Recensie

Recensie: Dorsvloer vol confetti

Franca Treur – Dorsvloer vol confetti: Uitgeverij Prometheus

Het boek stond al tijden op mijn to read-lijstje en verschijnt in september in de bioscopen. Hoogste tijd dus om eindelijk eens tijd vrij te maken voor Franca Treur.

Dorsvloer vol confetti is een boek zonder plot, zonder rode draad. Het is een beschrijving van het boerenleven van een streng gereformeerd gezin in het Zeeland van de jaren ’80. Centraal staat de 12-jarige Katelijne. Zij probeert een weg voor zichzelf te vinden binnen het gezin. Ze wordt buitengesloten bij het boerenbedrijf wat haar vader en broers runnen, en wordt door haar moeder ingezet voor allerhande huishoudelijke taken. Haar creativiteit en intelligentie worden niet als zodanig benoemd -en is in eerste instantie zelfs niet bekend bij Katelijne- maar sijpelt wel tussen de pagina’s door. Thuis wordt er echter neergekeken op intelligentie (‘wat heb je daar nou aan?’) en ijdelheid wordt afgekeurd.

Haar enige uitstapjes zijn die naar haar oma, die zo mogelijk nog streng geloviger is, en een sporadisch uitje naar het dorp om iets voor haar vader op te halen. Vader en moeder binnen het gezin worden standaard aangeduid met ‘de vader’ en ‘de moeder’, als ware om nog meer afstand te creeren tussen Katelijne en haar gezin. Want Katelijne heeft twijfels over het geloof, en droomt stiekem over dingen die haar ouders zouden afkeuren. Aan de hand van gezinsmomenten en kleine gebeurtenissen wordt langzaam maar zeker een intiem beeld geschetst.

dorsvloer vol confetti

Dorsvloer vol confetti is een prettig boek, dat je heerlijk op je in kunt laten werken. Treurs schrijfstijl is opvallend. Soms meerdere korte zinnen, kortaangebonden passages, dan wijdt ze weer langer uit. Dit zorgt ervoor dat je als lezer steeds verrast wordt met zowel vreemde als mooie beschrijvingen. Bijvoorbeeld een zon die er steeds meer uit gaat zien als een eierdooier van een kip die geen groenvoer krijgt (en dat is geen goed teken). Of grappige zinnen die je onverwachts laten grinniken. Wat te denken van deze zin over de verplichte bruiloft van Katelijnes broer: “Alle neuzen zijn geteld. Die van het ongeboren kind telt nog niet mee, al was er, zoals iedereen weet, zonder nooit een feest geweest.”

Hoewel het geen bijzonder spannend of uiterst vermakelijk boek is, is Dorsvloer vol confetti wel een prachtige schetstekening van een doorsnee leven in Nederland. Dat dit leven ook zwaar gelovig is ingedeeld, is hier niet het hoofdonderwerp. Het is met name een prachtig boek over de persoonlijke groei van Katelijne binnen de structuren van haar familie en de weg die zij aflegt naar volwassenheid. Er is geen echt beginpunt, en zeker niet een eindpunt, geen hoogdravende climax, maar het is reuze prettig om te lezen.

In september verschijnt de film Dorsvloer vol confetti. Ik ben erg benieuwd naar hoe dit verhaal is vormgegeven op het witte doek.

Dorsvloer vol confetti – Franca Treur €12,50

Advertenties

6 gedachten over “Recensie: Dorsvloer vol confetti

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s