkig was de uitgeverij zo vriendelijk om de eerste hoofdstukken van deel 2 toe te voegen. Ik was aangenaam verrast door de schrijfstijl van Hartman, die bijna on-Hollands goed is. Bovendien is Haider niet minder dan aantrekkelijk als personage en wil ik graag ontdekken hoe haar verhaallijn zich verder ontwikkelt. To be continued, ontegenzeggelijk!

Bloedlijn – Corine Hartman €5,-

Dit boek telt mee voor mijn leesuitdaging Ik Lees Nederlands!

ikleesnederlands

Advertenties

2 gedachten over “Recensie: Bloedlijn

  1. Dit is echt een hele leuke serie! Ik had in het begin niet eens door dat het een Nederlandse schrijfster was omdat ik het ook zo on-Nederlands goed geschreven vond…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s