Recensie

Recensie: De kindertrein

Christina Baker Kline – De kindertrein: Uitgeverij Artemis & Co

Ik ben nooit zo van de geschiedenisboeken, maar wanneer schrijvers de moeite nemen een onderwerp uit de wereldgeschiedenis te gebruiken voor een roman, vind ik dat hoogst interessant. Vroeger smulde ik al van de boeken van Thea Beckman en Simone van der Vlugt, nu mag ik dat doen bij Christina Baker Kline.

In De kindertrein vertelt ze over het bikkelharde leven van weeskinderen in het Amerika van de jaren ’20. Weeshuizen waren er genoeg, maar om de kinderen een gezin toe te wijzen werd er vanuit die huizen een heuse tour georganiseerd: per trein reisden tientallen weeskinderen van stad naar stad om verkocht te worden aan de hoogste beider.

Er werd daarbij niet om referenties gevraagd, er werd al helemaal geen background-check gedaan en als de nieuwe ‘papa en mama’ het kind wilden gebruiken als goedkope huisknecht, was dat geen enkel probleem. Tegen deze achtergrond wordt het schrijnende verhaal van Vivian verteld. Als oude vrouw vertelt zijn haar levensverhaal aan de zeventienjarige Molly, zelf ook een weeskind. Haar leven voert haar van gezin naar gezin, en de enige vriendschap die ze opbouwt -in de trein- met Dutchie, wordt wreed verstoord wanneer ze elk een eigen ‘thuis’ krijgen.

de kindertrein

Het onderwerp van De kindertrein is genoeg om je aan de bladzijdes gekluisterd te houden. Ik was niet zozeer onder de indruk van de vertelstijl, maar des te meer onder de indruk over het onderwerp. Wat moet het vreselijk geweest zijn; eerst je familie en thuis verliezen, en dan ook nog eens als goedkoop vee verplaatst worden van de ene markt naar de andere om verkocht te worden aan wie maar wil. Tere kinderzieltjes telden niet, enkel het resultaat: alle kinderen onderbrengen in een nieuw ‘thuis’.

Het boek zelf is opgedeeld in delen in het heden, en delen in het verleden. Dit zorgt voor fijne tijdsprongen, maar voegt naarmate het verhaal vordert niet erg veel meer toe. Het wordt meer een trucje om de spanning erin te houden dan dat het werkelijk toegevoegde waarde heeft. De emoties en ontwikkelingen van Vivian zijn goed in beeld gebracht, en er waren momenten dat ik een kleine brok weg moest slikken.

De kindertrein is het soort boek dat onder je huid kruipt, en dat je bij voorkeur niet op een druilerige zondagmiddag moet lezen omdat het je gemoedstoestand toch al niet opvrolijkt. Het doet je echter wel beseffen hoe goed je het zelf hebt (hoe cheesy dat ook moge klinken).

Ik was, kortom, erg onder de indruk van het wezenlijke verhaal zelf. Qua stijl kan Baker Kline er nog wel iets op vooruit, maar dat is in deze context makkelijk te vergeven.

De kindertrein – Christina Baker Kline โ‚ฌ19,95

Advertenties

6 gedachten over “Recensie: De kindertrein

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s