Recensie

Recensie: De dag dat ik doodging

Tania Bongers – De dag dat ik doodging: Uitgeverij Mistral

Ik moet eerlijk bekennen: Ik was huiverig voor dit boek. Het onderwerp is namelijk best heftig, om het zacht uit te drukken. Toen ik het boek Waarvan wij droomden ontving van uitgeverij Mistral kreeg ik De dag dat ik doodging er gratis bij. Daarom vond ik dat ik he boek niet ongelezen kon laten liggen. Woensdagavond begon ik in het boek, donderdagmiddag was hij uit.

De dag dat ik doodging vertelt het verhaal van Tania Bongers, die tijdens haar zwangerschap ontdekt dat ze ziek is. Heel ziek. Ze blijkt baarmoederhalskanker te hebben. Er zit een tumor van vier centimeter in haar baarmoedermond. Omdat de zwangerschap nog in het beginstadium zit, adviseren alle artsen haar de zwangerschap af te breken om zo haar eigen leven te redden. Daar piekert Tania echter niet over. Zonder de zwangerschap was ze er namelijk pas in een veel later stadium achter gekomen hoe ziek ze is, dus ze is de baby erg dankbaar. Zo dankbaar, dat ze haar eigen leven wil geven zodat haar kindje een kans op leven krijgt.

Tegen het advies van de artsen in besluit Tania de zwangerschap voort te zetten. In het ziekenhuis van Leuven, Belgie, ontmoet ze een arts die een vrouw in een vergelijkbare situatie heeft kunnen helpen. Ze wordt daarmee een van de eerste vrouwen ter wereld die chemotherapie krijgt terwijl ze zwanger is. Het verloop van dit hele proces, plus de geboorte van haar kindje worden in beeld gebracht in De dag dat ik doodging.

De-dag-dat-ik-doodging-boek

Het mooie aan dit boek is -behalve het ongelooflijke verhaal zelf – de manier waarop alles is beschreven. Tania Bongers vertelt op eerlijke, openhartige manier over alle gevoelens en twijfels die ze heeft. De angsten, de onrust, het doorzettingsvermogen, de relatie met haar vriend Antonie: ze neemt haar lezers mee op een prachtige tocht door haar leven. De meest persoonlijke situaties worden in beeld gebracht. Zonder schaamte, zonder terughoudendheid. Haar verhaal wordt jouw verhaal. Haar angsten de jouwe. Haar hoop de jouwe.

Maar het allermooist is dat Tania Bongers dit boek eigenlijk niet voor ons heeft geschreven, maar voor haar kindje. Haar kindje wordt vaak persoonlijk aangesproken. Met zinnen als ‘Kom op klein Eekje. Beloof je me sterk te zijn? Beloof me dat je zult ademen. Tranen rollen over mijn wangen. Non-stop. Ik ben nog nooit zo bang geweest‘ wordt het een nog persoonlijker verhaal. Er staat zelfs een brief in die Tania voor haar kindje schreef, mocht ze de behandeling niet overleven. Op zulke momenten voelde ik me haast een voyeur. Alsof ik een wereld betrad die ik niet zou mogen zien.

De dag dat ik doodging is heftig, absoluut. Ik heb meerdere keren met een brok in mijn keel gezeten. Maar het is ook een mooi, lief verhaal. Een verhaal over de oerkracht van een moeder die alles overheeft om haar kindje een toekomst te geven. Het is inspirerend, aangrijpend en het grijpt je onvermijdelijk bij de keel. Maar man o man, dit boek had ik niet willen missen! Het is een prachtig pareltje.

De dag dat ik doodging – Tania Bongers €16,95

Advertenties

5 gedachten over “Recensie: De dag dat ik doodging

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s