Boeken

Het boek met de hamer

Iedereen die veel en graag boeken leest, kent het ongetwijfeld: Het moment waarop niks leuk lijkt en niks wil lukken: de leesdip. Ik wil niet zeggen dat ik een echte dip heb gekend, maar er waren wel dagen waarop niks van wat ik aan het lezen was, ook maar enigszins interessant leek.

Vorige week bijvoorbeeld: Ik zat met vriendlief in de trein naar Den Haag om ons visum voor Vietnam aan te vragen, en ik had op de heenweg mijn boek Politie van Jo Nesbo uitgelezen. Aangezien de terugreis ook weer drie uren zou duren, had ik me goed voorbereid door mijn e-reader mee te nemen. Ik heb drie pogingen gedaan, in drie boeken. Allereerst probeerde ik Gelukkige slaven van Tom Lanoye. Daar hield ik op bladzijde 56 mee op. Het verhaal paste gewoon niet bij mijn stemming, denk ik. Datzelfde had ik met Feest van het begin van Joke van Leeuwen. Ook niet het boek dat bij mijn humeur paste. Woestijnwind van Tamara McKinley dan? Ik heb een dappere poging gedaan en ben tot bladzijde 114 gekomen, maar uiteindelijk trok ook dit verhaal me niet aan.

Ik begon me dan ook zorgen te maken: Wat kon ik dan in vredesnaam wΓ©l lezen zonder erbij af te haken? Dat was het moment waarop ik mijn NTL-stapel eens goed bekeek en voor De dag dat ik doodging van Tania Bongers koos. Dat bleek precies het boek te zijn dat ik nodig had! Mijn leesdip is spontaan voorbij. Hierna ben ik verder gegaan in Alledaagse wanen van Amity Gaige, en momenteel ben ik weer in een mooi boek van Boekreviews.nl bezig!

Toch zijn er dit jaar meer boeken geweest die zo taai als een te lang gebakken biefstuk leken. Misschien lag het aan mijn eigen humeur, misschien lag het aan het boek. Wie weet. Mijn top drie ‘mannetjes met de hamer’ dit jaar waren:

  1. Haruki Murakami – Norwegian wood: Dit boek verraste mij, want ik had verwacht het net als 1Q84 helemaal fantastisch te vinden. Maar in plaats daarvan is het zo…normaal! En de personages en hun gedrag zijn zo Japans. Zonder daarmee mensen op hun tenen te willen trappen wil ik daarmee alleen aangeven dat ze apart zijn. Heel apart. Dit zorgt voor vreemde verhaallijnen en nog vreemdere dialogen. Ik ben inmiddels op twee derde van het boek, en hij ligt nog steeds op mijn nachtkastje.
  2. James Salter – Alles wat is: Ook dit boek heb ik niet uit kunnen krijgen. Ik verheugde me er ontzettend op. Ik was helemaal klaar voor een mooi, literair boek. Maar in plaats daarvan kreeg ik een verhaal voor mijn kiezen waarin het focuspunt steeds verschoof. De perspectieven wisselen elkaar steeds af, en in plaats van het leven van de hoofdpersoon goed in kaart te brengen, worden ook de zijfiguren uitgebreid besproken. Te uitgebreid, naar mijn mening. Ik kon mijn aandacht er in ieder geval niet meer bijhouden en ben -wederom op twee derde deel- opgehouden met lezen.
  3. Emily Barr – Backpack: Dit boek heb ik in de Estafettewinkel gekocht. Lekker goedkoop dus. En dat scheelt, want ik kon me niet goed verliezen in dit boek. Ik verwachtte een leuk, luchtig, enigszins spannend boek over een meisje die naar Azie afreist om te backpacken en daarbij een moordenaar achter zich aan krijgt, maar kreeg in plaats daarvan een boek met een uiterst cynische, humeurige en vooral pessimistische ik-persoon. Wat een tegenvaller! Ik ben niet verder dan bladzijde 80 gekomen. Misschien had ik dit boek niet midden in de zomer moeten lezen. Wie weet, wie weet..!
De liefde tussen Naoro en Toru: mijn grote Boek met de hamer..
De liefde tussen Naoro en Toru: mijn grote Boek met de hamer..

Ik heb de hoop echter nog niet opgegeven. Wie weet staat de wind ineens heel anders en krijg ik ontzettend zin om deze niet-afgemaakte verhalen alsnog op te pakken. Ik hoop het, want ik vind het eigenlijk helemaal niet leuk om met halve verhalen in mijn hoofd rond te lopen!

En jullie? Hebben jullie ook van die boeken waar je maar niet doorheen komt? En wat vinden jullie van mijn lijstje? Niet voor te stellen of enigszins logisch? Ik ben benieuwd!

Advertenties

8 gedachten over “Het boek met de hamer

  1. Niet leuk inderdaad maar wel herkenbaar, ik had met met ‘Vrijheid’ van Jonathan Franzen. Maar ik probeer er altijd van uit te gaan dat er nog wel een moment komt waarop het ineens wel ‘past’ ofzo :) Ik vond ‘Backpack’ dan wel weer een leuk boek, maar smaken verschillen ook he!
    Misschien heeft het ook wel te maken met het boek dat je net hebt uitgelezen. Ik merk wel dat als dat een erg goed boek was, het lastiger is om weer in een ander boek verdiept te raken… en dan heeft het gewoon iets meer tijd nodig denk ik.

  2. Ik had een leesdip na Het zevende kind van Erik Valeur, op zich wel een goed boek maar doordat ik er zo lang over heb gedaan om het uit te lezen (soms pakte het verhaal me totaal niet en soms zat ik er helemaal in, heel apart eigenlijk…) maar inmiddels is de flow weer helemaal terug en is het grootste probleem om de tijd te vinden/te maken om te kunnen lezen…
    Backpack heb ik trouwens ooit ook gelezen maar kan me niet meer herinneren dat het een struikelblok is geweest…

    1. Van Het zevende kind heb ik zelf nog niet gelezen maar ik hoor idd vergelijkbare verhalen. Ik weet daarom ook niet of ik die wel wil lezen. Ik hoop wel dat het goedkomt tussen mij en Norwegian wood, haha

  3. Norwegian Wood en Backpack heb ik met plezier gelezen. NW is voor mij wel een van de mindere Murakamis. Tja, soms heb je het even niet, en dan voldoet zo wat geen enkel boek. Ik heb ook wel eens verschillende niet-uitgelezen boeken achter elkaar. Ligt het aan de boeken? Wie weet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s