Recensie

Recensie: Buskruit en kaneel

Eli Brown – Buskruit en kaneel: Uitgeverij Signatuur

Voor een liefhebster van Pirates of the Carribean en de verhalen van Peter Pan met zijn Kapitein Haak was dit boek een feest om te lezen. Mijn laatste piratenboek was Bloedgeld van Simone van der Vlugt, dus het was de hoogste tijd om er weer een op te pakken. Voor 8Weekly mocht ik schrijven over Buskruit en kaneel van Eli Brown.

In Buskruit en kaneel worden twee werelden onherroepelijk met elkaar gemixt. Geweld op zee wordt op poëtische wijze verweven met de kunst van het koken. Buskruit en kaneel vertelt over chef-kok Owen Wedgwood. Hij wordt ontvoerd door piratenkoningin Gekke Hannah Mabbot. De enige manier waarop hij aan boord van haar schip kan overleven is door het bereiden van exclusieve en vooral heerlijke gerechten. Elke zondag wordt hij in haar kamer gesommeerd. Als zijn maaltijd onder de maat is of ook maar enigszins lijkt op iets wat hij haar al eerder heeft voorgeschoteld, wordt hij vermoord.

Hiermee ontstaat een zowel bizarre als bewonderenswaardige situatie. Met de gedachte te sterven in zijn achterhoofd weet Owen de meest fabuleuze gerechten te bereiden voor Hannah. Week na week overleeft hij, tegen alle kansen in. Ondertussen leert hij steeds meer over de wereld om hem heen, en doet hij zelfs mee in zeeslagen. Omdat hij de maaltijden ook met haar moet delen, leert hij haar goed kennen. Ze blijkt heel anders in elkaar te steken dan hij van tevoren dacht. Zo is ze inderdaad wreed, maar ook erg rechtvaardig. Daarnaast voert ze een geheime strijd tegen de Koperen Vos, over wie ook de meest bizarre verhalen de ronde doen. Hij zou de duivel in hoogsteigen persoon zijn.

buskruit en kaneel

Buskruit en kaneel is -letterlijk- een heerlijk boek. De gerechten die Owen bereidt worden op dergelijke poëtische wijze beschreven, geadoreerd zelfs, dat het water je continu in de mond loopt. In zijn logboeken beschrijft Owen het zware leven op het dek, maar ook de gerechten.  Wat te denken van “kwarteleieren met basilicum gepocheerd in ramequin met een puttanesca van zongedroogde tomaten, gebraiseerde fazant met een salade van paardenbloembladeren en jus de l’île op een bedje van gebakken banaan, en een confetti van gepekelde maiskorrels a la mer.”

Dat Eli Brown culinair recensent is, wordt door passages als deze bovenstaande goed duidelijk in het boek. Maar Buskruit en kaneel is meer dan een literaire Allerhande. Het verhaal van Owen en Hannah staat zeker voorop. Deze tegenpolen blijken het uiteindelijk toch best goed met elkaar te kunnen vinden. Tijdens hun zondagse diners hebben ze elkaar meer dan genoeg te vertellen.

Buskruit en kaneel is boven alles een heerlijk avonturenboek, dat met geen enkel ander piratenverhaal vergeleken kan worden. Eli Brown heeft dit verhaal met de nodige passie geschreven. Het is onderhoudend, vernieuwend en vooral erg fijn om te lezen. Het is een ware page-turner vol humor, hongerig makende hemelse gerechten en actie. Het leven van een piraat is nog nooit zo lekker geweest.

Buskruit en kaneel – Eli Brown €18,95

Advertenties

9 gedachten over “Recensie: Buskruit en kaneel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s