Recensie

Recensie: De passage

Alex Adams – De passage: Uitgeverij Link

Wat gebeurt er als de mensheid, zoals we die nu kennen, ophoudt te bestaan? In meerdere boeken (denk: De weg van Cormac McCarthy), films (I am legend met Will Smith als laatst overlevende in New York, vechtend tegen de monsters) en series (denk: The Walking Dead, Revolution en meer) wordt al een impressie gegeven van hoe de wereld er dan uit zou zien, wat mensen zouden doen om te overleven.

Alex Adams waagt met De passage ook een poging om een beeld te schetsen van ene dergelijke nieuwe, keiharde, wrede wereld. De hoofdpersoon Zoë, een schoonmaakster bij een groot farmaceutisch bedrijf, moet zich zien te redden in een post-apocalyptische wereld waarin alles wat ze kende, en iedereen die ze kende, verdwenen is. Door een virus is de mensheid weggevaagd. Zoë’s zus, moeder, vader en vrienden zijn overleden. De enige naar wie ze nog zoekt is haar geliefde, Nick. Hij heeft Zoë nog laten weten op zoek te gaan naar zijn ouders in Griekenland, maar heeft haar niet meegenomen. Nu gaat zij achter hem aan. Ze is namelijk zwanger van hem.

De tocht die ze onderneemt is gevaarlijk en eenzaam. Ze vindt tijdelijk gezelschap van de blinde Lisa, de levensgevaarlijke Zwitser en de mysterieuze maar behulpzame Irini. Ze helpt hen waar ze kan -om toch nog een stukje menselijkheid te behouden- maar laat zich niet van haar koers afbrengen: ze moet en zal Nick vinden. Maar leeft hij nog wel? En als hij nog leeft, is hij dan niet al aangetast door het virus?

de passage alex adams

De passage is een ijzersterk boek over overlevingsdrang, de verschrikkelijke omstandigheden waarin mensen zichzelf staande moeten houden en vooral de wanhoop naar liefde. Het virus dat de mensheid zo goed als heeft uitgevaagd, is een beestachtig virus. Ga je er niet dood aan, dan muteer je. Er blijft niets over van de persoon die je vroeger was. Mensen krijgen staarten, kieuwen, nieuwe persoonlijkheden: en er is niets wat de regering ertegen kan doen. De doden worden massaal verbrand om verdere verspreiding van het virus tegen te gaan.

De impact van al dit geweld komt sterk naar voren tijdens het lezen. Dit zorgt voor een naargeestig, beklemmend gevoel. Gelukkig blijft de focus hier niet constant op liggen. De dromen en toekomstbeelden die Zoë voor zichzelf ziet, zijn een prettige afleiding van alle onmenselijkheid. Daarnaast blikt ze veelvuldig terug op het verleden: wat is er gebeurt, de maanden voorafgaand aan de virus-uitbraak? Centraal hierbij staat een kruik, die van de ene op de andere dag plots in de woonkamer van Zoë stond. Wat heeft dit te maken met het virus?

De hoofdstukken wisselen elkaar af: dan weer een hoofdtuk over nu, dan weer een over toen. In plaats van dat dit verstorend werkt, is dit juist een slimme tactiek van Adams. De spanningsboog wordt vergroot, doordat je in spannende stukken blijft steken. De intentie om verder te lezen blijft hiermee aanwezig waardoor je als lezer uiteindelijk het verhaal ingezogen bent. De hoofdstukken zijn kort, net als de zinnen en (sommige) gebeurtenissen. Je moet er echt je aandacht bijhouden. Lukt je dat, dan heb je aan De passage een prachtig boek met een intens verhaal over overleven. Daar kunnen de tekstschrijvers van Lost nog iets van leren!

De passage – Alex Adams €16,50

Advertenties

4 gedachten over “Recensie: De passage

    1. Dat is het zeker! Ik besefte me later vandaag trouwens dat er een ander boek is met de titel The passage -van Justin Cronin (in het Nederlands heet het boek overigens De oversteek, maar dat terzijde :)- dat ook gaat over een post-apocalyptische wereld. Het is schijnbaar een dankbaar onderwerp :)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s